Νέος και δημιουργικός με ανησυχίες και πλούσιο βιογραφικό ο Γιάννης Χριστοδουλόπουλος μας συστήθηκε αρκετά χρόνια πριν μέσα από την Σπείρα του Σταμάτη Κραουνάκη ως πιανίστας και συνθέτης. Έκτοτε δεν σταμάτησε να μας απασχολεί: έγραψε το σήμα των Ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας για το 2004, πολλή μουσική για θέατρο, τον πρώτο προσωπικό του δίσκο (και σαν ερμηνευτής) σε στίχους Νίκου Μωραΐτη, τραγούδια που έγιναν επιτυχίες για τον Γιάννη Πάριο την Άλκηστη Πρωτοψάλτη αλλά και την Έλενα Παπαρίζου, την Άννα Βίσση. Το 2014 τον βρίσκει σε μια πολύ καλή στιγμή: ένα καινούργιο τραγούδι σε στίχους Γεράσιμου Ευαγγελάτου με την φωνή της Τάνιας Τσανακλίδου και τίτλο Δυο ψυχές εγκαινιάζει το καινούργιο Label Solo της Feelgood Records και μια συνεργασία με την Ελένη Πέτα με το τραγούδι Να μείνεις εδώ σε δικούς του στίχους και μια σειρά εμφανίσεων με τίτλο Καλοκαίρι στην Αθήνα σε θερινούς κινηματογράφους με απαρχή όμως έναν από τους ομορφότερους χώρους συναυλιών της πόλης μας τον Παρνασσό στις 27 Μαΐου. Μας μίλησε για αυτά και για πολλά ακόμα!

Πότε ξεκινάει η σχέση σου με την μουσική, αυτή η στιγμή που συνειδητοποιείς ότι είναι αυτό που θα ορίσει το μέλλον σου;
Σε ηλικία 4-5 αρχίζω σε ένα αρμόνιο μικρό που είχαμε σπίτι να σκαρώνω κάτι μελωδιούλες και γενικώς όλη την ημέρα ασχολιόμουν με αυτό. Μετά στο σχολείο έπαιζα όλη την ώρα πιάνο πάνω στο θρανίο και δεν πρόσεχα το μάθημα οπότε η δασκάλα μου φώναξε τους γονείς και τους είπε πως και τι, εκείνοι το είχαν δει και στο σπίτι αλλά τέλος πάντων με ρώτησε η μητέρα μου: «θες να πας στο ωδείο να μάθεις πιάνο;» Είπα ναι και έτσι ξεκίνησε!

Στα 10 ήξερα ότι θα γίνω συνθέτης. Είχα γράψει πολλά τραγουδάκια πάνω σε ποιήματα από σχολικά βιβλία και ανθολόγια κ.λπ. αλλά και κάτι άλλες μουσικές αφηρημένες έχω ακόμα σε κάτι παλιές κασέτες (γέλια).
Μετά να δεις βάσανα, που άρχισα να μαθαίνω κι άλλα όργανα, είχε γίνει ωδείο το σπίτι!


Σε μια ηλικία που πολλοί ακόμα κάνουν τα πρώτα τους βήματα εσύ έχεις ένα βιογραφικό εντυπωσιακό και πλούσιο. Πόση δουλειά και επιμονή κρύβεται πίσω από αυτή την πορεία;
Αυτό συμβαίνει γιατί ξεκίνησα νωρίς στα 19 μου Έγραψα το σήμα των Ολυμπιακών αγώνων το 2004 ήταν το ντεμπούτο μου στη σύνθεση υπογράφοντας πια επαγγελματικά. Από τότε πολύ μουσική για θέατρο, για τηλεόραση, για σινεμά, ώρες που δεν μπορούν να μετρηθούν και παράλληλα δισκογραφία, εμφανίσεις.
Είναι όπως το λες, πολύ δουλειά και αφοσίωση αλλά καταρχήν ανάγκη. Μέσα σε όλα αυτά υπήρξαν και δεκάδες άλλα πράγματα που δεν ανέλαβα να κάνω γιατί δεν αισθανόμουν πως εξέφραζαν την ανάγκη μου.


Από τον Σταμάτη Κραουνάκη και την Σπείρα σε συνεργασίες με πολλούς και σημαντικούς τραγουδιστές κι από εκεί στην σύνθεση του μουσικού σήματος στους Ολυμπιακούς αγώνες το 2004 και σε πολλές θεατρικές δουλειές. Πολυσχιδής και δημιουργικός, Που νιώθεις καλύτερα, πιο πολύ ο εαυτός σου;
Όπου μου επιτρέπεται να εκφράσω την προσωπική μου αλήθεια. Όταν γράφω για κάτι δίχως περιορισμούς όπως π..χ για το θέατρο, ή για μια φωνή με δυνατότητες μεγάλες, αλλά και όταν βρίσκομαι επάνω στη σκηνή. Στην απευθείας επαφή με τον κόσμο.

Ξεκινώντας από πολύ μικρός ν’ ασχολείσαι με την μουσική νιώθεις να έχασες κάτι από την αθωότητα η την παιδικότητα σου; Κι αυτό είναι κάτι που το αναζητάς μέσα από την μουσική σου;
Μπορεί. Αν και πρέπει να σου πω πως είμαι σε διαρκή σύνδεση με την παιδικότητα μου. Σκέψου όμως πως η μουσική είναι ένα φανταστικό «ιδιαίτερο δωμάτιο». Εκεί που ίσως η αθωότητα και η παιδικότητα μπορούν και αναπνέουν ακόμα όσο περνούν τα χρόνια.


