alex_emmanouilidis2Τελευταία, ακούω συχνά (και μάλιστα απο ανθρώπους μορφωμένους, πολιτικοποιημένους και μουσικόφιλους), την άποψη οτι η μουσική θα έπρεπε να διατίθεται δωρεάν και οτι η πειρατεία και το παράνομο downloading είναι καθ' όλα θεμιτά. Ισχυρίζονται μάλιστα με πάθος οτι αυτό είναι καλό και για τον καλλιτέχνη, μιας και αποτελεί διαφήμισή για το έργο του, αλλά θα φέρει και περισσότερο κόσμο στις ζωντανές του εμφανίσεις. Είναι τραγικό για μένα, άνθρωποι σκεπτόμενοι να συζητάνε ως ειδήμονες για έναν εργασιακό χώρο (γιατί η τέχνη είναι και δουλειά!), για τον οποίο όπως φαίνεται, ξέρουν τόσα λίγα. Επειδή αυτό που κάνουμε απευθύνεται τόσο άμεσα στο κόσμο, αυτόματα νομίζουν όλοι πως ξέρουν καλά οτιδήποτε αφορά την εργασία μας και σ' αυτό, φταίμε κι εμείς οι ίδιοι γιατί δεν φροντίσαμε ποτέ να διευκρινίσουμε τα πράγματα.

alex_emmanouilidis02Έχω ακούσει με τ' αυτιά μου, 5 με 6 χρόνια πριν, μεγάλο όνομα του “έντεχνου”, να παρακινεί τον κόσμο να κατεβάζει δίσκους. Φυσικά! Όταν ακόμα οι εταιρείες έδιναν λεφτά αβέρτα για τις παραγωγές του και όταν είχε κλεισμένα 100 live μέσα στην χρονιά με μεροκάματο παχυλό, τι τον νοιάζει τι θα κάνει ο νεος καλλιτέχνης που βγαίνει τώρα, τι τον νοιάζει απο που θα πληρωθεί ο στιχουργός του τραγουδιού του και τι τον νοιάζει αν το σύστημα 5 με 6 χρόνια αργότερα καταρρεύσει και τον πάρει και αυτόν η μπάλα. Το θέμα είναι πώς πείθεις τους 5 χιλιάδες ανθρώπους που ήταν απο κάτω και ζητοκραύγαζαν γι' αυτή την επαναστατική κουβέντα του ινδάλματος τους πως το πράγμα δεν πάει έτσι και οτι αυτό είναι φτηνός λαϊκισμός! Μεγάλο μέρος των καλλιτεχνών εναλλακτικής μουσικής της χώρας εμφύσησαν στο αντίστοιχο κοινό οτι είναι επαναστατική πράξη να αποκτάς τζάμπα τους δίσκους που σου αρέσουν και το παράνομο downloading έγινε ξαφνικά σημαία επανάστασης.

copyrightΝαι, συμφωνώ οτι η τέχνη είναι ένα κοινωνικό αγαθό και λειτούργημα, αλλά δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι είναι και δουλειά. Μια δουλειά σκληρή και απαιτητική που για να υλοποιηθεί χρειάζονται ένα σωρό άλλοι άνθρωποι και που ΠΡΕΠΕΙ να πληρώνεται όπως όλες οι δουλειές. Ναι επίσης συμφωνώ ότι οι πουτάνες οι εταιρείες εκμεταλλεύτηκαν την τέχνη και θησαύρισαν! Το ίδιο όμως έκανε και η βιομηχανία της ντομάτας σε βάρος του αγρότη και η αυτοκινητοβιομηχανία σε βάρος του εργάτη.
Εκεί, ο σκεπτόμενος και πολιτικοποιημένος, πατάει πόδι και διεκδικεί τα δικαιώματα του εργάτη με διαμαρτυρία, απεργία και ενημέρωση. Στην δικιά μου την δουλειά όμως, όχι! Σου λέει, να καταργηθεί εντελώς το προϊόν ως εμπορικό μέσο, για να εκδικηθούμε την εταιρεία που είναι κακιά.
Μαζί όμως με την εταιρεία εκδικηθήκαμε και όσους καλλιτέχνες ήταν “καθαροί”, και τους μουσικούς που ζούσαν απο την δισκογραφία και, στο τέλος, και την ίδια την μουσική, η οποία φτωχαίνει ενορχηστρωτικά και ηχητικά, λόγω κόστους.

Και μετά έρχεται το άλλο επιχείρημα. “Θα τα βγάζεις απο τις ζωντανές σου εμφανίσεις”.   
Πρώτον
: Τι να πρωτοβγάλω Τις 150 ώρες στούντιο που στην καλύτερη περίπτωση κοστίζουν 4500 ευρώ,  τα μεροκάματα των μουσικών που επίσης στην καλύτερη των περιπτώσεων κοστίζουν 1500 ευρώ (αν έχεις καλούς φίλους!), τον γραφίστα, τον μακετίστα, την διαφήμιση, την κοπή, την Α.Ε.Π.Ι; Για να μην συμπεριλάβω την τετράμηνη ή πεντάμηνη αφιέρωσή μου σ' αυτό και τον έναν χρόνο πνευματικής εργασίας πριν από αυτό για την σύνθεση των τραγουδιών. Όπως καταλαβαίνει κανείς, αν τα έξοδα παραγωγής του δίσκου μπούνε στο εισητήριο της παράστασης, τότε οι διαμαρτυρίες και η απαξίωση της δουλειάς μας θα είναι πολύ χειρότερη.
Δεύτερον:
Άντε πες οτι εγώ τα κουτσοβγάζω απο τα live μου και επιβιώνω. Απο πότε θεωρούμε δεδομένο οτι όλοι όσοι ασχολούνται με την τέχνη, μπορούν να την παρουσιάσουν σε ζωντανό κοινό το οποίο θα πληρώσει εισιτήριο? Υπάρχουν εκατοντάδες περιπτώσεις καλλιτεχνών που δεν μπορούν και που δεν είναι η φύση της τέχνης τους τέτοια ωστε να κάνουν παραστάσεις. Τι θα γίνουν όλοι αυτοί αν η τέχνη διατίθεται δωρεάν; Για να μην βάλω στο παιχνίδι τους τεχνικούς των στούντιο, τους ηχολήπτες και πολλούς άλλους.

emmanouilidis1Εδώ θα ήθελα να διευκρινίσω δυο πράγματα. Το ένα είναι οτι ζούμε στον καπιταλισμό, άρα δεχόμαστε οτι υπάρχει το υπερκέρδος και οτι υπάρχουν οι εταιρείες που λειτουργούν ως μεσάζοντες σε όλα τα προϊόντα. Αυτοί που δεν συμφωνούν με τον καπιταλισμό (και μέσα σ' αυτούς είμαι κι εγώ), οφείλουν να δώσουν την μάχη τους, αλλά δεν μπορούμε με μια ιδεολογική επίφαση να αφαιρούμε το δικαίωμα στην αμειβόμενη εργασία σε μια μόνο μερίδα ανθρώπων απλά επειδή έτυχε η τεχνολογία να καταφέρει, να καταστήσει το δικό τους μόνο προϊόν δωρεάν. Θέλω να πω, μακάρι να φτάσουμε σε τέτοια τεχνολογικά και κοινωνικά επίπεδα, ώστε όλα τα προϊόντα να είναι δωρεάν και να είναι τόσο ευκολη η παραγωγή τους ώστε να μηδενιστεί η εμπορική αξία τους, αλλά μέχρι να φτάσουμε εκεί, τι θα γίνει; Νιώθω μερικές φορές πως αν διεκδικήσω να σταματήσει το παράνομο “κατέβασμα” ή αν βρεθεί μια φόρμουλα να παίρνουμε δικαιώματα απο το υλικό μας που βρίσκεται στο διαδίκτυο, θα βρω απέναντι μου πολλούς απ' αυτούς που ακούν και αγαπούν την μουσική μας .

freedownloadΤο δεύτερο είναι ότι θέλω να διαχωρίσω την κουβέντα αυτή απο την συγκεκριμένη συγκυρία της κρίσης. Για μένα είναι σημαντικό να αναγνωριστεί το δικαίωμα μου να θέλω να πληρώνομαι για την δουλειά μου, ακόμα και απο τους ανθρώπους που λόγω συνθηκών, δεν μπορούν να αγοράσουν τον δίσκο μου και τον κατεβάζουν. Στην τελική είναι τόσο τραγική η κατάσταση που δεν περιμένω απο κανέναν να δώσει λεφτά για την τέχνη!
Δέχομαι να κατεβάσει κάποιος τον δίσκο μου όταν δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, αλλά δεν δέχομαι να απαξιώνει συνειδητά την εργασία μου, απλά επειδή μπορεί να την έχει τζάμπα
και τον θέλω στο πλάι μου όταν θα αγωνιστώ να διεκδικήσω τα εργασιακά μου δικαιώματα (τα οποία μόνο εγώ και οι συνάδελφοι μου ξέρω ποια είναι ακριβώς) όπως κι εγώ αγωνίζομαι στο πλάι όλων των εργαζομένων.

Υ.Γ.: Αν η κοινωνία έχει φτάσει σε σημείο να ξαναβάλει στη συζήτηση το αν η πνευματική εργασία θα πρέπει να αμείβεται ή όχι τότε είμαι έτοιμος να δεχτώ ό,τι αποφασίσει (Μπορεί οι κοινωνικές εξελίξεις και οι εποχές να απαιτούν να πάρει η τέχνη την θέση που είχε πριν 200 χρόνια, δηλαδή, μουσική χωρίς πνευματική ιδιοκτησία, χωρίς επαγγελματίες χωρίς καταγραφή κ.τλ), αλλά δεν ξέρω τι θα κάνουμε μετά χωρίς τα 800 GB μουσικής στον σκληρό μας δίσκο, γιατί όπως καταλαβαίνετε, κανείς δεν θα μπορεί να παράγει δίσκους σε αυτή την περίπτωση.


Οι φωτογραφίες του Αλέξανδρου Εμμανουηλίδη είναι από την Ελευθερία Άνθη.