Οι Dury Dava σχηματίστηκαν το ’15 και αποτελούνται από τον τραγουδιστή, κιθαρίστα και μπουζουξή (!) Δημήτρη Μαντζαβίνο, τον κιθαρίστα – παίζει επίσης  dilruba - Γιωργή Καρρά, τον κλαρινετίστα που παίζει επίσης νέι και keyboards Δημήτρη Πρόκο, τον μπασίστα και κιμπορντίστα Κάρολο Μπεράχα και τον ντράμερ Ηλία Λιβιεράτο. Ο τελευταίος είναι γιος μιας επί τέσσερις δεκαετίες εμβληματικής φυσιογνωμίας του ελληνικού underground rock, του Αντώνη Λιβιεράτου (σε projects του οποίου άλλωστε έχει συμμετάσχει παίζοντας ντραμς) και έτσι ήταν φυσιολογικό, αν όχι και αναμενόμενο, το ότι ο πρώτος, ομότιτλος δίσκος των Dury Dava ηχογραφήθηκε στο στούντιο του Α. Λιβιεράτου, το Hobart Phase, πριν περίπου ένα χρόνο. Το «Dury Dava» που κυκλοφόρησε τον Μάιο από την ανεξάρτητη Inner Ear δεν είναι απλά ένα αξιοσημείωτο ντεμπούτο αλλά συνιστά μιαν ανανεωτική, ακόμα και τολμηρή κάποιες φοράς πρόταση, «μπολιάζοντας» αβίαστα και με σαγηνευτικό τρόπο την αμερικανική ψυχεδέλεια της δεκαετίας του ‘6ο από την οποία εκκινεί το γκρουπ με πολλά στοιχεία της ελληνικής και της ευρύτερης ανατολικής μουσικής. Έτσι, χωρίς καν να το προσπαθήσουν, οι Dury Dava αναδεικνύονται σε ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα rock συγκροτήματα που εμφανίστηκαν στη χώρα μας όχι μόνον εφέτος αλλά τουλάχιστον την τελευταία πενταετία.

 

Ισως για εσάς να είναι απολύτως προφανές αλλά δεν μπορεί κανείς να μην αναρωτηθεί πώς προέκυψε και τι σημαίνει το λίγο παράξενο ομολογουμένως όνομα σας.

Επρεπε να βρούμε όνομα για το πρώτο μας live και προέκυψε το Dury Dava (αρχικά μάλλον ως αντιστροφή της λέξης «νταβαντούρι»). Τελικά το κρατήσαμε γιατί μας φαίνεται αρκετά εύηχο και μυστήριο. Πλέον στο μυαλό μας δεν έχει καμία σχέση με την λέξη από την οποία υποτίθεται ότι προήλθε, έχει πολλές διαφορετικές σημασίες, που αλλάζουν ανάλογα με το γεωπολιτισμικό περιβάλλον και αξίζει κανείς να ερευνήσει περαιτέρω το θέμα στο Διαδίκτυο ή σε εγκυκλοπαίδειες, αν έχει χρόνο και διάθεση να το κάνει.   

 

Είναι το πρώτο συγκρότημα για όλους σας ή όχι;

Όλοι μας, άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο, ήμασταν μέλη σε μπάντες στο παρελθόν, κάποιοι μαζί και κάποιοι χωριστά. 

 

Πώς συναντηθήκατε λοιπόν και αρχίσατε να παίζετε μαζί;

Οι περισσότεροι είμαστε φίλοι από πολύ παλιά ενώ κάποιοι ήμασταν μαζί σε άλλες μπάντες όπως προαναφέραμε. Σιγά - σιγά μαζευτήκαμε και οι πέντε και αρχίσαμε να τζαμάρουμε. Ηταν από την αρχή παράξενο και ωραίο οπότε το συνεχίσαμε. 

 

Όντως συνέβη να έχετε και οι πέντε τόσα διαφορετικά, σε ένα βαθμό ακόμα και αντιφατικά μεταξύ τους, ακούσματα και επιρροές;

Ναι, όντως συνέβη! Οι περισσότερες επιρροές βέβαια είναι κοινές και είναι λίγα τα ακούσματα στα οποία τυχαίνει να διαφωνούμε. Απλά συμμετέχουμε όλοι ενεργά στη σύνθεση των τραγουδιών οπότε καθένας μας κουβαλάει και την μουσική που ακούει την συγκεκριμένη εποχή και η οποία προφανώς δεν συμπίπτει αναγκαστικά με τους άλλους. 

 

Το να έχουν τα τραγούδια σας ελληνικό στίχο ήταν κάτι όχι μόνον αυθόρμητο αλλά και αυτονόητο για εσάς, ούτε καν σκεφτήκατε τον αγγλικό;

Ήταν κάτι που θέλαμε εξαρχής και βγήκε αρκετά φυσικά. Δεν σκεφτήκαμε ποτέ να τραγουδήσουμε στα αγγλικά. 

 

Γράφετε τα τραγούδια σας με βάση μια ιδέα που φέρνει κάποιος και στην συνέχεια επεξεργάζεστε όλοι μαζί ή προκύπτουν από τζαμαρίσματα και αυτοσχεδιασμούς; Και στις δύο περιπτώσεις ξεκινούν από έναν – δύο οι οποίοι υποθέτω γράφουν και τους αντίστοιχους κάθε φορά στίχους ή οποιοσδήποτε από εσάς μπορεί να κάνει την αρχή;

Παίζουν και τα δύο. Καθένας μας μπορεί να φέρει μια ιδέα που εντέλει θα πάρει αναπάντεχη τροπή ή μπορεί να αρχίσουμε από ένα τζαμάρισμα που μας άρεσε. Οι στίχοι, τις περισσότερες φορές, γράφονται αργότερα από τον τραγουδιστή μας. 

