Η Anohni αποτελεί τη νέα περσόνα του Antony Hegarty και σηματοδοτεί το πέρασμα του χαρισματικού καλλιτέχνη σε μια νέα εποχή, η οποία έχει να προσφέρει πολλά στον κόσμο της μουσικής. Ο νέος δίσκος της Anohni “Hopelessness” κυκλοφόρησε στις 6 Μαΐου, αλλά φάνηκε από τα πρώτα κιόλας δείγματα που είχαν κυκλοφορήσει στο ίντερνετ πως πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά, εντελώς διαφορετική από ό,τι έχουμε ακούσει τα προηγούμενα χρόνια. Ηλεκτρονική μουσική μέσα σε ένα ορχηστρικό μεγαλείο, που επιλέγει να μιλήσει με θάρρος για ευαίσθητα ζητήματα.

 

Το περιβάλλον και η κλιματική αλλαγή, αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι αυτής της δουλειάς, από το πρώτο κιόλας τραγούδι που κυκλοφόρησε πριν από μερικούς μήνες «4 Degrees». Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που η Anohni μιλά για την κλιματική αλλαγή καθώς το 2008 ως Antony and the Johnsons ηχογράφησαν το «Another World», ως αίτημα για έναν καλύτερο κόσμο. Η Anohni φαίνεται πως έχει στόχο να σοκάρει τον ακροατή, αλλά και να τον θέσει προ των ευθυνών του, δημιουργώντας σκληρές εικόνες οι οποίες εμφανίζονται με ψυχρότητα στα νέα της κομμάτια.


Το «Hopelessness» δεν αποτελεί ένα άλμπουμ αφιερωμένο στην κλιματική αλλαγή. Αποτελεί μια κοινωνική και πολιτική στάση. Είναι άμεσο, περιέχει θυμό και ζητά την αλλαγή. Η Anohni τολμά να θίξει ζητήματα τα οποία δεν είναι εύκολη υπόθεση να συμπεριλάβει κανείς σε ένα τραγούδι και μάλιστα με τόση αμεσότητα. Μιλά για τη θανατική ποινή, τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και περιέχει ένα κομμάτι με τον τίτλο «Obama».


Ο δίσκος σηματοδοτεί το πέρασμα σε μια νέα εποχή για την Anohni τόσο σε προσωπικό όσο και σε μουσικό επίπεδο. Σε όλα τα άλμπουμ τα οποία έχει κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα κυριαρχεί το πιάνο ενώ το «Hopelessness» έχει στοιχεία ηλεκτρονικής ποπ, αλλά και RnB μουσικής.


Παρά το διαφορετικό δρόμο που διάλεξε η Anohni, η ευαισθησία με την οποία γράφει και προσεγγίζει τα τραγούδια παρέμεινε η ίδια, κάτι το οποίο γίνεται εμφανές στην μπαλάντα «Crisis», η οποία αποτελεί μια απολογία στον κόσμο για τα βασανιστήρια των κρατουμένων στο Γκουαντανάμο.


Η Anohni με την κυκλοφορία αυτού του δίσκου θέλει να κάνει μια δήλωση ή ακόμα καλύτερα μια διαμαρτυρία. Με θάρρος, ψυχρότητα και θυμό τόλμησε να μιλήσει για θέματα τα οποία εδώ και κάποιες δεκαετίες έπαψαν να αναφέρονται στα τραγούδια. Σίγουρα όμως στις ιστορίες που διηγείται, δεν χωρά ένα ευχάριστο τέλος, παρά μόνο κενό κι ένα αίσθημα ευθύνης.