Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ασχολούμαι με τη μουσική. Με πάθος, απόλυτα, χωρίς συμβιβασμούς, όπως αρμόζει στους μεγάλους έρωτες. Το ροκ της εφηβείας μου, η κλασική κιθάρα, η μουσική δωματίου, η ενορχήστρωση, η διεύθυνση της Αθηναϊκής μαντολινάτας και της Athens Chamber Orchestra, έρωτες μεγάλοι που όταν αναπόφευκτα έσβηναν γίνονταν αγάπες βαθιές και αληθινές.

 

Άργησα να γράψω τις δικές μου μουσικές, ήθελα να είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα καταθέσω είναι νέο, δικό μου, όχι μια όμορφη παραλλαγή όσων αγάπησα. Συνειδητοποίησα ότι η φόρμα δεν καθορίζει την αισθητική αξία. Ένα εμπνευσμένο τραγουδάκι μπορεί να είναι μεγάλο έργο τέχνης, ενώ η σονάτα ενός ατάλαντου ένα μεγάλο τίποτα. Έχω σπουδάσει πολλά στη μουσική για να καταλήξω στα τραγούδια μου να κυριαρχεί το μόνο που δεν μπορεί να διδαχθεί, η μελωδία!

 

Και έτσι προέκυψε το «Μ’ ένα νεύμα του φιλιού», αλλά και «Ο Νοέμβρης των ματιών της» ο προηγούμενος δίσκος μου. Οι μουσικές και τα τραγούδια μου, με τα λόγια της Μαρίας Σπυράτου και της Αναστασίας Μητσοπούλου, είναι μικρές μελαγχολικές ερωτικές ιστορίες και παραμύθια. Για τις μεγάλες αλήθειες αφήνω να σας μιλήσουν άλλοι, άλλωστε πάντα με φόβιζαν όσοι ήθελαν να μου αποκαλύψουν την αλήθεια.

 

Αγαπώ τις μεταβατικές εποχές και τα «παλ» συναισθήματα. Η αμετροέπεια της ευτυχίας και η αδιαπραγμάτευτη κατάθλιψη δε με αφορούν. Η μουσική μου θέλω να αποπνέει τη γλυκιά μελαγχολία των αξιοπρεπών ανθρώπων στις νίκες και τις ήττες τους.

 

 

Όλα όσα πολύ αγάπησα είναι είναι εδώ, στο «Μ’ενα νεύμα του φιλιού». Μεσογειακά κιθαριστικά μάμπο, ροκ μπαλάντες, ζεϊμπέκικα με λαϊκή ορχήστρα, αλλά και ορχηστρικά θέματα με τα βελούδινα ηχοχρώματα της Athens Chamber Orchestra. Δεν θ’ακούσετε τραγούδια «φασόν», ούτε ήχους «πλαστικούς». Παντού παίζουν φίλοι και συνεργάτες χρόνων, φυσάνε, χαϊδεύουν τα πλήκτρα με τα δάχτυλά τους, τις χορδές με το δοξάρι τους, δίνουν στις νότες μου ψυχή.

 

Δυο μεγάλοι λαϊκοί καλλιτέχνες, ο Μπάμπης Τσέρτος και η Νάντια Καραγιάννη, ώριμοι και στιβαροί ερμηνευτές, πήραν τα τραγούδια μου και τα πήγαν γοητευτικά αλλού από ότι είχα φανταστεί. Και η γλυκιά Κατερίνα Τσαντήλα, το κορίτσι με την παραμυθένια φωνή που σε ταξιδεύει, μόνιμη πλέον συνεργάτις μου, καταθέτει τις ερμηνείες της. Άνθρωποι αληθινοί και οι τρεις, τους ευχαριστώ.

 

Τους πίνακες των εξωφύλλων μου φιλοτεχνεί η καλή μου φίλη, ζωγράφος Ζάννα Αρτέμη, την ευχαριστώ επίσης.
Ναι, η κρίση είναι τρομακτική, η δισκογραφία ανύπαρκτη, και εγώ επιμένω να δισκογραφώ τις μουσικές μου όσο καλύτερα μπορώ. Ανήκω σ’αυτούς που, κόντρα στις επιταγές των καιρών, διεκδικούν αυτό χωρίς το οποίο είναι δυστυχείς.

Τώρα ετοιμάζω τις καλοκαιρινές μου συναυλίες, μια μεγάλη παράσταση στην Αθήνα τέλος Οκτωβρίου και μια συλλογή με τα ορχηστρικά μου που θα κυκλοφορήσει από τη Melon Music με τον τίτλο «Music for Movies».


Καλή αντάμωση στα όμορφα και στ’αληθινά.