Το ενδιαφέρον με την Ειρήνη Σκυλακάκη είναι πως πέρα από την αισθαντική και ζεστή φωνή της έχει το ταλέντο της μουσικής σύνθεσης. Τόσο στο πρώτο της άλμπουμ, αλλά πολύ περισσότερο στο δεύτερο -το Before Dawn- γράφει όμορφες μελωδίες επενδύοντας τις με ανάλογους ρυθμούς έτσι ώστε κάθε κομμάτι να αποκτά το δικό του χαρακτήρα εντός, βέβαια, της ενότητας των υφολογικών επιλογών της δημιουργού. Η στάση της δείχνει πώς μπορεί κάποιος καλλιτέχνης να έχει εμπορικότητα χωρίς να χρειάζεται να πουλήσει την εικόνα περισσότερο από το μουσικό προϊόν. Με αυτά τα δεδομένα, το δεύτερο πόνημα της Ειρήνης Σκυλακάκη- ή Irene Skylakaki- προκαλεί, θα λέγαμε, απόλαυση και μάλιστα αντέχει σε πολλαπλές ακροάσεις γιατί πέρα από τις κάπως «σκοτεινές» της μελωδικές γραμμές, τα στιχάκια της αφηγούνται μικρές, καθημερινές, ανθρώπινες ιστορίες σημαδεμένες από έντονο συναίσθημα. Το Σάββατο 21 Μαρτίου στο Fuzz Club ετοιμάζει τη μεγάλη της φετινή συναυλία... 

Μίλησε μας λίγο για την δημιουργία του 2ου σου άλμπουμ, Before Dawn. Τον τρόπο που δούλεψες τα κομμάτια.
Το Before Dawn το έγραψα σε μία περίοδο λίγων μηνών. Tα τραγούδια συνδέονται μεταξύ τους και θυμίζουν μικρά διηγήματα. Δύο τραγούδια που μου είχαν βγει συντομότερα σε διάρκεια λειτούργησαν τελικά σαν εισαγωγή και επίλογος του άλμπουμ. Ο ήχος είναι επίσης αρκετά ομοιογενής με brit-folk στοιχεία.


Οι μουσικές σου καταβολές. Οι επιρροές σου με άλλα λόγια. Τι ακούγατε στο σπίτι σας. Το ρόλο που έπαιξε το Moonshadow του Cat Stevens;
Το Moon shadow ήταν το πρώτο τραγούδι που έμαθα να παίζω στην κιθάρα αντιγράφοντας τους αρπισμούς που έπαιζε η μαμά μου. Στο σπίτι ακούγαμε Beatles, Dylan, Bowie, Σαββόπουλο, Χατζιδάκι. Δεν θα μπορούσα όμως να ισχυριστώ ότι αυτές είναι οι μουσικές μου καταβολές.


Μίλησε μας και για τα δικά σου ακούσματα σαν φαν της μοντέρνας ποπ μουσικής. Τι άλλο έχεις προσθέσει στις αισθητικές επιλογές σου;
Αγαπώ πολύ το νέο-φολκ κύμα που ξεκίνησε ο Johnny Flynn και περιλαμβάνει τους Noah and the Whale, την Laura Marling και τους Mumford and Sons. Από πιο νέα συγκροτήματα ξεχωρίζω τους Alt-J και τους Daughter.

 


Οι διαφορές μεταξύ του πρώτου άλμπουμ, Wrong Direction και του τωρινού, Before Dawn;
Το Wrong Direction ήταν μία συλλογή τραγουδιών που έγραψα σε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, από το σχολείο μέχρι την ολοκλήρωση των προπτυχιακών σπουδών μου, η οποία δεν είχε ως στόχο να γίνει δίσκος - αυτό προέκυψε τυχαία. Το Before Dawn αντιθέτως ήταν το δεύτερο και πιο συνειδητό βήμα, με σκοπό την δημιουργία ενός δεύτερου δίσκου με ομοιογενή ήχο.


Γιατί ο Αγγλικός στίχος;
Ο Αγγλικός στίχος προέκυψε αυθόρμητα. Μου είναι πιο εύκολο και με βοηθάει να κρατάω κάποια απόσταση από την ιστορία που διηγούμαι. Οι στίχοι είναι πολύ προσωπική υπόθεση και όταν είναι γραμμένοι στη γλώσσα σου μπορεί και να σε τρομάξουν.


