Tρεις δίσκοι, μερικά χρόνια περιπλανήσεων στην ελληνική επαρχία και oι παραδοσιακές καταβολές συνθέτουν το νεανικό και ταυτόχρονα ώριμο μουσικό προφίλ της Μαρίας Λούκα. Λένε πως η αρχή σηματοδοτεί και την ανάλογη συνέχεια... Μετρά από πολύ νωρίς συνεργασίες με κορυφαίους καλλιτέχνες. Δεν επαναπαύεται, αλλά κάθε φορά βρίσκει το κατάλληλο εφαλτήριο που θα την οδηγήσει στο επόμενο βήμα. Με τις "10 Στιγμές" να δείχνουν ξεκάθαρα την προσωπική τάση και τα "συγγενικά" της ακούσματα, η Μαρία Λούκα έρχεται την Τετάρτη 29/1 στη σκηνή του Ρυθμός Stage, συντροφιά με δύο σπουδαίους συνεργάτες, για να μοιραστεί με το κοινό όσα έχει αποκομίσει από τα προσωπικά της ταξίδια. Ιστορίες και ακούσματα πλασμένα μέσα από τους κατάδικούς της μουσικούς κόσμους...


Οι "10 Στιγμές" είναι πιο κοντά στους παραδοσιακούς ήχους. Τελικά αυτός ο ήχος σε εκφράζει περισσότερο;

Νομίζω ότι με το πέρασμα του καιρού ανακαλύπτω όλο και περισσότερο την αισθητική και το περιβάλλον μέσα στο οποίο θέλω να κινούμαι. Καταλαβαίνω ότι πιο πολύ μου ταιριάζει και με εκφράζει ένα λαικό - παραδοσιακό περιβάλλον, όχι μόνο στη μουσική αλλά και στον τρόπο ζωής. Απλότητα, φύση, λιτή και περιεκτική ζωή χωρίς πολλά στολίδια, μεστός και γεμάτος λόγος, μουσικές απλές και κατανοητές χωρίς όμως να είναι απλοϊκές. Νομίζω ότι η παράδοση πηγαίνει κατ' ευθείαν στην καρδιά. Εκεί θέλω να πάω κι εγώ...


Τελικά είναι ευχή ή κατάρα να ξεκινάει κανείς την καριέρα του δίπλα σε έναν κορυφαίο καλλιτέχνη;
Δεν υπάρχει ευχή ή κατάρα στο έργο. Όλα είναι θέμα διαχείρισης. Σε εμένα συνέβη από πολύ νωρίς να βρεθώ δίπλα σε σπουδαίους καλλιτέχνες με πρώτο και καλύτερο τον Διονύση Σαββόπουλο και τον Νίκο Παπάζογλου. Φυσικά ο κόσμος με έμαθε περισσότερο κοντά στον Σωκράτη Μάλαμα γιατι η συνεργασία μας διήρκεσε περισσότερα χρόνια κι είχα αρκετό χώρο στο πρόγραμμα για να πω τα δικά μου πράγματα. Άν ο κόσμος μέχρι τώρα δε με έχει στο μυαλό του με κάτι δικό μου αλλά με συνδυάζει ακόμα με τον Μάλαμα, μάλλον φταίω εγώ. Δείχνει πως ίσως να μην έκανα κάτι χαρακτηριστικό και ενδιαφέρον. Ο καιρός τα φανερώνει όλα.


Από πολύ μικρή ηλικία βρέθηκες στο πλευρό πολύ σημαντικών δημιουργών. Τελικά τι μετράει περισσότερο στη διαμόρφωση ενός νέου καλλιτέχνη; Τα προσωπικά του βιώματα ή τα ερεθίσματα που δέχεται μέσα από τις όποιες συνεργασίες πραγματοποιεί;
Όλα είναι αλληλένδετα. Δε μπορούμε να αποκόψουμε το ένα από το άλλο, όπως ακριβώς δε μπορούμε νε ξεχωρίσουμε στη ζωή τα προσωπικά από τα κοινά ερεθίσματα. Δε γίνεται να μη σε επηρεάζει η κατάσταση που υπάρχει γύρω σου, όπως κι εσύ δε μπορείς να μην παίξεις το ρόλο σου έστω και μέσα στον μικρόκοσμο που ζεις. Έτσι λοιπόν, προφανώς με στιγμάτισαν οι άνθρωποι με τους οποίους μοιράστηκα τη σκηνή, άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο. Σαφώς όμως, μεγαλώνοντας φιλτράρω περισσότερο τα ερεθίσματα που δέχομαι μέσα από τα δικά μου κριτήρια και τα προβάλλω μέσα από τη δουλειά μου, όπως εγώ τα καταλαβαίνω. Το προσωπικό κριτήριο είναι πολύ πιο ισχυρό τώρα πια.


