altΤο φετινό χειμώνα έχει την τιμητική της. Η Γιώτα Νέγκα με την υπογραφή του Σταμάτη Κραουνάκη παρουσιάζει στη μουσική σκηνή «Χελώνα» ένα λαϊκό πρόγραμμα το οποίο έχει τύχει θερμής υποδοχής. Η ίδια αυτό που απολαμβάνει περισσότερο είναι η συνεργασία της με τον Σταμάτη Κραουνάκη, η οποία όπως φαίνεται θα έχει και συνέχεια.

 

Από τις 10 Δεκεμβρίου οπότε και άρχισαν οι εμφανίσεις σας στη μουσική σκηνή «Χελώνα», δεν έχει υπάρξει εβδομάδα που να μην έχει γίνει αναφορά στο πρόγραμμα με θετικότατες κριτικές ως επί το πλείστον. Τι είναι αυτό που έχετε εισπράξει;
Αυτό που μου έχει κάνει μεγάλη εντύπωση είναι ότι όσοι είδαν την παράσταση ένιωσαν και αποτύπωσαν στο χαρτί αυτό που στόχευε ο Σταμάτης Κραουνάκης. Διαπιστώνω για ακόμη μία φορά το πόσο ευθύβολος είναι ο Σταμάτης. Ξέρει τι κάνει και γιατί το κάνει αλλά και τι θέλει να πει και αυτό πάντα ακουμπάει στις καρδιές των ανθρώπων.

Πού στόχευε ο Σταμάτης Κραουνάκης;
Ο στόχος ήταν απλός και ουσιαστικός. Αρκετά με τα «glamour» και με την επίπλαστη πραγματικότητα που ζούσαμε. Είπαμε γυρίζουμε σε αυτά που ξέρουμε, τραγούδια ψυχής, τραγούδια που πάνε κάπου, τραγούδια για ν’ ακουμπήσει η ψυχή μας κάπου. Τριάντα αγαπημένα και σπουδαία τραγούδια δεμένα μεταξύ τους, ένα ταξίδι συναισθημάτων για εμάς που το φτιάχναμε αλλά και όσους έρχονται να δουν το πρόγραμμα.

Αξίζει πάντως να σταθούμε στο γεγονός ότι παρουσιάζετε ένα λαϊκό πρόγραμμα κάθε Δευτέρα…
Επειδή είναι λαϊκό πρόγραμμα είχα σκεφτεί ότι θα παίζαμε Παρασκευή ή Σάββατο. Ο Σταμάτης νομίζω ότι επέλεξε σοφά τη Δευτέρα γιατί αισθάνομαι ότι έρχονται να με δουν συνειδητά.

 

Η πρόταση για τη συνεργασία πότε ήρθε;
Η πρόταση ήρθε από τον Σταμάτη. Στις αρχές του περασμένου καλοκαιριού με είχε ρωτήσει αν θα ήθελα να κάναμε μια παράσταση στη «Χελώνα». Χάρηκα τόσο πολύ που δεν φανταζόμουν ότι θα γινόταν. Τον Αύγουστο που ξαναμιλήσαμε συνειδητοποίησα ότι θα γίνει. Είναι μεγάλη τύχη να γνωρίζεις τον Σταμάτη. Σε φορτίζει με τη δύναμή του.

 

altΣτο πρόγραμμα υπάρχουν και τραγούδια κάπως απρόβλεπτα για το ρεπερτόριο που σας έχουμε συνηθίσει όπως για παράδειγμα το «Στην υγειά της αχάριστης».
Δε ρώτησα ποτέ ποιανού επιλογή ήταν. Το καθένα έχει το δρόμο του και το λόγο του. Ο Σταμάτης δεν ήθελε να φτιάξει ένα πρόγραμμα διδασκαλίας. Επειδή είναι πολύ καλός και σοφός δάσκαλος μέσα στην «εκμάθηση» αφήνει πάντα το παιχνίδι. Αυτό λοιπόν έκανε και στο πρόγραμμα. Θυμάμαι όταν μου έδωσε τα τραγούδια του είπα ότι κάποια δεν μπορώ να τα πω. Άντε και τα λέω αλλά ποιον θα πείσω; Και μου είπε το εξής απλό: «Βρες έναν τρόπο προσπάθησε να το κάνεις και εάν δε σου βγει δε θα το κάνεις». Και έτσι με ελευθέρωσε γιατί δεν αισθανόμουν υποχρεωμένη να το κάνω, οπότε μπήκα αθώα ακόμα και σε αυτό. Είναι σοφός και είναι δάσκαλος που δίνει αγάπη. Αυτό είναι πρωτόγνωρο για μένα και δε θέλω να φύγει από τη ζωή μου. Ο Σταμάτης είναι πομπός αγάπης, ενέργειας, ζωής και γνώσης. Σου βγάζει τον καλύτερό σου εαυτό. Θυμάμαι στην πρώτη πρόβα προσπαθούσαμε με τον Νίκο Κατσίκη και τον Γιώργο Ζαχαρίου να βρούμε τα ακόρντα. Ο Σταμάτης ήρθε στο σπίτι του Γιώργου και με το που αρχίζουν τα παιδιά να παίζουν την εισαγωγή το γεγονός και μόνο ότι με κοίταξε και μου γέλασε ήταν σαν να με σήκωσε στα χέρια. Αυτό είναι μαγικό πράγμα και αυτό είναι που έχουμε χάσει. Και το έχουμε τόσο πολύ ανάγκη. Δε θέλουμε το σκάφος, ούτε τα prada. Αυτό θέλουμε και ένα ζεστό ρούχο.

