Ο νέος δίσκος του Φοίβου Δεληβοριά είναι διαφορετικός από όλους τους προηγούμενους. Για πρώτη φορά παρουσιάζει ένα θεματικό άλμπουμ με άξονα την Καλλιθέα, στην οποία μεγάλωσε και μέσα από αυτόν αναρωτιέται αν ήταν όντως τα 80s η εποχή της αθωότητας. Ο αγαπημένος Φοίβος του ελληνικού τραγουδιού αναζητά την κοινωνική ταυτότητά του σε μία προσπάθεια να εξηγήσει -ακόμα και να ξορκίσει- το σήμερα. Την αναζητά στο παιδικό του δωμάτιο, τη γειτονιά, τα κορίτσια από τα άλλα προάστια, τα κόμικ και τα video game.

 

Τα τραγούδια της Καλλιθέας, παρότι μπορεί σε μία πρώτη ακρόαση να φαίνονται εντελώς προσωπικά ή πολύ συγκεκριμένα -ώστε να περάσουν σε ένα ευρύτερο κοινό- μάλλον θα μας διαψεύσουν. Αυτό άλλωστε είχε γίνει και με τον «Αόρατο άνθρωπο», το προηγούμενο άλμπουμ, με το οποίο αρχικά υπήρχε μία επιφυλακτικότητα, αλλά σήμερα αντιλαμβανόμαστε ότι σηματοδότησε μία νέα εποχή για τον τραγουδοποιό.

 

Η ζυγαριά του δίσκου βαραίνει στο κλίμα, την αίσθηση, την αισθητική και το ηχητικό περιβάλλον και σίγουρα κάτι που τον ξεχωρίζει από τους άλλους ελληνικούς δίσκους που κυκλοφορούν τελευταία είναι ότι έχει αυτό που λέμε παραγωγό. Όχι από αυτούς που κλείνουν τους μουσικούς για το στούντιο και απλώς λένε τη γνώμη τους για τα τραγούδια, αλλά από τους άλλους που έχουν ουσιαστική και καθοριστική άποψη για τον ήχο. Ο Χρήστος Λαϊνάς έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα και είναι προφανές ότι ο Δεληβοριάς του έχει αφήσει το χώρο να το κάνει μετατρέποντας το πατρικό του σε ένα φυσικό στούντιο χρησιμοποιώντας παράλληλα πολλά φυσικά ηχητικά δείγματα αλλά και πολλούς χαρακτηριστικούς ήχους των 80s (pacman, game over κλπ).

 

Εκτός από τα κομμάτια «Ερημιά στην Καλλιθέα» και «Μπάσταρδος γιος», που έπαιζε τελευταία στα live του, υπάρχει ένα κομμάτι αφιερωμένο σε ένα περίπτερο που δεν υπάρχει πια, τρία μικρά μουσικά θέματα, το «Κουνελάκι» αφιερωμένο στην κόρη του, το «Knight Riders» για την εξέλιξη μιας φιλικής σχέσης,  το τελευταίο κομμάτι («Θα σε ξαναδώ») αφιερωμένο στη μνήμη μουσικού δημοσιογράφου Νίκου Ράλλη (που χάθηκε πρόωρα), ένα κομμάτι για τις περιστασιακές ερωτικές σχέσεις, μια αναφορά στην αρχαία Αθήνα με τον «Διονύσιο Φοίβο» και μία επανεκτέλεση του «Η Κική κάθε βράδυ» που ηχογραφήθηκε με το ίδιο πιάνο που γράφτηκε και η αρχική της εκδοχή.

 

 

Το «Καλλιθέα» είναι ένα άλμπουμ προσωπικής μυθολογίας που αναζητά τη μυθολογία του καθενός και έχει στόχο να συγκινήσει μέσα από τη διερεύνηση της κοινωνικής θέσης, σκαλίζοντας ακόμα και τα σκοτεινά -πολλές φορές- σημεία της καταβολής.  Η βασική αίσθηση του δίσκου είναι η αναζήτηση πατρίδας σε μία εποχή που καταρρίπτει και απαξιώνει τις σταθερές και τα σημεία αναφοράς. 

 

Τέλος, αξίζει να σταθούμε στην έκδοση που γίνεται από την InnerEar, σε μία συσκευασία που αξίζει να έχεις με το artworkτου d/B και τις φωτογραφίες με θέμα «πράγματα που δεν άλλαξαν» του Πέτρου Κουμπλή ( www.petroskoublis.com  ). H εκτύπωση έχει γίνει από το www.tipografio.gr

 


Η live παρουσίαση του άλμπουμ με βίντεο από τις ηχογραφήσεις θα γίνει στον Gagarin 205 σε μία μεγάλη συναυλία που ετοιμάζει ο Φοίβος Δεληβοριάς στις 28/11/2015. Στο πρώτο μέρος θα παιχτεί ζωντανά όλο το άλμπουμ και στο δεύτερο μέρος τραγούδια από την προηγούμενη δισκογραφία του. Περισσότερα εδώ