Είναι από αυτές τις καλλιτεχνικές φιγούρες που απολαμβάνει να πορεύεται δίπλα σε κάποια άλλη. Στα πρώτα της βήματα κοντά στο Μίμη Πλέσσα, στη συνέχεια παρέα με τον Σταμάτη Κραουνάκη και στην πορεία ο Θάνος Μικρούτσικος ο οποίος τη σύστησε δισκογραφικά. Μία συνεργασία από αυτές που τυχαίνουν και δένουν δύο ανθρώπους με κοινό σημείο αναφοράς την αγάπη για τη μουσική και την ειλικρίνεια επί σκηνής. Ο λόγος για τη Ρίτα Αντωνοπούλου, η οποία διανύει ίσως την πιο δημιουργική περίοδο της καλλιτεχνικής της ζωής, καθώς φέτος το χειμώνα το κοινό θα έχει την ευκαιρία να την απολαύσει σε πολλές και διαφορετικές σκηνές, τόσο μουσικές όσο και θεατρικές. Ένα πρόγραμμα πιάνο-φωνή με τον Μικρούτσικο με περιοδείες ανά την Ελλάδα, μία μουσική παράσταση στις 19 Νοεμβρίου με τίτλο «Δυνατά τώρα» με τον Στέφανο Κόκκαλη και τη Δάφνη Λέμπερου και στο Μαουτχάουζεν για λίγες παραστάσεις στο Badminton με έναν εξαιρετικό θίασο να αφηγείται τις μαρτυρίες του Ιάκωβου Καμπανέλλη και τη Αντωνοπούλου να ερμηνεύει τα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη. Αυτές είναι οι δράσεις που την τροφοδοτούν δημιουργικά αυτόν τον καιρό και μας δίνουν αφορμή να μιλήσουμε μαζί της.


Φωτογραφίες: Αντώνης Καρράς


Πώς σε βρίσκουμε πνευματικά αυτή την περίοδο;
Ακμαιότατη θα έλεγα! Κάνω πάρα πολλά και όμορφα πράγματα και είμαι χαρούμενη για αυτό!

Τον τελευταίο καιρό δραστηριοποιείσαι έντονα καλλιτεχνικά. Ποια είναι η εσωτερική κινητήριος δύναμη για αυτή σου την πολυπραγμοσύνη;
Κοιτάξτε όλα ξεκινούν από εσωτερική ανάγκη... μου αρέσει να κάνω πολλά πράγματα και να «δημιουργώ» μέσα σε διαφορετικά περιβάλλοντα. Όταν υπάρχουν ανησυχίες πρέπει να τις ακούμε και να τις ικανοποιούμε όσο μπορούμε!

Η συνεργασία σου με το Θάνο Μικρούτσικο μετράει χρόνια. Τι να περιμένει το κοινό σας στον φετινό κύκλο εμφανίσεων; Πρόκειται για μία «μουσική εξομολόγηση» πιάνου-φωνής;
Είναι η πρώτη φορά που συναντιόμαστε επί σκηνής με αυτή τη λιτή μορφή παρουσίασης της μουσικής που αγαπάμε. Αυτή η μορφή φέρνει το τραγούδι πιο κοντά στην αλήθεια του... τα πιο πολλά τραγούδια έτσι γράφονται κι έτσι πρωτοπαίζονται, με ένα πιάνο και μια φωνή σε κάποιο δωμάτιο, σε φέρνει πιο κοντά στην πηγή, στην αρχή της δημιουργίας. Είναι πρόκληση για μένα σίγουρα. Πόσο μάλλον όταν στο πιάνο βρίσκεται ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες δημιουργούς. Παρουσιάζουμε τραγούδια της κοινής μας πορείας, τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου που έχουν σημαδέψει την πορεία του ελληνικού τραγουδιού καθώς και τραγούδια άλλων συνθετών που έχουμε αγαπήσει.

Θεωρείς πως η ελληνική επαρχία στην οποία παίζετε πάσχει πολιτιστικά πόσο μάλλον σήμερα που η τέχνη λειτουργεί θεραπευτικά στην αποδυναμωμένη ψυχή του Έλληνα;
Όλη η Ελλάδα θα έλεγα πάσχει πολιτιστικά, ή μάλλον για να είμαι πιο συγκεκριμένη, πάσχει η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων. Ευτυχώς όμως υπάρχει και ένας ικανός αριθμός ανθρώπων που παράγει πολιτισμό και ένας ακόμη πιο ικανός αριθμός ανθρώπων που τον αποζητάει.