Maria Louka1Τα τελευταία χρόνια έχεις ταξιδέψει σε αρκετά μέρη της Ελλάδας παρουσιάζοντας τη δουλειά σου. Ο κόσμος της επαρχίας ανταποκρίνεται σε πιο ποιοτικά ακούσματα ή ακόμα ζει στην εποχή της πίστας;
Βλέποντας μέσα από τις δικές μου παραστάσεις, μπορώ να πω ότι ο κόσμος της περιφέρειας όχι απλώς συμμετέχει αλλά -ίσως- στηρίζει και πέρα απο κάθε προσδοκία αυτήν τη σκηνή, αλλά και οτιδήποτε καλό έχεις να του παρουσιάσεις. Ίσως επειδή οι συνθήκες είναι διαφορετικές εκτός Αθηνών. Δεν υπάρχει τόσο έντονη η ανάγκη να εκτονωθεί ο κόσμος. Νομίζω ότι αναζητούν τα ακούσματα και τα θεάματα που δεν μπορεί να τους προσφέρει εύκολα μια επαρχιακή πόλη ή ένα χωριό. Χαίρομαι ιδιαιτέρως που ταξιδεύω σε κάθε μικρή ή μεγάλη γωνιά της Ελλάδας και βλέπω ότι υπάρχει ανταπόκριση.


Τα τελευταία χρόνια η δισκογραφία με την κλάσικη έννοια του όρου δεν υπάρχει. Έχουν δημιουργηθεί μεν κάποιες μικρότερες εταιρίες που στηρίζουν το καλό τραγούδι, αλλά πλέον οι καλλιτέχνες καλούνται να αναλάβουν οι ίδιοι τα ζητήματα της διανομής και της προώθησης της δουλειάς τους. Εσύ πως λειτουργείς μέσα σε αυτό το πλαίσιο;
Έτσι κι αλλιώς από το δεύτερο δίσκο μου ("Ιστορίες") ανέλαβα αναγκαστικά την παραγωγή, μιας και ο τότε παραγωγός μου με άφησε λίγο ''στα κρύα του λουτρού'' με ένα αρκετά μεγάλο χρέος! Φυσικά κατάλαβα ότι προτιμώ να λειτουργώ αυτόνομα και να παίρνω η ίδια τις αποφάσεις και τα ρίσκα μου παρά να με κατευθύνει κάποιος ο οποίος ίσως και να μην καταλαβαίνει τι είναι αυτό που κάνω. Βέβαια, δεν έχω τις παροχές και τις διασυνδέσεις μιας μεγάλης εταιρείας, όμως νομίζω ότι αν αυτό που κάνεις έχει λόγο ύπαρξης ο κόσμος θα το ανακαλύψει αργά ή γρήγορα. Ακόμα κι αν δεν σε έχουν βάλει στο playlist όλων των ραδιοφώνων.

Έχεις πάνω από δέκα χρόνια στο τραγούδι. Τι είναι αυτό που βλέπεις να αλλάζει σε σχέση με την περίοδο που ξεκινούσες;
Όταν ξεκίνησα να εργάζομαι σε αυτό το χώρο δε μπορώ να πω ότι ήταν τόσο μεγάλες οι διαφορές. Σίγουρα έζησα χρόνια με μεγάλα μεροκάματα, όμως δεν πρόλαβα την εποχή που τα μαγαζιά δούλευαν 7 μέρες την εβδομάδα και ήταν γεμάτα. Σαφώς υπήρχε μεγαλύτερη ανεμελιά και δε συναντούσα γύρω μου τόση σκληρότητα. Ίσως υπήρχε μια μεγαλύτερη αγκαλιά στο διαφορετικό, υπήρχαν ραδιφωνικοί παραγωγοί και λόγος στο ραδιόφωνο. Σήμερα αποφεύγουν τις συνεντεύξεις. Γενικά είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι παλιότερα μας ενδιέφερε το καλό και ουσιαστικό, ενώ με το πέρασμα του χρόνου όλα ομογενοποιούνται και γίνονται γρήγορα. Ίσως είναι οι ρυθμοί της ζωής τέτοιοι που ο κόσμος δεν έχει χρόνο να διαθέσει ούτε καν στον εαυτό του, πόσο μάλλον στην τέχνη.

Άνθρωποι κυρίως μεγαλύτερων ηλικιών συχνά εκφράζουν το παράπονο πως δεν υπάρχει το καλό ελληνικό τραγούδι ή οι προσωπικότητες που υπήρχαν παλαιότερα. Ως εκπρόσωπος της νέας γενιάς έχεις απάντηση σε αυτό;
Κάθε εποχή δημιουργεί αυτό ακριβώς που έχει ανάγκη. Βέβαια, νομίζω ότι σε αρκετά μεγάλο βαθμό το κοινό διαμορφώνεται κι από όσα προβάλλονται γύρω του. Όταν δηλαδή δεν υπάρχει ένα πρόγραμμα στην τηλεόραση ή το ραδιόφωνο ή έστω ένα έντυπο το οποίο να σου δίνει μια εναλλακτική πρόταση, θες δε θες κάποια στιγμή θα υποκύψεις κι εσύ σε αυτήν την αισθητική κι ίσως χωρίς καν να το καταλάβεις. Η δύναμη της συνήθειας είναι πολύ σπουδαία υπόθεση.

Κατά πόσο είναι εφικτό να δίνει σήμερα ένας καλλιτεχνης το μέγιστο των δυνατοτήτων του όταν τις περισσότερες φορές είναι αναγκασμένος να μοιράζεται για βιοποριστικούς λόγους και σε άλλες δουλειές;
Πολύ σημαντικό αυτό το θέμα. Δυστυχώς επειδή το επάγγελμα μας ιδιαίτερα στην Ελλάδα δεν εκτιμάται δεόντως, καθώς πολύς κόσμος θεωρεί ότι ο μουσικός κάνει και λίγο την τρέλα του, περνάει το μήνυμα πως οι αμοιβές του δεν χρειάζεται να είναι ικανοποιητικές. Κάποιοι δε σκέφτονται ότι ο μουσικός έχει διαθέσει πολύ χρόνο και χρήμα για να σπουδάσει, όπως φυσικά και ο κάθε επαγγελματίας. Επίσης για να μπορείς να εξελιχθείς με σοβαρότητα πρέπει να αφιερώνεις πολύ χρόνο στην τέχνη σου. Καταλαβαίνω όμως και την βιοπορίστική ανάγκη. Κι εγώ χρειάστηκε ανά περιόδους να κάνω δεύτερη και τρίτη δουλειά. Κι είμαι πολύ περήφανη που το μπόρεσα, προκειμένου να έχω τη δυνατότητα να επιλέξω τις μουσικές μου συνεργασίες με γνώμονα μόνο τη μουσική και όχι το βιοπορισμό. Φυσικά εύχομαι κάποια στιγμή να μπορέσουμε να ζήσουμε από τη δουλειά μας, γιατι η μουσική είναι μια πολύ απαιτητική ερωμένη η οποία θέλει αποκλειστικότητα!

Ακούγοντας τις «10 στιγμές» σκέφτομαι μήπως τελικά έρχεται η στιγμή που οι ρίζες του καθενός τον καλούν να κοιτάξει ξανά πίσω. Ισχύει και με σένα αυτό;
Φυσικά και ισχύει. Άνθρωπος χωρίς ρίζα είναι διαρκώς αποπροσανατολισμένος και αιωρούμενος. Είναι βασικό στη ζωή να έχουμε σταθερές, έχοντας φυσικά επίγνωση ότι όλα αλλάζουν. Να μαθαίνεις από το παρελθόν, να νιώθεις από που έρχεσαι για να μπορέσεις ίσως κάποια στιγμή να φτάσεις εκεί που ονειρεύεσαι. Η ρίζα μας είναι η δύναμη μας.


Τι θα ακούσουμε στο Ρυθμό Stage;
Στο πρόγραμμα που έχουμε φτιάξει με τον Γιώργο Ζαχαριουδάκη και τον Στέλιο Συκάκη, οι οποίοι είναι δύο από τους σημαντικότερους εκφραστές της γενιάς τους κυρίως στο παραδοσιακό ρεπερτόριο, προσπαθήσαμε να παντρέψουμε το δικό μου ρεπερτόριο ("Καλημέρα", "Ιστορίες", "10 Στιγμές") με όσα αγαπάμε. Θα μας συντροφεύσουν λαϊκά και παραδοσιακά τραγούδια, ελπίζοντας πως το κοινό θα το ευχαριστηθεί τόσο όσο κι εμείς.


Την Τετάρτη 29 Ιανουαρίου η Μαρία Λούκα θα εμφανιστεί στη σκηνή του Ρυθμός Stage (Μαρίνου Αντύπα 38, Ηλιούπολη), για μία μόνο παράσταση. Μαζί της ο Γιώργος Ζαχαριουδάκης (πνευστά, πιάνο) και ο Στέλιος Συκάκης (λάουτο).