Χαρακτηρίζεις το ύφος σου νέο- φολκ ή άλλο, τι;
Δεν μ' αρέσει να χαρακτηρίζω η ίδια το ύφος μου. Επίσης θα ήταν πολύ περιοριστικό. Καταλαβαίνω την ανάγκη κάποιας στοιχειώδους κατηγοριοποίησης αλλά το 'φολκ' είναι τίτλος 'βαρύς΄ και έχω την εντύπωση πως αν με άκουγε κανένας 'γνήσιος φολκάς' να αυτοαποκαλούμαι νεο-φόλκ θα έβαζε τα γέλια. Έχει σίγουρα κάποια φολκ στοιχεία η μουσική μου, αλλά έχει και κάποια ροκ, κάποια ποπ, κάποια βρετανικά, κάποια αμερικανικά και κάποια ελληνικά.


Κάποιοι σε παρομοίασαν με την Rickie Lee Jones. Πως αισθάνεσαι γι' αυτό;
Πρώτη φορά το ακούω και αισθάνομαι ωραία γιατί μου αρέσει η μουσική και το ύφος της.


Θα μπορούσαν τα στιχάκια σου να ήταν μικρά διηγήματα;
Μου αρέσει να διηγούμαι μικρές ανθρώπινες ιστορίες, θέλω να υπάρχει μία «υπόθεση» στο τραγούδι που θα πω.


Πως αντλείς μουσικά την έμπνευση των τραγουδιών σου;
Επειδή γράφω συγχρόνως στίχους και μουσική, υπάρχει πάντα συναισθηματική φόρτιση. Μπορεί να είμαι πολύ χαρούμενη, μπορεί να είμαι λυπημένη . Δεν μπορώ όμως να γράψω χωρίς να νιώθω κάτι.


Στα κομμάτια σου τραγουδάς με λέξεις φορτισμένες και μάλλον, «επιθετικές» σε αντίθεση με την cool στάση σου. Επιδιώκεις, μάλιστα, να μένεις πιο πίσω χωρίς φανφάρες και σταριλίκια, παρ' όλη την επιτυχία που γνωρίζουν οι μουσικές σου. Είναι άποψη ή απλά σου βγήκε έτσι;
Είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Και σίγουρα όταν γράφω ένα τραγούδι δεν είμαι cool. Και έτσι και οι στίχοι δεν είναι cool. Είναι φωτεινοί, είναι σκοτεινοί, έχουν ένταση. Και επειδή όλο αυτό γίνεται από μία εσωτερική ανάγκη, η φανφάρα δεν έχει καμία θέση.


Έχεις επαφή με την ντόπια ανεξάρτητη σκηνή. Τι γνώμη έχεις για τον νέο και ποικίλο ήχο που φέρνει και που ανθίζει σε αυτά τα χρόνια της οικονομικής και βεβαίως, πολιτιστικής κρίσης;
Ο ήχος ανθίζει όπως λέτε. Κάθε μέρα ακούω νέες μουσικές γραμμένες από ανθρώπους που βιώνουν την κρίση αλλά οι ίδιοι δημιουργούν καταπληκτικά πράγματα. Oι Baby Guru, οι Whereswilder, η Κατερίνα Ντούσκα, η Μαριέττα Φαφούτη, η Μόνικα, οι Bad Bid, η Daphne and the Fuzz, ο Leon of Athens… Υπάρχει απίστευτο ταλέντο , συναίσθημα, ευαισθησία αλλά και γνώση σε αυτό τον τόπο.


Στιχουργικά, η εντύπωση για το Before Dawn είναι πως πρόκειται για 12 ευαίσθητα και διεκδικητικά ερωτικά γράμματα συνοδευόμενα από όμορφες μελωδικές μουσικές. Τι λες;
Μου αρέσει. Ναι, γιατί όχι;


Μίλησε μας για την δουλειά του παραγωγού και ενορχηστρωτή σου, Ευριπίδη Ζεμενίδη.
Η δουλειά του Ευριπίδη και στον δεύτερο δίσκο μου είναι καταπληκτική. Οι ενορχηστρώσεις του απογειώνουν τα τραγούδια μου. Είναι εξαιρετικός μουσικός και δουλεύει με απίστευτη προσήλωση και αφοσίωση. Θα του είμαι πάντα ευγνώμων γιατί πίστεψε σε μένα και με βοήθησε απλόχερα σε όλα τα επόμενα βήματα.


Τα μελλοντικά σχέδιά σου- συναυλίες, ηχογραφήσεις, άλλα πρότζεκτ.
Το Σάββατο 21 Μαρτίου θα κάνω μία συναυλία - παρουσίαση δίσκου στο στο Fuzz. Έχω πολύ καιρό να παίξω live και ανυπομονώ όσο ποτέ!