Για τι προτρέπει η Ρίτα Αντωνοπούλου «Δυνατά τώρα»; Για ποιες δράσεις της ανθρώπινης ζωής και ύπαρξης κυριαρχεί όσο ποτέ η επιτακτικότητα του «τώρα»;
Η δύναμη του «τώρα» είναι σπουδαία... εντελώς τυχαία έτσι ονομάζεται και το βιβλίο που διαβάζω αυτήν την περίοδο Η Δύναμη του Τώρα. Τώρα ζούμε -το χθες πέρασε, το αύριο θα έρθει, το θέμα είναι τι κάνουμε τώρα. Τώρα πρέπει να αντιδράσουμε, τώρα πρέπει να μιλήσουμε, τώρα πρέπει να διεκδικήσουμε, τώρα πρέπει να ζήσουμε το τώρα! Είναι δύσκολο γιατί δεν έχουμε μάθει καθόλου έτσι έχουμε μάθει να πιανόμαστε από το παρελθόν και να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο μέλλον που κάποτε μπορεί να έρθει και ξεχνάμε το παρόν. Στο τώρα πρέπει να βρεθούμε όλοι.

Το καλοκαίρι συμμετείχες ως κορυφαία του χορού στην παράσταση Ιφιγένεια εν Αυλίδι, το χειμώνα θα είσαι στο θίασο του Μαουτχάουζεν. Νιώθεις την ανάγκη να αφοσιωθείς στην τέχνη του θεάτρου, εντάσσοντάς την πιο ενεργά στο τραγούδι;
Αυτός ήταν ο στόχος μου εξαρχής. Το αγαπώ το θέατρο κι ας μην το έχω σπουδάσει. Όσο μπορώ να το συνδυάζω ή να το εντάσσω μέσα στη μουσική που αγαπώ, θα το κάνω με μεγάλη χαρά. Μακάρι κάποια στιγμή να βρω το χρόνο να παρακολουθήσω και μαθήματα υποκριτικής για να μην το έχω κι αυτό απωθημένο.

 

Μαουτχάουζεν, Ναζισμός, Εξευτελισμός ανθρώπινης ύπαρξης, Απελευθέρωση, Ελπίδα. Σα να μιλάμε για την Ελλάδα του 2012. Πιο είναι το πιο επίκαιρο στοιχείο του κειμένου για ‘σένα;
«[…]κι ύστερα κάψτε τους… δεν πρέπει να μείνει ούτε η στάχτη τους… Έχω ρητές εντολές απ’ το Βερολίνο, … όταν τελειώσουμε από δω θα πρέπει να είναι σαν να μην υπήρξαν ποτέ. Ολοκληρώστε την εκκαθάριση». Νιώθω ότι αυτό θέλουν να μας κάνουν. Είναι μια πολύ φιλόδοξη παραγωγή με σπουδαίους ηθοποιούς όπως ο Στέλιος Μάινας, ο Άρης Λεμπεσόπουλος, ο Γιώργος Πυρπασόπουλος , καθώς και μια πολυμελή ορχήστρα την οποία διευθύνει ο Μίλτος Λογιάδης και όλα αυτά σε σκηνοθεσία του Θέμη Μουμουλίδη στον υπέροχο χώρο του Badminton για λίγες παραστάσεις. Είμαι πολύ χαρούμενη που συμμετέχω σε αυτήν την παράσταση. Ο ρόλος μου φυσικά και εδώ θα είναι μουσικός... θα υπηρετήσω την υπέροχη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη.

Βλέπουμε ότι όλο και περισσότεροι θίασοι ανεβάζουν ελληνικά πολιτικά θεατρικά έργα και στο ρεπερτόριο πολλών τραγουδιστών εντάσσονται πολιτικά «επαναστατικά» τραγούδια. Πιστεύεις πως είναι ένας τρόπος ενίσχυσης της ιστορικής μας μνήμης και της ελληνικότητάς μας;
Αρκεί να είναι αυθεντικό. Το να προσπαθούμε να ενταχθούμε στην περίοδο τραγουδώντας ή παρουσιάζοντας πράγματα μόνο και μόνο επειδή είναι «επίκαιρα» για να μην πω «της μόδας» και παρεξηγηθώ, το θεωρώ απάτη και δε βοηθάει κανέναν και σε τίποτα. Αυτοί που έκαναν και συνεχίζουν πιστά στην πορεία τους να κάνουν παραστάσεις ή μουσική με πολιτικό περιεχόμενο είναι λίγοι αλλά είναι αληθινοί κι αυτό έχει σημασία. Το πόσο έχει αλλάξει η σχέση του έλληνα με το πολιτικό τραγούδι μπορώ εύκολα να σας το αποδείξω. Τραγουδάω πολιτικά τραγούδια από τότε που ξεκίνησα την πορεία μου δίπλα στον Θάνο Μικρούτσικο. Παλιότερα λοιπόν τα άκουγαν με πολλή προσοχή και τα αποδέχονταν σαν ωραία τραγούδια και πιθανά μια ωραία ερμηνεία. Τώρα όταν τραγουδάω την Ελένη το χειροκρότημα πέφτει με το που ακούγεται ο στίχος «να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει»... αυτό κάτι δείχνει. Τώρα το νιώθει ο κόσμος, δεν το ακούει πια.

