k.vita-home
Νέα κυκλοφορία από τον Κ. Βήτα αλλά αυτή τη φορά δεν είναι κάποιος νέος δίσκος. Σε ένα βιβλίο με τίτλο Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο… (εκδ. Οξύ) συγκέντρωσε όλους τους στίχους που έγραψε από την εποχή των Στέρεο Νόβα μέχρι σήμερα, έβαλε μερικά σκιτσάκια που έφτιαξε ο ίδιος και μας το παρουσιάζει.Ίχνη μιας πορείας ιδιαίτερης, κρυπτικής και αναγνωρίσιμης.

Μια ανθολογία των στίχων σου από τους Στέρεο Νόβα μέχρι σήμερα, μαζί με κάποιες σημειώσεις για ορισμένους από αυτούς τους στίχους, φωτίζει μια διαδρομή αλλά αφήνει στο σκοτάδι ένα άλλο μεγάλο μέρος. Κάθε φορά που γράφεις στίχους πόσο σημαντικό είναι να προστατεύεις τις πηγές σου; Να κρατάς πράγματα για σένα;

Νομίζω πως δεν έχει να κάνει με το τι κρατώ για μένα. Υπάρχει μια στιγμή όπου συμβαίνει η καταγραφή, μετά έρχεται η δεύτερη γραφή, η τρίτη, το ξεσκόνισμα, δηλαδή μια σειρά φίλτρων όπου στο τέλος μένει κάτι σαν απόσταγμα. Το ποίημα, το τραγούδι, για μένα είναι σαν το κρασί. Η γραφή είναι μια ολόκληρη διαδικασία. Δεν έχει σχέση με το τι θέλει κάποιος να κρύψει. Αν ήθελα να κρύψω κάτι, δεν θα έμπαινα στον κόπο να γράψω κάτι περιφερειακό και να αφήσω έξω το ίδιο το νόημα. Νομίζω πως κάθε φορά γεννιέται η ανάγκη να περιγράψεις κάτι από αυτό που νιώθει η ψυχή σου, η καρδιά σου και είναι αυτό που κατά κάποιο τρόπο μεταφέρεις. Νομίζω πως αυτό που θέλω να πω, κατά κάποιο τρόπο το λέω. Αν είναι να το κρατήσω για μένα απλά δεν γράφω, κάνω κάτι άλλο ή πηγαίνω μία βόλτα για να σκεφτώ. Όσο για τις σημειώσεις σε κάποια τραγούδια, είναι το περιβάλλον που υπήρχε πίσω. Το κάθε τι από την στιγμή που δημιουργείται ταυτόχρονα κλειδώνεται και φτιάχνει ένα δικό του σύμπαν. Νομίζω πως αυτό είναι και η Τέχνη. Όπως και τα αυγά, ποτέ δεν είναι ίδια μεταξύ τους.

 

Ξανακοιτάζοντας τους παλιούς σου στίχους, σταδιακά συντέθηκε η εικόνα του Κ. Βήτα εκείνης της εποχής. Εσύ τι «βλέπεις» όταν ξαναδιαβάζεις στίχους σου σήμερα;
Κάθε τεχνίτης έχει την δική του εξέλιξη και σιγά σιγά βλέπουμε κάτι στην πορεία του. Όλα έχουν στάδια εξέλιξης όπως και ο άνθρωπος. Όταν συγκέντρωσα όλα τα τραγούδια αυτό που ένιωσα ήταν μια αίσθηση πρόσθεσης και αφαίρεσης. Στο ξεκίνημα μου είμαι αρκετά πληθωρικός, στην μέση πιο αλληγορικός και όσο μεγαλώνω πιο αφαιρετικός. Υπάρχουν ακόμα στοιχεία που δεν καταλαβαίνω ή που έχω ξεχάσει. Πολλά τραγούδια είναι αποσπασματικά, κάποιος πηγαίνει κάπου και μετά από ώρα συνειδητοποιεί πως δεν έχει προχωρήσει καν. Απλά τον έχει προσπεράσει η απόσταση.

kwnstantinos vita


Θυμάσαι πού έχουν πρωτογραφτεί οι περισσότεροι στίχοι του βιβλίου; Σε ποιους τόπους; Σε χαρτιά, σε σημειωματάρια, σε πακέτα από τσιγάρα…

Κάποια τραγούδια τα έχω, κάποια έχουν χαθεί. Υποτίθεται πως για κάθε άλμπουμ που έφτιαχνα υπάρχει ένα τετράδιο που έχει όλες τις σημειώσεις. Σε κάποιες σελίδες υπάρχουν αποκόμματα κολλημένα με σελοτέιπ. Υπάρχουν αρκετά όπου η πρώτη γραφή έχει γίνει σε πακέτα από τσιγάρα. Την Αύρα για παράδειγμα που είναι πρόσφατο τραγούδι την έγραψα σε μια χαρτοπετσέτα σε ένα καφέ. Το Κρεβάτι και ο Σκύλος το είχα γράψει στο εσώφυλλο ενός βινιλίου των Bronski Beat. Τους Γερανούς από την Σούπερ Στέλλα το είχα γράψει πίσω από μια φωτογραφία. Διάφορα τέτοια.

 

Υπάρχουν παλιοί σου στίχοι που τους θεωρείς σήμερα κακούς;
Νομίζω το Μόμπιλ των Στέρεο Νόβα, πάω να το διαβάσω και κολλάω, έχει σημεία που θα μπορούσα να τα είχα κάνει καλύτερα. Δεύτερο είναι το Τέλεκομ 99. Νομίζω αυτά τα δύο είναι αυτά που δεν μου αρέσουν. Με τα άλλα δεν έχω πρόβλημα.

 

Συνήθως όταν μαζεύεται ένα τέτοιο υλικό σε ένα βιβλίο, λέμε ότι κλείνει και ένας κύκλος δημιουργίας και ταυτόχρονα ανοίγει ένας άλλος. Εν προκειμένω ισχύει;
Δεν μπορώ να γνωρίζω τι θα γίνει στο μέλλον. Είμαι εδώ και προσπαθώ. Θέλω να πω ακόμα μερικά πράγματα. Με ενδιαφέρει πολύ αυτό που συμβαίνει γύρω μου. Υπάρχουν πολλά που δεν γνωρίζω, ίσως γι΄αυτά να μπορέσω να μιλήσω.

 

Εκτός από τους στίχους γράφεις και πεζό κείμενο. Είναι στα σχέδιά σου να εκδόσεις τέτοιο υλικό κάποια στιγμή;
Έχω γράψει κάποια κείμενα, κάποια τα έκαψα. Δεν ξέρω τι θα κάνω. Μπορεί να κάνω μια έκθεση με ζωγραφική...