piaf_2«Γεννήθηκα στο δρόμο, στο πεζοδρόμιο της οδού Belleville, αριθμός 72. Με ξεγέννησαν δυο αστυνομικοί, ενώ ο πατέρας μου τα πίνε σε κάποιο bistrot. Μάταια προσπαθούσαν να πείσουν τη μητέρα μου, πως ο πατέρας μου θα προλάβει..» Κάπως έτσι ξεκινά η ιστορία της Édith Giovanna Gassion  στις 19 Δεκεμβρίου του 1915 στο Παρίσι. Πρόκειται όμως για ψέμα. Η Εdith Piaf γεννήθηκε σε ένα μαιευτήριο, όπως όλα τα παιδιά. Της άρεσε όμως να λέει ιστορίες και να «υφαίνει» το μύθο της, για αυτό και η Piaf στο Αγγέλων Βήμα αφηγείται τη ζωή της, αλλά και όλα αυτά που θα ήθελε να έχει ζήσει, όπως την αγάπη.

Η Piaf μιλά ανοιχτά για τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε, αφού πολλές φορές κατέρρευσε στη σκηνή. Μοιράζεται μαζί μας την απέραντη μοναξιά που βίωσε, αν και γνώρισε την αποθέωση από το κοινό. Τι κι αν πέρασαν από δίπλα της οι ωραιότεροι άντρες της εποχής, τι κι αν όλοι είχαν γαλανά μάτια για όσο καιρό ζούσαν μαζί της. Περιγράφει τα δύσκολα παιδικά της χρόνια, θυμάται τη μητρότητα και θρηνεί για το θάνατο του παιδιού της από μηνιγγίτιδα (μόλις 2 ετών). Κάθε ιστορία ξεκινά και τελειώνει με ένα τραγούδι.

 

Μισή ώρα μετά την έναρξη της παράστασης, ένας κύριος που καθόταν δίπλα μου ρωτάει τη συνοδό του  «Δεν θα πει κανένα από τα γνωστά της τραγούδια;»  Αυτό είναι ένα από τα στοιχεία που μου άρεσαν πολύ, γιατί η Μίλλη Καραλή δεν ερμηνεύει μόνο τις μεγάλες επιτυχίες της Piaf, δεν «εκβιάζει» το χειροκρότημα και δεν «πουλάει» το μύθο της μεγάλης καλλιτέχνιδας. Επιτρέπει στον θεατή να γνωρίσει την Edith, να θαυμάσει την Piaf, αλλά και να τη συμπονέσει, να νιώσει λύπη για μια γυναίκα τόσο μόνη που τελικά βρήκε καταφύγιο στο αλκοόλ, στα ναρκωτικά και στους εραστές – μαριονέτες. Λίγο αργότερα ο ίδιος κύριος εμφανώς ευχαριστημένος, σιγοτραγουδούσε μεγάλες της επιτυχίες, όπως La Vie en rose (1946), Hymne à l'amour (1949), Autumn Leaves (1950), Padam, Padam..(1951), l'Accordéoniste (1955), Non, je ne regrette rien (1956), La foule (1957), Milord (1959) και άλλα τραγούδια.

piaf_1Οι άντρες της Piaf δεν ζουν μόνο στις αφηγήσεις της. Συνομιλούν μαζί της μέσα από ένα video και μας δίνουν την δική τους εκδοχή για το τρυφερό αλλά και ζηλιάρικο, κτητικό «σπουργιτάκι». Οι ηθοποιοί Γιώργος Καραμίχος, Δημήτρης Καραμπέτσης, Όθωνας Μεταξάς, Πάνος Μπρατάκος και Κωστής Τζανοκωστάκης ερμηνεύουν τους μεγάλους της έρωτες, ενώ και ο σκηνοθέτης της παράστασης, Δημήτρης Μαλισσόβας ντύνεται ναυτάκι και χορεύει με την Piaf στο τραγούδι Johnny tu n es pas un ange (1953). Έξυπνο σκηνοθετικό εύρημα, αφού εισάγει τον διάλογο στην παράσταση και «ξεκουράζει» τους θεατές από τον μονόλογο της Edith.

Η παράσταση του Δημήτρη Μαλισσόβα είναι μια προσεγμένη και καλόγουστη μουσικοθεατρική παράσταση. Ρίχνει φως στην προσωπική διαδρομή της Piaf, θα ήθελα όμως να μάθω περισσότερα πράγματα για τη μουσική της πορεία. Με ποιους συνεργάστηκε, ποιοι έγραψαν τις μεγάλες της επιτυχίες, τι είναι αυτό που τη γοήτευε σε ένα τραγούδι ή αν απέρριψε κάποιο κομμάτι που απογείωσε την καριέρα μιας άλλης ερμηνεύτριας; Κατανοώ βέβαια πως αυτή η πλευρά της ιστορίας, μπορεί να ενδιαφέρει ένα πιο συγκεκριμένο κοινό.

Η Μίλλη Καραλή αποδεικνύεται ιδανική επιλογή για το ρόλο. Η φωνή της ταιριάζει στα τραγούδια της Piaf, δεν υπερβάλει, ενώ μιλά και πολύ καλά Γαλλικά, αφού έχει ζήσει και δουλέψει για μια πενταετία στη Γαλλία. Αξίζει να σημειωθεί πως δεν είναι ηθοποιός, αλλά ανταποκρίνεται με άνεση σε ένα ρόλο, δύσκολο και απαιτητικό. Καθοριστική και η συμβολή του Νίκου Λαβράνου στην επιτυχία της παράστασης, υπεύθυνου για την ενορχήστρωση και την διεύθυνση της πενταμελούς ορχήστρας.

Πληροφορίες:


 

Αγγέλων Βήμα
Παρασκευή και Σάββατο στις 22.00 
Σατωβριάνδου 36, Ομόνοια 
Τηλέφωνο: (210) 5242211-13