Ο μικρός ήρωας Φοίβος επιστρέφει! Όχι γαι να πάρει εκδίκηση, ούτε να μας μιλήσει για νέες περιπέτειες. Επιστρέφει μιλώντας στο σήμερα για παλιές περιπέτειες. Για αυτές που ως αυτοτελή επεισόδια μας έφτασαν μέχρι το τέλος του 2015 και την σκληρή πραγματικότητά του. Πιο μόνους, πιο εγκλωβισμένους, πιο απάνθρωπους και πιο εσωστρεφής. Ο μικρός ήρωας Φοίβος που μεγάλωσε στην Καλλιθέα επέστρεψε στο πατρικό του. Το έκανε άτυπο στούντιο για να μην χαθεί η αίσθηση της αισθητικής που ήθελε να έχει ο νέος του δίσκος που κυκλοφορεί από την Inner Ear και θα παρουσιαστεί ζωντανά σε μία συναυλία στο Gagarin (28/11) από αυτές που δεν χάνονται. 

 


 5 διπλές προσκλήσεις για τη μεγάλη του συναυλία στο Gagarin εδώ


 

Τι γνώμη έχεις για όλα αυτά που έγιναν στο Παρίσι; Οι περισσότεροι νεκροί ήταν μέσα σε ένα συναυλιακό χώρο.

Είναι φρικτό, όποια κι αν είναι η ανάλυσή σου. Αν αυτό είναι πολεμική πράξη, τότε ο εχθρός δεν μπορεί να είναι παρά μόνο η χαρά της ζωής. Ο ισλαμοφασισμός –άσχετα αν χρηματοδοτείται ή συναλλάσσεται με τη Δύση- είναι ό,τι είναι ο κάθε φασισμός. Άνθρωποι που σιχαίνονται τους άλλους ανθρώπους, το πώς αυτοί χαίρονται τη ζωή, τον έρωτα, όλα αυτά. Συμπλεγματικοί που θέλουν να κυριαρχήσουν και βάζουν μπροστά το Θεό, το έθνος και δεν ξέρω τι άλλο. Και η Δύση έχει υπάρξει πολλές φορές έτσι απέναντι στους «πρωτόγονους» λαούς. Τώρα όμως δεν είναι ώρα για δίπολα. Η Δύση και η Ανατολή έχουν και μεγάλες παραδόσεις σοφών, έχουν τέχνη, μετράνε νίκες της ανθρωπιάς επί των τυράννων. Ως Δυτικός, θα ήθελα να μην προταθούν οι πύραυλοι, αλλά η ουμανιστική μας παράδοση.

 

Πως βλέπεις την κατάσταση με τους πρόσφυγες;
Είμαι με την πλευρά εκείνων των Ελλήνων, όπως ο φτωχός ψαράς στη Λέσβο που σώζει καθημερινά ανθρώπους από τις 6 το πρωί. Ο άνθρωπος αυτός μένει δίπλα-δίπλα με εκείνους που ζητάνε 5 ευρώ από τους πρόσφυγες για τη φόρτιση των κινητών τους. Και μ’εκείνους που τη στήνουνε σε κάποιους απ’αυτούς ντυμένοι με κουκούλες και κρατώντας όπλα για να τους φοβερίσουν. Οι δύο τελευταίες κατηγορίες «ανθρώπων» θέλουν να μας «σώσουν» από τους τζιχαντιστές, ενώ είναι της ίδιας πάστας μ’αυτούς. Ας καταλάβουμε ότι το 90% των προσφύγων τρέχουν να σωθούν από τη τζιχάντ.

 

 

Δυστυχώς, κάποιοι συμπολίτες μας δηλώνουν με την ψήφο και με τις πράξεις τους φασίστες…
Ντροπή που το κάνουν στο όνομα της χώρας μας και της παράδοσής μας. Αν οι άνθρωποι αυτοί είχαν δει μια τραγωδία, είχαν ακούσει τον Ακάθιστο, αν είχαν έστω δει ένα Βέγγο δεν θα τολμούσαν να βγαίνουν περήφανοι στο δρόμο δικαιολογώντας την ηθική του φόνου –ή του εκφοβισμού- του αδύναμου.