 

Υπάρχει περίπτωση αυτή η συνεργασία να προχωρήσει και σε επίπεδο δισκογραφίας;
Τώρα που συναντηθήκαμε νιώθω ότι θα κάνουμε πράγματα. Σκεφτόμαστε ακόμα και ν’ αποτυπωθεί δισκογραφικά το live αλλά γενικά υπάρχουν διάφορες σκέψεις. Είναι πολύ σημαντικό για μένα όλο αυτό που ζω γιατί ήρθε και με βρήκε εκεί που δεν το περίμενα. Στους καιρούς που ζούμε αποτελεί μεγάλο στήριγμα για εμένα.

 

Παρότι είστε λαϊκή τραγουδίστρια, δισκογραφικά σε επίπεδο λαϊκού τραγουδιού έχετε κάνει μόνο το «Βέλος» με τον Βαγγέλη Κορακάκη.
Ο Κώστας Λειβαδάς μου είχε πει ότι ακούγοντας το «Με τα μάτια κλειστά», όλοι αναγνώρισαν μια λαϊκή τραγουδίστρια. Έστω και αν δεν ήταν λαϊκό το συγκεκριμένο τραγούδι. Τα τραγούδια που μου πρότειναν κατά καιρούς δεν ήταν λαϊκά. Βέβαια ήμουν πάντα λαϊκή τραγουδίστρια αλλά φοβόμουν τον εγκλωβισμό. Έτσι κυνήγησα μετά μανίας συνεργασίες όπου θα μου άφηναν μεγαλύτερο πεδίο ελευθερίας όπως η συνεργασία μου με τον Μίλτο Πασχαλίδη «Δίπλα στο ποτάμι». Εκεί τόλμησα να πω πρώτη φορά ροκ μπαλάντα.

 

Μια και αναφερθήκαμε στη δισκογραφία θα έλεγε κάποιος ότι η πολυετής παρουσία σας στα μουσικά δρώμενα δε συνάδει με αντίστοιχη δισκογραφική παρουσία. Τυχαία ή συνειδητή επιλογή;
Σαφώς και έχω μερίδιο ευθύνης αλλά και οι συγκυρίες δε βοήθησαν. Εάν σκεφτείς ότι τραγουδάω από το σχολείο και η δισκογραφία με βρήκε το 2003 ήδη είχαν περάσει πολλά χρόνια. Μάλιστα η δισκογραφία ήρθε όταν είχα πλέον απογοητευτεί και είχα αποφασίσει να το ξεχάσω. Δεν ήθελα να το κυνηγήσω και να το στήσω εγώ αλλά ήθελα να έχω τη χαρά του να συναντηθούμε. Όχι από εγωισμό, πες ότι δεν ήξερα να το κάνω καλά. Ό,τι προσπάθησα να κάνω με αυτόν τον τρόπο συνήθως δε γινόταν. Αλλά και όταν γινόταν είχε τη μισή χαρά. Τα πράγματα μετά το 2003 δε λειτούργησαν με τον αναμενόμενο τρόπο. Ο επόμενος δίσκος δεν ήρθε την ώρα που «έπρεπε» και υπήρξαν κενά τα οποία μπορεί να μου στέρησαν κάποιους προσωπικούς δίσκους, μου χάρισαν όμως συμμετοχές σε δίσκους κάτι που ήταν μεγάλο κέρδος για εμένα. Επίσης απολαμβάνω τη φιλία, τις προτάσεις αλλά και τις συνεργασίες σπουδαίων ανθρώπων που μου δίνουν κουράγιο και δύναμη.

Εκτός από τις παραστάσεις με τι άλλο ασχολείστε αυτήν την περίοδο;
Όταν υπάρχει χρόνος κάνω ό,τι κάνουν όλοι οι άνθρωποι. Καφεδάκι, κουβεντούλες βλέπω παραστάσεις. Επίσης κάθε Πέμπτη πηγαίνω στο ΚΕΘΕΑ και κάνω εθελοντικά μάθημα φωνητικής στη Χριστίνα κάτι που μου δίνει δύναμη.

Μετά τη «Χελώνα» τι θ’ ακολουθήσει;
Σκεφτόμαστε μετά τη «Χελώνα» να πάμε Θεσσαλονίκη αλλά υπάρχει ενδιαφέρον και από άλλες πόλεις. Θα ήθελα η παράσταση να πάει σε όσο το δυνατόν περισσότερα μέρη και να τη δουν όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι.