varsamakisΗ δημιουργία του τελευταίου μου ορχηστρικού cd με τίτλο Λίγο πριν…λίγο μετά έγινε με βάση την ανάγκη για δημιουργία και την ασίγαστη αγάπη μου για την μουσική. Έγινε με αγνές προθέσεις και βαθιά εσωτερικότητα και όχι με βάση το τι επικρατεί στη μουσική πραγματικότητα σήμερα. Η σημερινή γενική κατάσταση, αλλά και η κατάσταση στη μουσική, μόνο αποτρεπτική μπορεί να είναι για τη δημιουργία και την παραγωγή ενός cd. Ιδιαιτέρως όταν πρόκειται για ένα αμιγώς ορχηστρικό μουσικό έργο όπως είναι το Λίγο πρίν…λίγο μετά. Πάντοτε ήταν δύσκολά τα πράγματα για δισκογραφικές δουλειές που δεν ήταν συμβατές με τις δισκογραφικές εταιρείες, απλά τώρα είναι ακόμη πιο δύσκολα. Ειδικά την σημερινή περίοδο της κρίσης, όπου σχεδόν όλοι οι ραδιοφωνικοί σταθμοί παίζουν play list, τα μουσικά έντυπα κλείνουν, ενώ και τα δισκοπωλεία περνούν και αυτά τη δική τους κρίση, φαντάζει βουνό η σκέψη για την παραγωγή ενός ορχηστρικού δίσκου. Επίσης οι μουσικές σκηνές και τα φεστιβάλ δεν εμπιστεύονται πλέον και δεν στηρίζουν εναλλακτικές παραστάσεις αλλά στηρίζονται και πάλι, αυτή τη φορά πιο σφιχτά στα έτοιμα και στα χιλιοειπωμένα. Άρα, εκ των πραγμάτων υπάρχει μια δυσκολία για τις νέες και αντισυμβατικές δουλειές.

varsamakis_0087Πέρα από αυτές τις δυσκολίες, πιστεύω ακράδαντα πως τώρα είναι που ένας καλλιτέχνης δεν θα πρέπει να κοιτά γύρω του αλλά μέσα του, να δει τι μπορεί να αλιεύσει και να το φέρει στην επιφάνεια, στην δύσκολη μουσική πραγματικότητα. Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα μουσικοί παραγωγοί και δημοσιογράφοι σε μικρότερους ραδιοφωνικούς σταθμούς αλλά και σε ανεξάρτητα ηλεκτρονικά μουσικά έντυπα, που κάνουν καλή και σοβαρή δουλειά, ελεύθερα και αδέσμευτα, με βάση πάντα την αγάπη τους για τη μουσική και με στόχο να της ανοίξουν ξανά τον δρόμο και να ενημερώσουν το μουσικό κοινό. Οι καταστάσεις και οι συνθήκες γενικά, αλλά και όσον αφορά τη μουσική θα στενέψουν και θα αγριέψουν ακόμα περισσότερο. Δεν είμαι αισιόδοξος, ούτε και ελπίζω ότι θα αλλάξουν τα πράγματα και μέσα από την κρίση θα αναπτυχθεί η τέχνη θεσμικά ή ότι θα αναγεννηθεί η μουσική και ότι ο κόσμος θα «χορτάσει» τέχνη. Πιστεύω ότι όλη την δουλειά πρέπει να την κάνουμε μόνοι μας καθώς πρέπει ο καθένας μας να συναντηθεί με το δημιουργικό κομμάτι που κρύβει μέσα του. Επίσης μπορούν να σχηματιστούν και ομάδες ανθρώπων που εκεί μέσα ο καθένας θα ελευθερώσει την προσωπική του δημιουργία και όλοι μαζί θα τη μετουσιώσουν μέσω μιας παράστασής ή μιας συναυλίας σε τέχνη. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο πως οι μεγαλύτερες εξελίξεις στην τέχνη προέκυψαν μετά από τραγικά δύσκολες καταστάσεις που έζησε η ανθρωπότητα γιατί κάποιοι άνθρωποι όχι απλώς δεν λύγισαν, αλλά έκαναν τέχνη τον πόνο και τη δυστυχία τους και δημιούργησαν αριστουργήματα που μας συνοδεύουν έως σήμερα.

Παρόλη αυτή τη δυσκολία, το σίγουρο είναι ότι η μουσική δεν πρόκειται να χαθεί και όταν λέω μουσική, εννοώ την καλή μουσική αυτή που είναι φτιαγμένη με αγνές και ρομαντικές προθέσεις. Κι αν κάτι μικρό χαθεί στην πορεία, θα είναι μια μικρή απώλεια που δεν θα επηρεάσει το σύνολο. Γι αυτό πιστεύω, και το πιστεύω για όλους όσους έχουν απομείνει να παλεύουν, να παράγουν αλλά και να προάγουν κάτι το διαφορετικό στη μουσική, να ενώσουν τις δυνάμεις τους αλλά και ότι μέσα ο καθένας διαθέτει και να τα στρέψουν με πείσμα και υπομονή στην προάσπιση της μουσικής τέχνης. Πρέπει να ενεργοποιηθούμε και να αρχίσουμε να αναζητάμε έντονα αυτή τη φορά νέες μουσικές, νέες προτάσεις μέσα από οποιοδήποτε μέσο μπορεί να έχει τις πόρτες του ανοιχτές για νέες ιδέες. Τίποτα δεν θα έρθει στα αυτιά και στα μάτια μας από μόνο του, και ό,τι θα έρθει με αυτό τον τρόπο θα είναι σίγουρα κάτι αναμασημένο με την επικάλυψη του δήθεν καινούργιου και επαναστατικού. Πρέπει να ξεκινήσουμε σε μια νέα βάση και να δούμε στην πράξη τι θα βγει, πλέον δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε…

varsamakis_coverΈτσι και το Λίγο πριν…λίγο μετά είναι μια δισκογραφική δουλειά που αποτυπώνει τη δική μου προσπάθεια απέναντι στη στασιμότητα και στην επιβαλλόμενη μιζέρια. Είναι ένα μουσικό έργο που ψάχνει το δρόμο του σε δύσκολους καιρούς με στόχο και επιθυμία αλλά και ευχή, να ανακουφίσει για λίγο, έστω για σαράντα λεπτά την δύσκολη καθημερινότητά μας.

"Σε μια εποχή που ο,τιδήποτε εμπεριέχεται στο «πριν» είναι τόσο άμεσα συνδεδεμένο με ο,τιδήποτε θα εμπεριέχεται στο «μετά», η μουσική προσπαθεί να υπογραμμίσει την αξία και τη σημασία της δεδομένης στιγμής στη ζωή μας. 

Αυτή τη δεδομένη στιγμή του «λίγο πριν» και του «λίγο μετά» που το παρελθόν και το μέλλον διαπληκτίζονται, έρχεται η μουσική να τη σηματοδοτήσει, να την οριοθετήσει δίνοντάς της τη μέγιστη αξία. Η στιγμή έχει τη δύναμη να αναθεωρεί την προηγούμενη άποψη για το σωστό και το λάθος, το καλό και το κακό. Ανάμεσα στο «λίγο πριν» και στο «λίγο μετά», το τώρα, η στιγμή καθαρή, ανόθευτη, διψά τη δημιουργία πριν γίνει παρελθόν..."