Συνεργάστηκες με τον Λάκη Λαζόπουλος και το τηλεοπτικό Αλ Τσαντίρι. Φοβήθηκες την τηλεόραση και την δύναμη της που πολλοί θεωρούν ότι λειτουργεί «παραμορφωτικά»; Τι αποκόμισες από αυτή την εμπειρία;
Έγραψα την μουσική των τίτλων του Τσαντιριού και εμφανίστηκα και 2-3 φορές στην εκπομπή παρουσιάζοντας τραγούδια μου με τον Γιάννη Πάριο την Άλκηστις Πρωτοψάλτη και από τον πρώτο δίσκο μου και ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία να ξέρεις ότι σε παρακολουθεί πολύς κόσμος εκείνη την ώρα. Δεν τη φοβάμαι την τηλεόραση. Αν είσαι ο εαυτός σου δεν γίνεται να παραμορφωθείς.


Μέχρι στιγμής έχουμε μια ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά που εμφανίζεσαι σαν ερμηνευτής(Χίλια Χρόνια μετά το 2008) Σ’ ενδιαφέρει ο ρόλος και του ερμηνευτή η προτιμάς του δημιουργού;
Δεν έχει να κάνει με ρόλο ή ιδιότητα. Σε ανάλογη χρονική στιγμή επιλέγω να εκφραστώ με τον τρόπο που νιώθω εκείνη τη δεδομένη στιγμή. Για μένα είναι ένα αυτά, και πάντα στις εμφανίσεις μου ερμηνεύω τραγούδια που έχω γράψει για μένα και για άλλες φωνές.

Καινούργιο τραγούδι με ερμηνεύτρια την Τάνια Τσανακλίδου και στίχους Γεράσιμου Ευαγγελάτου. Μίλησε μας για αυτή την καινούργια συνεργασία.
Είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια και είναι το ντεμπούτο του label SOLO στη Feelgood Records ένα label που αφορά μεμονωμένες κυκλοφορίες ανά διαστήματα με καλλιτέχνες έκπληξη, συνεργασίες με ιδιαιτέρα concept και τραγούδια με σκοπό να μείνουν μες στα χρόνια στις καρδιές των ανθρώπων. Χαίρομαι ιδιαίτερα που αρχή έγινε με την Τάνια και ευλόγησε αυτό το νέο βήμα καθώς έχουμε ξαναβρεθεί και στο παρελθόν μαζί κάνοντας τραγούδια όπως το «Εγώ για δύο» «Πάντα» κ.α Την αγαπώ απεριόριστα την Τάνια, την θαυμάζω και έχουμε μαγική χημεία, και βέβαια χαίρομαι για την πρώτη μας συνεύρεση με έναν από τους καλύτερους και πιο σημαντικούς στιχουργούς της γενιάς μου τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο δίνοντας μια μικρή γεύση στο τι θα επακολουθήσει κάτω από τη στέγη του SOLO.


Καλοκαίρι στην Αθήνα με την Ελένη Πέτα σε κοινές εμφανίσεις, «σε παλιές γειτονιές που ανθίζουν τα κρίνα». Τι θα δούμε και τι θ’ ακούσουμε από εσάς σε αυτές τις παραστάσεις με πρώτη στάση στον Παρνασσό στις 27 Μαΐου.
Θα ακούσετε μερικά από τα πιο «συλλεκτικά» κομμάτια της Ελληνικής δισκογραφίας καθώς και τραγούδια που πρωταγωνίστησαν στη μεγάλη οθόνη και φυσικά αγαπημένα από τη δισκογραφία της Ελένης καθώς και τραγούδια που έχω γράψει για πολλές φωνές αλλά και καινούργια. Είναι η avant premiere των εμφανίσεων που θα κάνουμε όλο το καλοκαίρι στην Αθήνα.


Οι συνεργασίες σου μέχρι τώρα είναι τολμηρές απ’ όλες τις όχθες του ελληνικού τραγουδιού. Δεν πιστεύεις σε στεγανά και διαχωρισμούς;
Όχι. πιστεύω στο τι σε αφορά και τι όχι. Στην πρόθεση και στην αλήθεια.
Εγώ πάντα έχω στο μυαλό μου συγκεκριμένα τις φωνές. Με όσους επέλεξα να συνεργαστώ η όσοι με επέλεξαν, έγινε γιατί θέλαμε να παίξουμε με το στυλ και τον ήχο που πρεσβεύω. Δεν χρησιμοποίησα ποτέ είδη και όχθες. Γράφω με έναν συγκεκριμένο τρόπο ίσως λίγο πιο ευρείας γκάμας και αυτό είναι πάντα το ζητούμενο των συνεργασιών μου. Οι τραγουδιστές ζητούν αυτό από εμένα και εγώ ζητώ τις φωνές που εκφράζουν το αίσθημα ενός τραγουδιού.

 

Είσαι ένας νέος άνθρωπος που ζει και εργάζεται στην Ελλάδα σε μια δύσκολη συγκυρία για την χώρα. Σε τι ελπίζεις για το μέλλον; Έχεις σκεφτεί να ζήσεις στο εξωτερικό;
Το πιο εύκολο είναι να πεις φεύγω για να βρω τα καλύτερα. Και είναι μια λύση δεν το συζητώ. Αλλά δεν μπορώ να αφήσω το καράβι και να μπω σε μια «βάρκα» που το ρεύμα θα με βγάλει μακριά από τη χώρα μου. Θέλω να τα καταφέρω μαζί με τους συνάνθρωπους μου. Να νιώθω ότι είμαι στον τόπο μου και παλεύω για αυτό. Δεν είναι εύκολο και δεν θα είναι για πολύ καιρό ακόμα αλλά είναι θέμα επιλογής.