 

Πιστεύετε ότι η μουσική της Ανατολής και αυτή της Δύσης είναι απλά οι δύο πλευρές του ιδού νομίσματος ή εντελώς διαφορετικές μεν που όμως πρέπει οπωσδήποτε, νομοτελειακά ίσως να συναντηθούν και αυτό το αίτημα προσπαθείτε να εκφράσετε με τα τραγούδια σας;

Δεν προσπαθούμε να εκφράσουμε κάτι συγκεκριμένο ή ευπροσδιόριστο μέσα από την μουσική μας. Απλώς μπλέκουμε φυσικά τις επιρροές και τα ακούσματα μας που κατά ένα μέρος είναι ανατολίτικα. Η Δύση και η Ανατολή, όπως και οι μουσικές τους, έχουν προφανώς μια πολύ πιο ρευστή σχέση από αυτή που παρουσιάζει το θεωρητικό δίπολο. Η μουσική αλληλεπίδραση τους είναι διαρκής και συμβαίνει οργανικά. 

 

Ο δίσκος ηχογραφήθηκε με την προοπτική να μπορεί να παιχτεί εύκολα και άνετα live ή μπήκατε στο στούντιο για να ηχογραφήσετε ένα όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένο και καλύτερο album που θα σκεφτόσαστε στη συνέχεια πώς μπορεί να αποδοθεί και στη σκηνή;

Όταν αρχίσαμε να ηχογραφούμε δεν είχαμε κατά νου ότι θα κυκλοφορήσουμε δίσκο. Θέλαμε να ηχογραφήσουμε τα κομμάτια μας για να κλείσουμε ένα «κεφάλαιο», να πάρουν μια τελική μορφή αυτά που παίζαμε ως τότε. Όλα γράφτηκαν κατά βάση live (προστέθηκαν αργότερα λίγες λεπτομέρειες και διορθώσεις) άρα δεν υπήρχε ποτέ η ανάγκη να δούμε πώς θα παιχτούν στη σκηνή. Εξαίρεση το τελευταίο κομμάτι του δίσκου, το «Κάνε Λίγο Aληθινά» που είναι jam και παίχτηκε μια φορά, μετά το χάσαμε και το...ψάχνουμε κατά καιρούς!

 

Υπάρχουν κάποια ελληνικά γκρουπ με τα οποία να αισθάνεστε αισθητικά συγγενείς; Στο δικό μου μυαλό η ακρόαση του δίσκου σας έφερε από παλαιότερους, τους "Σύνδρομο", από πλευράς προσέγγισης βέβαια και όχι ηχητικού αποτελέσματος και, ίσως ακόμα περισσότερο, τους σύγχρονους και περίπου συνομηλίκους σας Largo οι οποίοι επίσης χαρακτηρίζονται από έναν αυθεντικό και αρκετά κοντινό θα έλεγα στον δικό σας εκλεκτισμό.

Κάποιες μπάντες με τις οποίες νιώθουμε αισθητικά συγγενείς είναι οι Τσoπ, Bazooka και Soft Skull. Δεν θα λέγαμε πως έχουμε όμοια ή παράλληλη πορεία καθώς η κάθε μπάντα ακολουθεί δική της διαδρομή, διαφορετική σε πάρα πολλά επίπεδα αλλά είναι μπάντες με τις οποίες έχουμε συναναστραφεί και γουστάρουμε πολύ να ακούμε και να συνυπάρχουμε γενικά. 

 

Ηχογραφήσατε το album στο Hobart Phase, το στούντιο του Αντώνη Λιβιεράτου. Να υποθέσει λοιπόν ότι η πολύτιμη πείρα του, οι οδηγίες/συμβουλές του, ίσως ακόμα και το... αόρατο χέρι του στην κονσόλα έπαιξαν ρόλο ως προς την διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος;  

Πράγματι ηχογραφήσαμε τον δίσκο στο Hobart Phase. Ο Αντώνης μας βοήθησε δανείζοντάς μας εξοπλισμό και τον ευχαριστούμε πολύ για αυτό αλλά δεν είναι ένας από τους συντελεστές. Η ηχογράφηση έγινε από τον Μανώλη Αγγελάκη και τον Κάρολο και στη συνέχεια ο Μανώλης έκανε τις μίξεις.  

 

Προσδοκείτε να βιοπορίζεστε κάποτε από την μουσική σας ή, όντας ρεαλιστές και βλέποντας τι συμβαίνει στην ελληνική rock σκηνή, γνωρίζετε πολύ καλά ότι θα παραμείνει για πάντα κάτι πολύ σημαντικό και πολύτιμο για εσάς αλλά όχι και το επάγγελμα σας οπότε αναγκαστικά ως τέτοιο πρέπει καθένας σας να εξασκεί κάποιο άλλο;

Προσδοκούμε πολλά και διάφορα και βλέπουμε. Προς το παρόν συμβαίνει το δεύτερο που είπες.

 

Και τα σχέδια σας για τη συνέχεια;

Για εφέτος έχουμε κλείσει αρκετές συναυλίες, ξεκινάμε στην Αθήνα και στο «Six D.O.G.S» στις 6 Νοεμβρίου και μετά φεύγουμε για Θεσσαλονίκη, Βόλο και Λάρισα (9, 10 και 11 Νοεμβρίου). Το γενικότερο σχέδιο για τώρα και αργότερα είναι να παίζουμε πολύ, να γράφουμε καινούργια κομμάτια, να συνεχίσουμε και να βελτιώσουμε αυτό που κάνουμε. Να το πάμε όπου πάει...

Κάπου πολύ ενδιαφέροντα και κάποιες στιγμές ακόμα και συναρπαστικά, όπως έχει ήδη φανεί...