kostas-ganotis2Ο Κώστας Γανωτής είναι μια πολύ ξεχωριστή περίπτωση στην ελληνική δισκογραφία. Ξεκίνησε από τα νυχτερινά μαγαζιά του Βόλου και έπειτα από πολλές περιπέτειες «κατέβηκε» στην Αθήνα για να συμμετέχει στη «Λεωφόρο Α» με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη και την Ελευθερία Αρβανιτάκη σε σκηνοθεσία του Ανδρέα Βουτσινά. Έχοντας λίγους δίσκους στο ενεργητικό του, κυκλοφόρησε πριν από μερικούς μήνες την καινούργια του δουλειά με τίτλο «Εκποίηση» και μας μίλησε γι’ αυτή.

Κύριε Γανωτή, έπειτα από αρκετά χρόνια επιστρέψατε στη δισκογραφία, με το δίσκο «Εκποίηση». Τι ήταν αυτό που σας κράτησε εκτός χώρου;
Ο χώρος και συγκεκριμένα αυτός μέσα στον οποίο κινούμαι είναι σχεδόν αχανής. Με ενέχει δεν τον ενέχω, κατά συνέπεια αυτού λοιπόν με υπερβαίνει. Δεν έφυγα ποτέ. Σεργιάναγα απλώς μέσα του με όποιες δυνατότητες διέθετε η ψυχή μου, πότε σαν περιπλανώμενος επαίτης απόκρυφων σημείων του, άλλοτε προσκυνητής μπροστά στα θαυμαστά του και κάποιες άλλες σαν χαμένος αστροναύτης.

 

Αν σας ζητούσα να χαρακτηρίσετε με 5 επίθετα το νέο σας δίσκο, ποια θα ήταν αυτά;
Αυτό που μου ζητάτε είναι αδύνατο για μένα… κάντε το εσείς θα σας ήμουν ευγνώμων.

 

Με την «Εκποίηση» επιχειρείτε να περιγράψετε την δύσκολη κατάσταση που ζούμε μέσα από στίχους αλληγορικούς, δεικτικούς και αρκετές φορές με πικρό χιούμορ. Πιστεύετε ότι το τραγούδι είναι ένα αντίδοτο στην κρίση που μας έχει πλήξει;
Πάντα το τραγούδι ήταν και παραμένει καταλύτης. Λειτουργεί σαν την πέτρα που ταράζει τα λιμνάζοντα νερά.

 

Στο δίσκο υπάρχει και μελοποιημένη ποίηση. Πόσο κοντά αισθάνεστε σήμερα στο λόγο των ποιητών;
Οι ποιητές υπήρξαν και παραμένουν οι αδιαμφισβήτητοι μέντορες και γεροντάδες για μένα.

 

Πριν από έναν χρόνο περίπου κυκλοφορήσατε ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο με τίτλο «Περιμένοντας τον Λάκη Ρα» (εκδ. Του Εικοστού Πρώτου) συνοψίζοντας τις εμπειρίες σας από τα σκυλάδικα του Βόλου μέχρι τη συμμετοχή σας στη «Λεωφόρο» με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη. Πόσο έχει αλλάξει η νύχτα από τότε μέχρι σήμερα;
Η νύχτα όπως λέγαμε και τότε είναι πάντα γκαστρωμένη. Δεν ξέρεις τι το ξημέρωμα θα γεννήσει γι’ αυτό και παραμένει πάντα ενδιαφέρουσα όποιον δρόμο, ακόμα και μόδας, αν τραβήξει.

 

Παρουσιάζετε τους τελευταίους μήνες την «Εκποίηση» σε μικρούς χώρους, παρέα με τους μουσικούς σας. Πώς ανταποκρίνεται το κοινό στα νέα τραγούδια;
Ειδικά τους τελευταίους μήνες παίζω εντελώς μόνος. Αυτό με απελευθερώνει ακόμα περισσότερο. Παίζω και εκφράζομαι όπως στο δωμάτιο μου κι αυτό γίνεται αποδεκτό. Η ικανοποίηση και η χαρά μου μεγάλη.

 

ganotis-coverΒρίσκετε αφορμές από την καθημερινότητα για να γράψετε νέα τραγούδια;
Γυρνοβολώ στα καφέ και τους δρόμους, έτσι ήμουν πάντα. Η περιπλάνηση αυτή ήταν και παραμένει το σχολείο μου και φυσικά η αφορμή όχι μόνο για τα τραγούδια, μα και όσο γίνεται για την καλύτερη αντίληψη του εαυτού μου.

 

Στην εποχή που ζούμε η μουσική και η τέχνη γενικότερα είναι πολυτέλεια ή αναγκαία περισσότερο από ποτέ;
Ειδικά σε χαλεπούς καιρούς το πρώτο βήμα για μια καλύτερη ζωή το έκανε πάντα η τέχνη.

 

Η πορεία σας όλα αυτά τα χρόνια ήταν σεμνή και ιδιαίτερα χαμηλών τόνων. Αποφύγατε κάθε είδους εκποίησης των ιδανικών σας. Πιστεύετε ότι σας κόστισε αυτό στην καριέρα σας;
Από παλιά έλεγα, χωρίς τότε να το πολυκαταλαβαίνω, πως με αφορούσε η μέσα δόξα. Ήρθε πια ο καιρός που το αποκωδικοποιώ το αποθησαυρίζω.