Ο Πάνος Μουζουράκης ανέβηκε στη σκηνή του Κήπου του Μεγάρου μπροστά στους 4000 θεατές του, 5 λεπτά νωρίτερα από τις 8.30 και κατάφερε με δύο του τραγούδια και πολύ ορμή να τους πείσει όλους να αφήσουν τις ψάθες και τις πετσετούλες τους και να σηκωθούν όρθιοι για να συμμετέχουν στο συναυλιακό του γλέντι.

 

Με αστείρευτη ενέργεια στρίμωξε μέσα σ’ ένα δίωρο 40 τραγούδια ευρείας γκάμας, από μπαλάντες με φυσαρμόνικα μέχρι ροκ, από swing μέχρι έντεχνο, από ξένο ποπ μέχρι 80s κι όλα αυτά ανάμεσα σε ταχυδακτυλουργικά κόλπα, αστεία και ατάκες. Ο Μουζουράκης δεν σταμάτησε λεπτό να κουνιέται, να μιλάει και να τραγουδάει, να οργώνει τη σκηνή και να αλλάζει αδιάκοπα ρόλους, περνώντας μ’ αυτό τον τρόπο από το ένα τραγούδι στο άλλο.

 

Το πρόγραμμα που ερμήνευσε, πέρα από πολύ μεγάλο, ήταν και αρκετά απαιτητικό φωνητικά. Πέρα από τα  δικά του Στο βάθος κήπος, Δώσε σημασία, Πώς να την πεις την αγάπη, Τώρα αυτό πώς να το πω, Σονάτα για Ντο μείζονα, 4 χέρια και φωνάρα (Είναι δύσκολο να είσαι αστέρι),  Madame (Padam, Padam), Θεριά όνειρα, τον ακούσαμε με έκπληξη και στο Me and my monkey (Robbie Williams), Touch me (The Doors), It Don't Mean a Thing (If It Ain't Got That Swing) (Duke Ellington), Takeme to church (Hozier), Tu vuo fa l’ Americano, αλλά και στα Σε θέλω (Β.Γερμανός), Το παλιό μου παλτό (Δάντης), Αφού σου το’πα (Ξύλινα Σπαθιά).

 

Πέρα από το ρεπερτόριο της συναυλίας, που ήταν εξαιρετικά ετερόκλητο, και τις φωνητικές ικανότητες του Μουζουράκη, η μεγάλη έκπληξη της βραδιάς ήταν οι φίλοι/καλεσμένοι που πέρασαν από το πλευρό του Μουζουράκη πάνω στη σκηνή. Πέρα από τους ανακοινωμένους  βαρύτονο συνθέτη Παντελή Αμπαζή, τη φωνάρα Ελεωνόρα Ζουγανέλη (Σε θέλω, Φεύγω για μένα μια φορά), τον διασκεδαστή Κωστή Μαραβέγια (Σικ, Λόλα), τον ερμηνευτή Λάκη Παπαδόπουλο (Μενεξεδιά), τον παντοτινό Λαυρέντη Μαχαιρίτσα (Στα καλά καθούμενα, Πεθαίνω για σένα), την κεφάτη Μαρίζα Ρίζου (Πετάω, Ροζ) είχαμε την τύχη να δούμε και τον ευφυέστατο Φοίβο Δεληβοριά (Εκείνη, Χάλια), τον  Μανώλη Φάμελο (Τα μεγάλα παιδιά, Το χρυσό αυγό), αλλά και τον Διονύση Σαββόπουλο (Της γιατρειάς το ρίσκο). Στο φινάλε ανέβηκαν όλοι στη σκηνή και τους ακούσαμε στο Φίλα με ακόμα.

 

Ο Μουζουράκης σίγουρα ανταπεξήλθε εξαιρετικά στις απαιτήσεις της βραδιάς, τόσο ως τραγουδιστής, όσο και ως performer. Είναι ατακαδόρος και χιουμορίτσας, έχει μια υπέροχη φωνή και ξέρει να την χειρίζεται κινούμενος με ευχέρεια ανάμεσα σε διαφορετικά μουσικά είδη. Κατάφερε να ενθουσιάσει το κοινό του  – από μαθητές του δημοτικού μέχρι ηλικιωμένες κυρίες – , να το ταξιδέψει στο χρόνο με ορισμένα τραγούδια, να το ξαφνιάσει με τους guestsτης βραδιάς και, με soldout 2 μέρες πριν την συναυλία, να γεμίσει τον Κήπο. 

 

Υπέροχος!