Εάν κάθε εμπόδιο για καλό, τότε –ναι- οι δυσκολίες που αντιπαρήλθε η Κατερίνα Φωτεινάκη προκειμένου να «ξυπνήσει» από τη… χειμερία νάρκη τα «Τζιτζίκια» της ξεπεράστηκαν με ένα τρόπο που τελικά άξιζε και τον κόπο. Ο πρώτος προσωπικός δίσκος της σημαντικής τραγουδοποιού ήταν να εκδοθεί (κατά δημόσια ομολογία) ως «αντίδωρο» της βράβευσής της στον Ά Διαγωνισμό Τραγουδιού από το «Ελληνικό Σχέδιο». Κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ… Εδώ και λίγες ημέρες, ωστόσο, η πρώτη δισκογραφικά καταγραφή της Κατερίνας Φωτεινάκη με τον τίτλο «Τζιτζίκια» κυκλοφορεί στη Γαλλία και πανευρωπαϊκά, σε παραγωγή της «Accords Croises» και διανομή της σημαντικότατης «Harmonia Mundi». Η εξαιρετική μουσικός, τραγουδοποιός (και φιλόλογος) εμπιστεύεται στο Musicpaper.gr μία πρώτη –επίσημη- ακρόαση του υλικού της, καθώς και τους λόγους για τους οποίους ο δίσκος αυτός πέρασε μέσα από «συμπληγάδες» μέχρι να ολοκληρωθεί.


Ποιο είναι τα κεντρικό μήνυμα του δίσκου;
Ο τίτλος «Τζιτζίκια» προέρχεται από το ποίημα του Ελύτη που λέει «Τα τζιτζίκια αποκρίνονται, ο βασιλιάς ο ήλιος ζει, ζει, ζει» και σκεφτόμουν πως πρόκειται για πολύ αισιόδοξο μήνυμα, ειδικά σε σχέση με τις σκοτεινές εποχές που ζούμε. Τα δύο κείμενα του Ελύτη, «Ο βασιλιάς ο ήλιος ζει» και το «Δικαιοσύνης Ήλιε νοητέ», που βρίσκονται στο δίσκο, αποδίδουν και το κεντρικό μήνυμά του. Όλα αυτά που ήθελα να πω με λόγια κάποιου άλλου. Επίσης, συγκινήθηκα όταν κάποτε έμαθα ότι τα Τζιτζίκια μένουν θαμμένα κάτω από το χώμα επί 17 χρόνια. Μάλιστα, σε μία συναυλία με την Αγγελική Ιονάτος, μας είχε γράψει ένας ακροατής πως οι Έλληνες θεωρούνται τα «Τζιτζίκια» της Ευρώπης, υπό την έννοια ότι είναι τεμπέληδες. Η απάντησή μας ήταν πως «εσείς μας χαρακτηρίζεται ως τζιτζίκια, που δεν είμαστε, αλλά και να συμβαίνει αυτό τουλάχιστον εμείς τραγουδάμε, από καταβολής κόσμου»! Για μένα είναι μεγάλη χαρά που έχει βγει αυτός ο δίσκος και έχω ήδη υλικό για μια επόμενη δουλειά, γιατί η πρώτη άργησε κιόλας.

 