Τι έχει αλλάξει στη δική σου ζωή σε σχέση με την κρίση τόσο στην τσέπη όσο και στην ψυχολογία μας;
Στην τσέπη πολλά αλλά δε θέλω να αναφερθώ σε αυτό όταν υπάρχουν άνθρωποι γύρω μου σε άθλια κατάσταση που πεινάνε ξαφνικά ενώ είχαν μια ισορροπημένη ζωή μέχρι πριν λίγο καιρό. Η ψυχολογία μας βάλλεται ακόμη περισσότερο και εκεί ποντάρουν. Μας χειραγωγούν κανονικότατα και πολύ μελετημένα. Επειδή είμαι φύσει αισιόδοξος άνθρωπος, δεν το βάζω κάτω και ειλικρινά πιστεύω πως μπροστά μας έχουμε καλύτερους καιρούς

 


Πού στηρίζεις τη δική σου ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο; Ποιο είναι το βήμα που κάνεις εσύ προς κάτι αισιόδοξο και απελευθερωτικό;
Η ελπίδα μου όπως σας ανέφερα και πιο πάνω πηγάζει από μέσα μου. Δε μπορώ να σταματήσω να ελπίζω. Μένω στη χώρα μου και δεν τα παρατάω. Επιλέγω να μεγαλώσω το παιδί μου εδώ, σε αυτόν τον τόπο, μιλώντας του για όμορφα πράγματα και όσο μεγαλώνει θα της δείχνω τις ομορφιές που υπάρχουν γύρω μας. Πιστεύω στον άνθρωπο. Μέσα σε όλα αυτά βέβαια είμαι πολύ τυχερή γιατί έχω τη μουσική συνοδοιπόρο μου και κάθε φορά που κατεβαίνω από τη σκηνή είμαι γεμάτη θετική ενέργεια για να μπορέσω να συνεχίσω να ελπίζω.

Τι σε θλίβει περισσότερο στην καθημερινότητά σου;
Βλέπω την κατάσταση στην οποία έχουν φέρει ανθρώπους σαν τους γονείς μου, οι οποίοι δούλευαν μια ζωή για να τα καταφέρουν, πάντα τίμιοι και με το παραπάνω, είχαν κάποια κεκτημένα και ξαφνικά όλοι τους οι κόποι πάνε χαμένοι, όλα αυτά που ήξεραν δεν ισχύουν πια και ενώ παίρνοντας σύνταξη είχαν κάπως προγραμματίσει τη ζωή τους, τώρα βρίσκονται στην απαράδεκτη θέση να μην τα βγάζουν πέρα. Έτσι ξαφνικά.

Ποιά εικόνα/σκέψη του σήμερα σε κάνει χαρούμενη;
Η εικόνα της κόρης μου και η σκέψη ότι σε κάθε μας παράσταση ερχόμαστε σε πολύ στενή επαφή με συνανθρώπους με τους οποίους έχουμε πολλά κοινά και με αφορμή τη μουσική μοιραζόμαστε συναισθήματα.

Άκουσες κάτι πολύ ενδιαφέρον μουσικά τον τελευταίο καιρό;
Ναι, υπάρχει ένα γκρουπ ξένο με το όνομα Walk Off The Earth... ψάξτε τους αν δεν τους ξέρετε και θα με θυμηθείτε.

Τι να περιμένουμε στο μέλλον;
Μπαίνουμε στο στούντιο σύντομα με τον Γιώργο Ανδρέου για μια δουλειά σε στίχους και μουσική δική του. Είμαι πολύ χαρούμενη για αυτό φυσικά γιατί είναι κάτι που το ήθελα πολύ. Το περιμένω κι εγώ με αγωνία.


Είναι σαφώς μέσα στα πράγματα. Μέσα στον πυρήνα της κοινωνίας με την κόρη της στο κέντρο του κόσμου της, προτάσσοντας τον προβληματισμό της απέναντι στην βαρβαρότητα της εποχής, αλλά παράλληλα χωμένη με τόλμη και αισιοδοξία στα καλλιτεχνικά δρώμενα. Ο στόχος της, όπως και τα μηνύματα που στέλνει ερμηνεύοντας κάθε λέξη ξεχωριστά σε κάθε της τραγούδι, είναι ορατός. Να εκφράσει με το δικό της μοναδικό τρόπο τις αγάπες που τη σηματοδοτούν. Η Ρίτα Αντωνοπούλου είναι ίσως η πιο εκφραστική ερμηνεύτρια των τελευταίων χρόνων. Χειμαρρώδης και συνάμα γαλήνια συνεπαίρνει τον ακροατή με την επιβλητική της παρουσία στη σκηνή δίνοντας την ψυχή της.