Πόσο παράξενο, η Florence (μαζί με τη μηχανή της) στην Αθήνα… Παράξενο, όταν για να τη δεις κατά τη διάρκεια τόσων ετών έχεις πάρει αεροπλάνα, λεωφορεία, τρένα, έχεις κοιμηθεί σε τραγικά χόστελ με τρίπατες κουκέτες σε δωμάτια μαζί με άλλα δεκαεπτά άτομα (συμπεριλαμβανομένης της τρομοκρατημένης καλής σου φίλης), έχεις πληρώσει πανάκριβα σε σάιτ μεταπώλησης με τον τρόμο το εισιτήριο που αγόρασες να μην περάσει στον έλεγχο… Λονδίνο 2012, Βερολίνο 2015, Στοκχόλμη 2019, και τώρα πια σε μια πόλη που παραλειπόταν συστηματικά από τα σχέδια του συγκροτήματος: στη δική μου πόλη, στην Αθήνα. Τόσο κοντά που μοιάζει εξωπραγματικό, μόλις δεκαπέντε λεπτά περπάτημα για το Ηρώδειο και μια σύντομη κούρσα ταξί για το Ολυμπιακό Κέντρο Γαλατσίου...

 


της Σωτηρίας Γεωργαντή


 

 

Ήμουν ετοιμοπόλεμη την ημέρα της προπώλησης, στις επάλξεις από νωρίς πολλή ώρα πριν ανοίξει η σελίδα, και με τη βοήθεια της θεάς Τύχης κατάφερα να εξασφαλίσω το μαγικό εισιτήριο για την πρώτη βραδιά στο Ηρώδειο στις 19 Σεπτεμβρίου. Αρχικά είχε προγραμματιστεί μόνο μία και μοναδική συναυλία στην Αθήνα, κάτι που είχε κάνει τα εισιτήρια πολυπόθητα για τους έλληνες φαν, παρότι η τιμή τους ήταν αρκετά τσιμπημένη για τα ελληνικά δεδομένα. Επιπλέον, ο μοναδικός χώρος, κάτω από την Ακρόπολη, αλλά και το γεγονός ότι η συναυλία αυτή θα ήταν η τελευταία της περιοδείας, και ίσως η τελευταία του συγκροτήματος για αρκετό καιρό, ήταν λόγοι να συρρεύσουν πλήθη ξένων φαν. Το αποτέλεσμα ήταν να γίνει πραγματικό πανδαιμόνιο για τα εισιτήρια, με αρκετά παράπονα για την πλατφόρμα η οποία δέχτηκε μάλλον πρωτόγνωρο αριθμό επισκεπτών την ώρα που ξεκινούσε η προπώληση.

 

Το ελληνικό και παγκόσμιο κοινό ήταν πραγματικά αποφασισμένο να δει τη Florence Welch στην Αθήνα και η πίεση στα social media έπιασε τόπο – ίσως να έχουμε να ευχαριστήσουμε και την ελληνίδα manager του συγκροτήματος, τη Hannah Giannoulis, γι’ αυτό. Άμεσα ανακοινώθηκε δεύτερη ημερομηνία για το Ηρώδειο στις 22 Σεπτεμβρίου, και μία τρίτη και τελευταία στο Ολυμπιακό Κέντρο Γαλατσίου στις 21 Σεπτεμβρίου.

 

 

Η ημέρα για την πρώτη συναυλία στο Ηρώδειο έφτασε. Οι ουρές έξω από τον χώρο έκαναν σαλιγκάρια και αισθητά μεγάλος αριθμός θεατών είχαν έρθει από όλες τις γωνιές του πλανήτη να τη δουν. Οι φαν που την ακολουθούν κατά πόδας ήταν οργανωμένοι με στεφάνια από λουλούδια στα μαλλιά, χρυσό γκλίτερ κάτω από τα μάτια και πανό. Η συναυλία ξεκίνησε στην ώρα της και τότε έγινε η έκπληξη αφού δεν άνοιξε με το τραγούδι που περιμέναμε, παρότι σε όλες τις συναυλίες αυτής της περιοδείας η βραδιά ξεκινάει πάντα παράδοξα, με το τραγούδι June και τον στίχο “the show was ending”. Το πρώτο τραγούδι που ακούστηκε ήταν το Sky Full of Song, για να συνεχίσει με ένα εκλεκτικό μίγμα από τραγούδια από την αρχή της καριέρας του συγκροτήματος μέχρι και το Jenny of Oldstones, το τελευταίο τραγούδι που μας χάρισαν για το soundtrack του Game of Thrones. Αξίζει να σημειωθεί ότι ακούστηκαν τραγούδια που είχαμε πολύ καιρό να ακούσουμε ζωντανά, όπως το How Big, How Blue, How Beautiful.

 

Όσοι είχαμε την τύχη να δούμε τους Florence + the Machine κάτω από την Ακρόπολη δεν είδαμε μια τυπική συναυλία, δεν είδαμε ένα συγκρότημα που ήρθε σε άλλον έναν συναυλιακό χώρο για να κάνει αυτό που ξέρει και να αποχωρήσει για τον επόμενο. Η Florence Welch, ντυμένη με ένα αιθέριο φόρεμα σαν αυτά που μας έχει συνηθίσει σε αυτή την περιοδεία έμοιαζε σαν να είχε γεννηθεί για να τραγουδήσει εκεί. Είχε απόλυτη επίγνωση της ιερότητας του σημείου, κάλεσε μάλιστα το κοινό να είναι προσεκτικό και να δείξει σεβασμό στην ιστορία του αρχαιολογικού χώρου. Μίλησε με τεράστιο θαυμασμό για την αρχαία ελληνική μυθολογία και κυρίως για τη θεά Αθηνά, τη θεά του πολέμου, της σοφίας και της χειροτεχνίας, όπως είπε, αλλά και για τη σημερινή πραγματικότητα – αναφέρθηκε συγκινημένη στην υποδοχή των μεταναστών από τη χώρα μας. «Δεν φανταζόμουν ότι υπάρχει τόση αγάπη εδώ» σχολίασε όταν διηγούνταν πως είχαν κανονίσει μία συναυλία στην Αθήνα αλλά τελικά προγραμμάτισαν τρεις. Η Florence Welch ξεχείλιζε ευγνωμοσύνη και ευλάβεια, μετατρέποντας τη συναυλία σε μυστηριακή εμπειρία, ιεροτελεστία της οποίας ήταν πρωθιέρεια.

