Όταν ο Άρης Βλάχος μού έφερε να δούμε μαζί κάποιους στίχους του Μάνου Ελευθερίου, αμέσως ξεχώρισα το «Ποια κρεβάτια». Στίχος άμεσος, καθαρός, λόγος ποιητικός αλλά ταυτόχρονα σημερινός και σαφώς ένα από τα λίγα -αμιγώς- ερωτικά τραγούδια του σπουδαίου Μάνου Ελευθερίου!  Για να πω την αλήθεια, διαβάζοντας το τραγούδι αισθάνθηκα ότι ήταν μια σύγχρονη εκδοχή, η συνέχεια ίσως της «Μαρκίζας», με την οποία έχω συγκινηθεί πολλά βράδια της ζωής μου. Ένα τραγούδι -όπως όλα όσα περιλαμβάνονται στον δίσκο «Λευκό Χαρτί» - που παίζει με τις φωτοσκιάσεις  της ζωής και της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης «…κι αν ζωή κάπου υπάρχει, κάπου υπάρχει και φως...», αναφέρει χαρακτηριστικά ο στίχος.

Την επόμενη μέρα από τη συνάντηση μας, ο Άρης μού τηλεφώνησε λέγοντάς μου, «Ηρώ, νομίζω πως έγραψα κάτι πολύ καλό, με συγκινεί κι εμένα πολύ». Είχε δίκιο! Είχε δημιουργήσει ένα πολύ ιδιαίτερο, απόκοσμο θα έλεγα ζεϊμπέκικο , από αυτά που χορεύει η ψυχή κάτι στιγμές που θέλει να βγει από το σώμα. Με σύγχρονη ενορχήστρωση χωρίς να χάνει τη δραματικότητά του, με πινελιές-σχολιασμούς του μπουζουκιού, δίνοντάς του τον χαρακτήρα του ζεϊμπέκικου χωρίς φλυαρίες.

 

Είναι ένα τραγούδι, σαν τα παλιά, άμεσα και δωρικά ζεϊμπέκικα, ταυτόχρονα όμως πολύ σημερινό. Έχει πόνο, αλλά όχι μιζέρια. Είναι κραυγή αναζήτησης που εκφράζεται με παλικαριά, στωικότητα και συνειδητοποίηση της πραγματικότητας. Το είπα μια φορά και κρατήσαμε αυτήν την πρώτη ερμηνεία. Ένιωσα «σαν έτοιμη από καιρό», σαν να περίμενα αυτό το τραγούδι κι αυτό εμένα. Αισθάνθηκα χαρά και συγκίνηση.

 

Λίγους μήνες αργότερα ήρθε η αγωνία για το πώς μπορεί να οπτικοποιηθεί ένα τέτοιο τραγούδι έτσι ώστε να μη χαθούμε στην εικόνα, αλλά αντιθέτως να τονίζονται ακόμα περισσότερο, ο στίχος του και η μουσική. Σε αυτό το σημείο βρέθηκαν στο δρόμο μου η Κατριάννα Παντέλη και ο Ζαχαρίας Μαυροειδής, για να τονίσουν με εικόνες το ίδιο το τραγούδι και να καταστρώσουν σχέδια. Ασφαλώς δε θα μπορούσα να χορεύω ζεϊμπέκικο ή να… «ζεσταίνω κρεβάτια». Άρα το σενάριο έπρεπε να βασιστεί σε μια δυνατή ιδέα! 

«Πόσους ρόλους θα παίξεις, σε μια ξένη σκηνή»! Αυτός ήταν ο στίχος κλειδί για το τραγούδι!

 

Η ίδια η ηρωίδα του video-clip υποδύεται ρόλους, γίνεται ταυτόχρονα ο θύτης και το θύμα, αναζητώντας τον χαμένο της έρωτα ή ακόμα και τον χαμένο της εαυτό! Τα υπόλοιπα, μπορείτε να τα απολαύσετε στις οθόνες...

 

Το γύρισμα του βίντεο κλιπ έγινε στο ατελιέ του σχεδιαστή Μίλτου στο Κολωνάκι από τον οποίο σχεδιάστηκαν και τα κοστούμια.


Σας χαιρετώ και σας εύχομαι δύναμη και υπομονή, γι´ αυτό το δύσκολο αλλά και όμορφο καλοκαίρι! Η περιοδεία του Σταύρου Ξαρχάκου μαζί με τον Ζαχαρία Καρούνη, τον Νεοκλή Νεοφυτίδη και εμένα, στη μουσική παράσταση «Μάνα μου Ελλάς», ξεκίνησε την Πέμπτη 10 Ιουλίου 2014, από τα Γιάννενα! Ακολουθούν σταθμοί σε ολόκληρη την Ελλάδα.