 

Ας λένε ό,τι θέλουν, αλλά στο όνομα του Χίτλερ, όχι του ελληνικού –ή όποιου άλλου- πολιτισμού.

Ο νέος σου δίσκος αφήνει μία αίσθηση αναζήτησης πατρίδας και των «σταθερών» που η εποχή καταρρίπτει τη μία μετά την άλλη. 

Δεν είμαι ούτε πατριδολάγνος, ούτε εθνολάγνος, ούτε τίποτα απ’αυτά. Η σταθερά που θέλω να διασώσω είναι η ανθρωπιά της ανοιχτής γειτονιάς, του κόσμου που δεν παρακολουθείται από παντού, που τον κυβερνούν πολίτες και όχι τράπεζες ή εταιρικοί λαβύρινθοι. Γι’αυτό και μόνο χρησιμοποιώ τη γειτονιά μου, τη μουσική που αγαπήσαμε όλοι μας, τις κοινές μας μνήμες. Όχι για να ξαναγυρίσουμε στο παρελθόν (ποιος έχει ανάγκη να ξαναζήσει τη Χούντα του ’67, τους πρασινοφρουρούς, το χρηματιστήριο;), αλλά για να θεραπεύσουμε το παρόν, που αν του λείπει κάτι είναι η ανθρώπινη δυνατότητα επιλογής.

 

 


Διαβάστε την κριτική για το άλμπουμ «Καλλιθέα» εδώ


 

Σε έχουμε συνηθίσει σε άλλου είδους χώρους πιο «καθιστούς» απ' το Gagarin...
Στο Gagarinθέλω να παίξω ακριβώς για κείνο το κοινό που εκφράζεται με τη μουσική. Ακούγοντας προσεκτικά, χορεύοντας, συμμετέχοντας στα λόγια. Θέλω ο δίσκος μου να βαφτιστεί μέσα σε τέτοιο κλίμα. Τα τραπέζια μου αρέσουν για ένα άλλο είδος παράστασης πιο θεατρικό, πιο μπουλβαρίστικο.

 

Η κατάσταση στα social media είναι ο αντικατοπρισμός της πραγματικής κοινωνίας ή είναι ένα παράλληλο σύμπαν;
Ο ψαράς της Λέσβου που λέγαμε πριν, ευτυχώς δεν είναι όλη μέρα στο fb. Και για μένα είναι το πιο φωτεινό και υπαρκτό κομμάτι της κοινωνίας μας. Είναι όμως κοινωνία και τα  socialmedia.  Δείχνουν τη φτήνια ή την ποιότητα των ανθρώπων που τα χειρίζονται ή των δημοσίων προσώπων. Και τις δείχνουν γρήγορα, ειδικά τη φτήνεια.

 

Ως πρόεδος του «Μέτρον» ποια είναι η «δουλειά» σου;
Μαζί με 120 (μέχρι στιγμής) άλλους έλληνες δημιουργούς τραγουδιών προσπαθούμε να προστατεύσουμε την πνευματική περιουσία μας από τους ανθρώπους που την διαχειρίζονται ή την εκμεταλλεύονται εμπορικά. Είμαστε ένας κλάδος με μηδενική αυτοεκτίμηση και αυτό το ξέρουν πολλοί και κάνουν τέρατα. Θέλουμε να προωθήσουμε νομοθετικά ή ως άποψη μέσα στην κοινωνία το σεβασμό για τον πνευματικό δημιουργό, αλλά και για το εργατικό του δικαίωμα. Δεν θέλουμε να μιλάει εξ ονόματός μας μόνο η –ιδιωτικών συμφερόντων- ΑΕΠΙ και οι δισκογραφικές. Ούτε να πλουτίζουν μόνο οι εφημερίδες, τα ξενοδοχεία, τα μπαρ, τα ραδιόφωνα,τα κέντρα διασκέδασης, όπως γινόταν προ κρίσης (και σε πολλές περιπτώσεις γίνεται ακόμα)- και οι στιχουργοί  να μένουν στην ψάθα. Είναι πολύ αργά να σώσουμε τη δική μας γενιά, μπορούμε όμως να προωθήσουμε νομοθετικές ρυθμίσεις που θα προστατεύσουν τις επόμενες.

 

Ακούστε ολόκληρο τον δίσκο Καλλιθέα εδώ: