Γνώριζα τον Jamoan – κατά κόσμον Άκη Θεοτοκάτο – ως το μοναδικό ίσως μουσικό, κιθαρίστα και μπασίστα πιο συγκεκριμένα, της ομάδας του low bap. Αρκετό καιρό όμως μετά την απομάκρυνση του από την κάποτε πολυάριθμή παρέα των Active Member με εξέπληξε με τον πρώτο προσωπικό του δίσκο όσο έχει συμβεί με ελάχιστους άλλους τα τελευταία χρόνια. Γιατί στο «Απείθεια» ο Jamoan απλά εκκινεί από το hip-hop για να φτιάξει μια προσωπικότατη μουσική, με πολλά στοιχεία κυρίως από το rock αλλά και από άλλα ιδιώματα. 

Όχι ορχηστρική μουσική μάλιστα, αλλά τραγούδια καθώς όχι μόνον έχει γράψει για πρώτη φορά στίχους αλλά και τους αποδίδει ο ίδιος με έναν αξιοσημείωτα ιδιοσυγκρασιακό τρόπο, κάπου ανάμεσα στην συνηθισμένη ερμηνεία και την hip-hop απαγγελία. Η διαφορά του «Απείθεια» δεν φαίνεται αλλά υπογραμμίζεται και από το γεγονός ότι συμπράττουν σε αυτό δυο κορυφαίοι μουσικοί της ελληνικής jazz  σκηνής, καταρχήν ο πιανίστας Γιώργος Κοντραφούρης αλλά και ο τρομπετίστας Ανδρέας Πολυζωγόπουλος. Θα είναι παρόντες και στη σκηνή, όπως και ένας άλλος εξαίρετος jazz μουσικός, ο κιθαρίστας των Next Step Quintet Θοδωρής Κότσυφας, συμμετέχοντας στο πολυμελές σχήμα με το οποίο ο Jamoan θα παρουσιάσει για πρώτη φορά το album του, Σάββατο 27 Φεβρουαρίου, στην «Αρχιτεκτονική» στο Γκάζι.

 

Τι ήταν το τόσο σημαντικό που πήρες από τους Active Member και σε κάνει να τους ευχαριστείς στον δίσκο ενώ έχεις αποχωρήσει τόσο καιρό από αυτούς και την ευρύτερη ομάδα τους; Όμορφες προσωπικές αναμνήσεις μόνον ή και κάτι άλλο;

Πρώτα απ’ όλα δεν αποχώρησα ποτέ, αποφάσισαν τα παιδιά να συνεχίσουν χωρίς εμένα. Τους ευχαριστώ γιατί ήταν ο λόγος που αποφάσισα να ασχοληθώ επαγγελματικά με την μουσική και μέσα από αυτό ανδρώθηκα μουσικά και πέρασα τα ωραιότερα χρόνια της ζωής μου σε μουσικό και προσωπικό επίπεδο. Τώρα παίρνω πια τον δικό μου δρόμο με μπούσουλα το παρελθόν μου.

 

Πέραν από τις οποιεσδήποτε προσωπικές διαφορές που δεν αφορούν κανέναν υπήρξαν και καθαρά μουσικές διαφωνίες οι οποίες σε οδήγησαν στο να αφήσεις την ομάδα του low bap;

Όχι. Πάντα ήξερα τι έπρεπε να κάνω μουσικά στο low bap και το έκανα με πολύ σεβασμό και αγάπη. Επίσης νομίζω ότι η μουσική εξέλιξη φαινόταν στα τραγούδια μας, όπως και οι επιρροές μας χωρίς όμως ποτέ να απομακρυνόμαστε από τον βασικό κώδικα του hip-hop.

 

Με το χέρι στην καρδιά, θεωρείς ότι ο δίσκος σου είναι hip-hop, πηγαίνει το hip-hop ένα βήμα πιο πέρα ή είναι κάτι ολότελα διαφορετικό;

Σίγουρα δεν είναι hip-hop αλλά δεν ξέρω και τι ακριβώς είναι! Έχει επιρροές από διάφορα ιδιώματα που άκουγα και ακούω και ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με τα παιδιά που έπαιξαν στον δίσκο. Πιστεύω ότι είναι μια νέα πρόταση γιατί περιέχει αγάπη και φρέσκο ήχο από όλες τις απόψεις.

 

Οταν ξεκίνησες είχες κατά νου να συνεχίσεις αυτό που έκανες μέχρι τότε προσθέτοντας περισσότερη μουσική, δίνοντας περισσότερη έμφαση στο μουσικό σκέλος ή ήθελες να δημιουργήσεις κάτι νέο;

Ήθελα να βγάλω όλη την ένταση που είχα μέσα μου χωρίς συγκεκριμένο τρόπο. Μπήκα στο στούντιο και όλα έγιναν αβίαστα και με πολύ μεράκι. Ήθελα να είναι αληθινό και σεβόμενος τον ακροατή να κάνω έναν τίμιο δίσκο, τίποτα άλλο πέραν από αυτό.

 

Τόσα χρόνια σε ξέραμε μόνον ως μουσικό και ας ανήκες σε ένα ιδίωμα στο οποίο ο λόγος έχει την πρώτη θέση. Τι σε έκανε λοιπόν αυτή την φορά όχι μόνο να γράψεις στίχους αλλά επιπλέον και να αναλάβεις την παρουσίαση τους; Με μια κουβέντα, πώς και δεν έκανες έναν αποκλειστικά instrumental δίσκο, όπως θα ήταν ίσως αναμενόμενο για σένα και είναι άλλωστε αρκετά συνηθισμένο σε περιπτώσεις όπως η δική σου στο διεθνές hip-hop;

Θεώρησα ότι είχα κάτι να πω και το τόλμησα. Μπορεί η επόμενη δουλειά μου να είναι μόνον ορχηστρική, δεν βάζω όρια. Θα κάνω ό,τι με κάνει να νιώθω καλά, αυτό σημαίνει το να κάνεις μουσική.

 

Η επίδραση που έχεις δεχθεί από το rock προϋπήρχε και τώρα αποκαλύπτεται ή προέκυψε ενδιάμεσα; Μαζί και με την αγάπη σου για την ηλεκτρική κιθάρα την οποία, αν δεν κάνω λάθος, είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιείς σε δίσκο...

Πάντα χρησιμοποιούσα και ηλεκτρική κιθάρα, έτσι και αλλιώς το rock και το metal είναι τα βασικά μου ακούσματα. Απλά τώρα είμαι πιο ελεύθερος να πειραματιστώ. Χαίρομαι πολύ γι’ αυτό και είναι φυσικό να φαίνεται περισσότερο.

 

Πώς σκέφτηκες και τι σε παρακίνησε να ζητήσεις να παίξουν στον δίσκο δύο εξαίρετοι μεν μουσικοί οι οποίοι όμως από κάθε πλευρά δεν θα μπορούσαν να είναι περισσότερο διαφορετικοί από εσένα, δηλαδή ο Γιώργος Κοντραφούρης και ο Ανδρέας Πολυζωγόπουλος; Και πώς ανταποκρίθηκαν στο αίτημα σου, τους εξέπληξε ίσως αρχικά;

Η απόφαση τους επίσης ήρθε αβίαστα καθώς και εκείνοι το αντιμετώπισαν από την αρχή σαν μια νέα πρόταση. Για εμένα δεν έπαιξε τόσο  μεγάλο ρόλο η τεχνική τους όσο η αγάπη που έδειξαν για τον δίσκο και η προσωπικότητά τους. Η χημεία μεταξύ μας είναι εκπληκτική και αυτός είναι ο βασικός λόγος που θα παίξουμε και ζωντανά μαζί.

 

Οι στίχοι σου εξακολουθούν να εκφράζουν τις ίδιες απόψεις και αξίες που είχες όταν ξεκινούσες ή έχουν διαφοροποιηθεί με το πέρασμα του χρόνου;

Οι απόψεις μου δεν έχουν αλλάξει καθόλου, αυτή λοιπόν είναι και θα παραμείνει η θεματολογία μου. Άλλωστε με αυτά που βιώνω στην καθημερινότητα μου για τι άλλο θα μπορούσα να γράψω;

 

Και αντίστοιχα η στάση σου μέσα και απέναντι στο μουσικό γίγνεσθαι αλλά και γενικότερα στα πράγματα έχει παραμείνει η ίδια ή άλλαξε;

Δεν έχω αλλάξει, αν βέβαια χρειαστεί ή νιώσω ότι πρέπει να αναθεωρήσω κάτι θα το κάνω. Μπροστά μου θέλω να βλέπω μόνο την εξέλιξη με σεβασμό στο παρελθόν μου. Το να θυμάσαι ποιος ήσουν και από πού ξεκίνησες σε βοηθάει στο να εξελίσσεσαι. Και τότε όλα τα βρίσκεις μπροστά σου...

 

Αν έπρεπε να συνοψίσεις αυτό που θέλεις να πεις στον δίσκο με τρεις μόνο λέξεις ποιες θα ήταν;

Ελπίζω στο μέλλον!

 

Θεωρείς τον εαυτό σου επαγγελματία μουσικό ή έστω περιμένεις κάποτε να μπορείς να βιοπορίζεσαι μόνον από την μουσική;

Θεωρώ ότι έχω πάρα πολύ δρόμο μπροστά μου. Το ιδανικό για όλους τους μουσικούς θα ήταν να ζουν από αυτό που κάνουν και φυσικά δεν αποτελώ εξαίρεση. Αν συνέβαινε αυτό όλοι οι μουσικοί θα ήμασταν πιο ευτυχείς αλλά και αποτελεσματικότεροι σε αυτό που κάνουμε.

 

Τι να περιμένουν να δουν όσοι/ες θα έρθουν στην «Αρχιτεκτονική»;

Θα δουν μια πολύ όμορφη παρέα να παίζει μουσική με πολλή αγάπη και σεβασμό στον ακροατή. Θα δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας και ελπίζουμε ο κόσμος να περάσει το ίδιο καλά με εμάς.