Έπαιξαν ρόλο οι συνθήκες κάτω από τις οποίες δημιουργήθηκαν τα «Τζιτζίκια»;
Δεν είμαι πολύ σίγουρη αν όλο αυτό ξεκίνησε στην Ελλάδα, μάλλον στη Γαλλία συνέβη, όπου ζω εδώ και επτά χρόνια. Παρόλα αυτά, τραγουδάω στα ελληνικά, Έλληνες είναι όλοι οι φίλοι μου, ελληνική ποίηση διαβάζω συνέχεια. Ωστόσο, πιο πολύ στη Γαλλία φτιάχτηκε ο δίσκος. Η ιδέα του να γίνει γεννήθηκε στην Ελλάδα χάρις στο Διαγωνισμό τραγουδιού, έγινε ό,τι έγινε, αλλά εντάξει δεν είμαι και σε φάση πολεμική για να κινηθώ εναντίον των ανθρώπων αυτών. Πιο πολύ λυπάμαι για τα υπόλοιπα παιδιά, εκτός αν είμαι εγώ η φωτεινή «εξαίρεση». Φαντάζομαι αν υπάρχει πρόβλημα αξιοπιστίας ή συνέπειας σε αυτά που υπόσχονται θα υπάρχει και στους υπόλοιπους. Εγώ είχα την τύχη να είμαι σε μία χώρα όπως η Γαλλία και να με υποστηρίξουν για να βγει ο δίσκος. Οι υπόλοιποι θα την έχουν αυτή την ευκαιρία; Οι συμμετέχοντες πηγαίνουν εκεί με μεγάλη ελπίδα και χαρά και απογοητεύονται.

Ο Σπύρος Σακκάς έχει προλογίσει τα «Τζιτζίκια» με ένα πολύ όμορφο σημείωμα και γράφει χαρακτηριστικά πως «ο δίσκος τα «ΤΖΙΤΖΙΚΙΑ» φέρει καθαρά τα χαρακτηριστικά μιας ευσυνείδητης και αγωνιώδους προσπάθειας αναζήτησης του ποιητικού εκείνου δρόμου, που οδηγεί στην εξαΰλωση του τραγουδιού, της φωνής, της μουσικής, της Τέχνης και της ανθρώπινης ψυχής! Εξαιρετικά μακρύς και επίπονος δρόμος για όλους τους… ενσυνείδητους και αληθινούς καλλιτέχνες»
Τι να πω… Πιστεύω πως υπερβάλει. Σαφώς με τιμούν όσα γράφει ο Σπύρος Σακκάς. Δεν ξέρω αν είναι αυτός ο δρόμος μου. Σίγουρα είναι μακρύς και επίπονος, αλλά δεν ξέρω αν είμαι ενσυνείδητη καλλιτέχνης ή έστω καλλιτέχνης. Ξέρω σίγουρα ότι δεν έχω άλλο τρόπο. Μόνο αυτό ξέρω να κάνω. Αν με βάλεις να πω ένα κομμάτι ποπ και να ντυθώ ανάλογα για να κάνω κάτι πιο εμπορικό, δεν θα τα καταφέρω. Οπότε δεν ξέρω εάν είναι ενσυνείδητη επιλογή. Εκεί με πήγε η ζωή, η συνείδηση και η αισθητική μου, ώστε εγώ η ίδια να μην μπορώ να την προδώσω. Όλο αυτό μάλλον είναι δύσκολο, γιατί αυτή την αισθητική δεν τη μοιραζόμαστε πολλοί άνθρωποι. Μάλιστα, η δικιά μου αισθητική είναι και πολύ πιο «εύκολη», γιατί σε σχέση με ανθρώπους και τη μουσική που θαυμάζω είμαι… ποπ! Όσα έγραψε ο δάσκαλος μου είναι και μία δέσμευση για το τι θα κάνω από εδώ και εμπρός.

 

Ποιος ήταν ο ρόλος των υπόλοιπων συντελεστών του δίσκου;
Ήταν μικρά δώρα οι συμμετοχές τους, ξεκινώντας από τον Ηλία Παντελιά που ανέλαβε ηχοληψία για πρώτη φορά και έκανε εξαιρετική δουλειά. Οι Γάλλοι μουσικοί υπήρξαν εξαιρετικοί όλοι τους και με μεγάλη γενναιοδωρία στο χρόνο τους. Τη δε αρπίστρια, Cecile Audebert-είναι καθηγήτρια άρπας στο Κονσερβατουάρ- επί μία ημέρα την «ταλαιπώρησα» για να γράψουμε με «πειραγμένη» άρπα, αφού της αλλάξαμε το κούρδισμα και βάλαμε σφουγγαράκια για να μην γίνονται αντηχήσεις… Ο Gaspar Claus (βιολοντσέλο), που είναι πολύ μεγάλος μουσικός έχει επίσης πάρα πολύ σημαντική συμβολή και φυσικά η Αγγελική Ιονάτος, που είναι «αδελφή» μου και μου έκανε δώρο το να τραγουδήσει τα «Τζιτζίκια». Επίσης, μία πάρα πολύ μεγάλη αλλαγή που έφερε στον τρόπο με τον οποίο έβλεπα τον δίσκο, ήταν η συνάντησή με τον Στάμο Σέμση, έναν σπουδαίο μουσικό με οικογενειακή παράδοση τεσσάρων γενεών μεγάλων βιολιστών. Έπαιξε ρόλο στο να πάρω αποφάσεις μέχρι και στην ενορχήστρωση. Σε ό,τι αφορά τη Harmonia Mundi που κάνει τη διανομή και την Accords Croises που κάνει την παραγωγή είναι πολύ μεγάλη τιμή που με εμπιστεύτηκαν και με βάζουν στον κατάλογό τους και κυρίως που δέχτηκαν να κληρονομήσουν ένα projectμε αρχικά είχε άλλο budgetκαι προδιαγραφές.  

 

Με ποια λογική δούλεψες το καθαρά μουσικό και ενορχηστρωτικό μέρος;
Ο δίσκος περιέχει κομμάτια δικά μου, αλλά και διασκευές, τις οποίες ως επί το πλείστον τις δουλέψαμε μαζί με τους μουσικούς. Για παράδειγμα το «Της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ» παλιότερα το ‘χαμε φτιάξει με ένα τρόπο όπου εγώ ήθελα να το πω ήσυχα, μαζί με τον κιθαρίστα – συνεργάτη μου, Γιώργο Νούση. Είχαμε ήδη δώσει την ερμηνευτική γραμμή και μετά το πήρε ο Ορέστης Καλαμπαλίκης και έκανε μία πολύ ωραία διασκευή για κιθάρα και φωνή. Επίσης μαζί με τον Στάμο κάναμε τη διασκευή στη «Μαριάνθη». Με άλλα λόγια τις διασκευές τις φτιάξαμε μαζί με τους μουσικούς. Ωστόσο, και τα δικά μου κομμάτια σε μεγάλο βαθμό δούλεψα μαζί τους. Μου αρέσει να δουλεύω και να δίνω προσοχή σε ό,τι έχουν να προτείνουν οι μουσικοί. Ως προς το συνθετικό μέρος, τα τρία κομμάτια που είναι από τα «Ρω του Έρωτα» είχα τη μεγάλη… τύχη να μην τα έχω ακούσει από το Λίνο Κόκοτο κι έχει ενδιαφέρον γιατί τελικά τα «διάβασα» πολύ διαφορετικά. Το ίδιο συνέβη και με το «Όνειρο» του Σολωμού, όπου δεν είχα ακούσει τη μελοποίηση του Χατζιδάκι κι ευτυχώς (!) γιατί δεν θα τολμούσα ποτέ να το αγγίξω. Ξέρω όμως πως η ύπαρξη του «Ονείρου» του Χατζιδάκι θα δυσκολέψει τους ακροατές, ώστε να αγαπήσουν και τη δική μου εκτέλεση. Ωστόσο, αυτό που με ενδιαφέρει συνθετικά είναι αυτού του είδους η «slam» μελοποίηση. Είναι κάτι που θέλω να δουλέψω πολύ στο μέλλον και το έχω δρομολογήσει για τον επόμενο δίσκο μου…

  


* Παρακάτω μπορείτε να ακούσετε αποκλειστικά από το MusicPaper.gr το τραγούδι Europe και να κατεβάσετε τα δελτία τύπου με τις επίσημες ανακοινώσεις για την μη έκδοση του δίσκου ύστερα από το βραβείο της στους Αγώνες Δημιουργίας Ελληνικού Τραγουδιού.