 

Η βραδιά στο Γαλάτσι ήταν διαφορετική, ήταν μια συναυλία του συγκροτήματος σε στάδιο, έναν χώρο που έμοιαζε πολύ περισσότερο με τους χώρους που παίζουν τα τελευταία χρόνια. Είχε κρατηθεί ένας μικρός αριθμός εισιτηρίων και δόθηκε η δυνατότητα σε όσους δεν τα είχαν καταφέρει με την πρώτη να εξασφαλίσουν την είσοδό τους στο συναυλιακό χώρο. Επίσης, σε αντίθεση με το Ηρώδειο, υπήρχε η δυνατότητα αγοράς επίσημου merchandise του συγκροτήματος, μόνο t-shirt δυστυχώς, στα οποία όμως συμπεριλαμβανόταν το επίσημο t-shirt για τις συναυλίες στην Αθήνα στην τιμή των 30 ευρώ – διατέθηκε μόνο στο Γαλάτσι και όποιος δεν μπόρεσε να το αγοράσει εκεί θα μπορέσει μόνο μέσω του σάιτ του συγκροτήματος από 11 Οκτωβρίου.

 

 

Στο Γαλάτσι η Florence ήταν χαλαρή και κάποιες στιγμές γλυκά βλάσφημη όπως συνήθως – είπε «κακές» λέξεις που δεν ήθελε να ξεστομίσει στο Ηρώδειο, όπως την επική πια παράκληση «put your fucking phone away!» στο ένα τραγούδι που θέλει το κοινό της να παραδοθεί στη συλλογική εμπειρία χωρίς να καταγράφει και χωρίς να σκέφτεται τι θα ποστάρει στα social media.

 

Η Florence Welch μίλησε για την απίστευτη ενέργεια που ένιωθε από το κοινό, την αίσθηση ελευθερίας, την έντονη θηλυκή ενέργεια, και για το πόσο τυχερή που ήταν να κλείνει την περιοδεία με τέτοιο κοινό. Και στο Γαλάτσι μίλησε για την αγάπη και την επιμονή των Ελλήνων – «είπατε “όχι, όχι, δεν θα κάνεις μόνο μια συναυλία εδώ”». Σχολίασε και το πάθος των Ελλήνων, αφού ανέφερε ότι συνήθως το συγκρότημα κλείνει τις περιοδείες στην πατρίδα τους την Αγγλία, αλλά δεν μπορούσε να σκεφτεί πιο όμορφο μέρος γι’ αυτό από την Ελλάδα, δεδομένου μάλιστα ότι, όπως είπε, οι Άγγλοι είναι πιο συγκρατημένοι στις συναισθηματικές τους εκδηλώσεις. Η Ελλάδα είναι σημαντική γι’ αυτήν από όταν ήταν πολύ μικρή, είπε, αφού από τα πρώτα της βιβλία ήταν ένα βιβλίο με αρχαίους ελληνικούς μύθους.

 

Η Florence δήλωσε κουρασμένη, και ζήτησε την κατανόησή μας για το διάλειμμα που θέλει να κάνει. Όσο κουρασμένη κι αν είναι, όμως, το κοινό δεν κατάλαβε τίποτε πέρα από το ότι τόσο εκείνη όσο και όλο το συγκρότημα τα έδωσαν όλα και απόλαυσαν με όλη τους την καρδιά τη βραδιά. Η Florence γέμισε τη σκηνή με την παρουσία της και κατέβηκε στο φανατικό κοινό των πρώτων σειρών για να τους χαρίσει άμεση επαφή μαζί της για λίγα μαγικά λεπτά. Παίχτηκαν τα τραγούδια που περίμεναν οι περισσότεροι φαν να ακούσουν, μαζί και το You Got the Love που σε κάποιους έλειψε στο Ηρώδειο, ενώ ένα απροσδόκητο δώρο ήταν το τραγούδι Caught που δεν είχε ακουστεί ζωντανά εδώ και χρόνια. Η θεά που επικαλέστηκε η Florence τη βραδιά στο Γαλάτσι δεν ήταν η Αθηνά αλλά η Περσεφόνη, η αγαπημένη της θεά, όπως είπε, πριν να τραγουδήσει το τελευταίο τραγούδι της βραδιάς, το Shake it Out.

 

Τυχεροί όσοι είδαμε τη Florence στην Αθήνα, και ακόμα πιο τυχεροί που το χάρηκε κι εκείνη τόσο πολύ. Παρότι η Αθήνα έμοιαζε εντελώς ξεχασμένη και παραγκωνισμένη στα σχέδια του συγκροτήματος, τελικά αναδείχτηκε στην πρωταγωνίστρια της περιοδείας, και φάνηκε ότι το συγκρότημα είχε υποτιμήσει το μεγάλο και φανατικό κοινό που έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Εις το επανιδείν...