Το CD  «Ι.Χ. Τραγούδια ιδιωτικής χρήσης» είναι η πρώτη δισκογραφική μου δουλειά. Δημιουργώ τραγούδια από τα εφηβικά μου χρόνια και κάθε CD που έφτιαχνα του έδινα τον τίτλο ΙΧ1, ΙΧ2 κ.ο.κ. Και έτσι είχαν μαζευτεί τελικά κάμποσα ΙΧ!  Όταν λοιπόν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να κυκλοφορήσω το πρώτο μου CD, ο νους μου δεν μου επέτρεψε άλλη επιλογή για τον τίτλο του: «Ι.Χ τραγούδια ιδιωτικής χρήσης» λοιπόν, έχοντας πλέον  την προσδοκία να μετατραπούν σε «Δημόσιας χρήσης» μέσω της προσωπικής μου έκθεσης και του μοιράσματος με το κοινό. Και ένοιωσα μεγάλη ανακούφιση όταν η προσδοκία μου αυτή έγινε πραγματικότητα.  Είναι σαν να έφυγε ένα φορτίο από πάνω μου.

 

Καταλυτικό ρόλο για την έκδοση του CD έπαιξε η γνωριμία μου με τον Νίκο Πορτοκάλογλου στο πλαίσιο ενός σεμιναρίου για νέους τραγουδοποιούς. Μέσα από την συνάντηση μας προέκυψε αμοιβαία συμπάθεια και εκτίμηση και δρομολογήθηκε η παραγωγή του δίσκου, στον οποίο συμμετέχει και ο ίδιος ερμηνεύοντας ένα κομμάτι, το «Ποιος είναι ποιος». Ιδιαίτερη μνεία θέλω να κάνω στον ενορχηστρωτή και ηχολήπτη Νίκο Κριτσέλη, με τον οποίο  συντονίστηκαν αρμονικά και δημιουργικά οι συχνότητες μας, καθώς και στον παραγωγό Άγγελο Σφακιανάκη από τον «Μικρό Ήρωα» που αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή τη δουλειά. Είχα επίσης την τύχη να συνεργαστώ με εξαιρετικούς μουσικούς και ερμηνευτές. Με τίμησαν με την συμμετοχή τους ερμηνευτικά εκτός του Νίκου Πορτοκάλογλου, η Αγάπη Διαγγελάκη, η Μαρία Βασιλοπούλου και ο Μιχάλης Κλεάνθης. Σε δυο τραγούδια τραγουδάω και εγώ.

 

Τους στίχους των τραγουδιών έχω γράψει ο ίδιος με εξαίρεση δυο τραγούδια, το «Απόπλους» και το «Πασαλιμάνι σούρουπο»  όπου τους στίχους έγραψαν οι Βασίλης Φαφούτης και Φώτης Σώλος αντίστοιχα.

 

Ο δίσκος αποτελείται από 11 τραγούδια προσωπικής αναζήτησης, που εκφράζουν την επιθυμία μου να προσεγγίσω εκ νέου το παρελθόν και τους σημαντικούς σταθμούς της ζωής μου με τη ματιά του σήμερα. Μέσα από αυτή την νέα οπτική αναδύεται μια γλυκιά νοσταλγία μαζί με ελπίδα και αισιοδοξία, ενώ παράλληλα  πετυχαίνεται και ο στόχος για κάθαρση και ψυχική ευταξία, έννοιες που συνδέονται άρρηκτα με το πρωτεύον προσωπικό μου υπόβαθρο, αυτό της μελέτης και θεραπείας της ανθρώπινης ψυχής.

 

Τα θέματα των τραγουδιών είναι κατά βάση βιωματικά και εστιάζουν στην έκφραση των συναισθημάτων που γεννούν καταστάσεις όπως χαμένοι και κερδισμένοι έρωτες,   απώλειες, τα παιδικά μας χρόνια, η σχέση μας με τους γονείς, η Άνοιξη, η λαχτάρα για Ζωή και προσωπική ελευθερία, η λαχτάρα για ένωση και σμίξιμο. Μουσικά τα τραγούδια εκφράζουν τις διάφορες μουσικές μου συνιστώσες και επιρροές, με κοινό όμως πάντα παρανομαστή την έντονη έμφαση στη μελωδία και στο ρυθμό.

 

Άφησα για το τέλος μια ιδιαίτερη αναφορά στο «Ποιος είναι ποιος», το κοινωνικό-πολιτικό τραγούδι του δίσκου που ερμηνεύει ο Νίκος Πορτοκάλογλου. Είναι ένα τραγούδι για τον παραλογισμό που διατρέχει διαχρονικά την ανθρώπινη ιστορία και που κυριαρχεί δυστυχώς και στην σημερινή εποχή. Είναι λοιπόν ένα τραγούδι επίκαιρο αλλά και διαχρονικό. Μιλάει για τις αντιφάσεις της εποχής, τα ερωτηματικά και τις αγωνίες της, τις ψευδεπίγραφες ιδιότητες και ταμπέλες και τη γενικευμένη σύγχυση που επικρατεί, έτσι ώστε τελικά να μην ξέρουμε «ποιος είναι ποιος, ο φίλος και ο εχθρός, ποιος είναι ποιος, ο λύκος και ο βοσκός».  Και καταλήγει αναζητώντας τον χαμένο «αληθινό πρώτο μας εαυτό», υπονοώντας ότι η απομάκρυνση μας από αυτόν μας έχει οδηγήσει σ’ αυτό το προσωπικό και κοινωνικό χάος.