«Θέλουμε να τσαλακωνόμαστε στον αέρα. Δεν μπορούμε αυτό το αποστειρωμένο που περιλαμβάνει μόνο διαφημιστικές αναφορές. Θέλουμε το σαρδάμ να το αποθεώσουμε, χωρίς να ζητάμε συγγνώμη!»

Με δουλεύει, λέω (από μέσα μου). Αν κάνει εκείνη σαρδάμ μετά από 25 χρόνια στο ραδιόφωνο και χιλιάδες ώρες μπροστά σε μικρόφωνα, τι να πούνε όλοι αυτοί οι ραδιοφονιάδες της σειράς, που έχουν καταλήξει εκφωνητές διαφημιστικών μηνυμάτων, τιτλολέκτες, μετεωρολόγοι και τροχαίοι (αυτούς που λένε την κίνηση εννοώ).

«Ώρες-ώρες μου θυμίζει το πειρατικό ραδιόφωνο που άκουγα εγώ μικρή. Είναι βαθιά ρομαντικό όλο αυτό, που έχει όμως και τη χαρά και τον ενθουσιασμό του ερασιτέχνη και μία συνείδηση επαγγελματική».

Όταν την είχα πρωτοσυναντήσει νόμιζα ότι με κορόιδευε. Ότι όλο αυτό το ύφος «Η ζωή είναι ωραία» και όλα happy ήταν κατάλοιπο της επαγγελματικής της ζωής στα Μέσα και τη διαφήμιση. Ότι «πούλαγε» don’t worry be happy για να δείξει ότι αυτοί εκεί περνάνε καλά και ζήλεια σε όλους εμάς που είμαστε εκεί έξω. Κούνια που με κούναγε… Αυτοί εκεί όντως περνάνε καλά γιατί είναι ελεύθεροι στις επιλογές τους, δουλεύουν σε όμορφα γραφεία, έχουν επαφή με τον κόσμο που τους ακούει… Αναρωτιέμαι τι είναι τόσο διαφορετικό.

«Πολλά είναι διαφορετικά. Κυρίως η σχέση με τους ακροατές. Είναι πιο ζεστό, πιο συνωμοτικό, πιο μαζεμένο. Αυτό σημαίνει βέβαια ότι δεν απευθύνεσαι σε ένα τεράστιο κοινό, απευθύνεσαι σε ένα κοινό πιο περιορισμένο. Το κοινό στα fm είναι πιο αδιάφορο, εδώ μας στέλνουν μηνύματα με φωτογραφίες στο chat από το μέρος που βρίσκονται και μας ακούνε και χαιρόμαστε πολύ για αυτό»

Την ώρα που μιλάμε δίπλα μας είναι ένας άλλος σταθερός παραγωγός του σταθμού, ο Γιάννης Ντάρδης και μέσα στο στούντιο, σε λειτουργία πτήσης, η Κατερίνα Ανταλουδάκη... Πολλές προσπάθειες για επαγγελματικά ιντερνετικά ραδιόφωνα τελικά ναυάγησαν για τον έναν ή τον άλλο λόγο. Το Join συνεχίζει… Έχει την τύχη να στελεχώνεται με ανθρώπους πεισματάρηδες, λάτρεις του Μέσου και της μουσικής. Δεν θα γινόταν αλλιώς.

«Η εικόνα που έχει ο περισσότερος κόσμος για τα web radio είναι ένα δωμάτιο ή ένα υπόγειο, όπου μια παρέα μεταξύ κρασιού χαβαλέ παίζει και πέντε μουσικές. Εμείς εδώ δεν είμαστε αυτό. Το Join έχει στηθεί με όρους αναλογικού ραδιοφώνου. Με στούντιο, με μεγάλη ομάδα, με τους ανθρώπους να έρχονται εδώ και όχι να κάνουν εκπομπή από το σπίτι τους.»   

Λίγο νωρίτερα έχει ακολουθήσει ο παρακάτω διάλογος:

Παρόλα αυτά ο μεγαλύτερος σύμμαχος των fm είναι το αυτοκίνητο.

Κι εγώ μόνο στο αυτοκίνητο ακούω fm ραδιόφωνο.

Είμαι όμως τελικά ο ίδιος ακροατής;

Αυτός που ακούει ραδιόφωνο μέσα στο αυτοκίνητο δεν είναι αυτός που θα άκουγε εμάς. Είναι αυτός που θέλει απλώς κάτι να παίζει. Θα αλλάξει σταθμό πολύ εύκολα…

Τι ακροατές επιθυμείτε;

Θέλουμε να έχουμε ακροατές έναν πυρήνα ανθρώπων που θέλουν πραγματικά να ακούν ραδιόφωνο. Αυτό το ραδιόφωνο που αρέσει και σε μας να ακούμε και να κάνουμε. Με την πιο ζεστή, την πιο παρεΐστικη επικοινωνία. Κάποιος μας είχε πει ότι είμαστε «Παρεόφωνο». Είμαστε Παρεόφωνο!

Κάθε μήνα το Join δέχεται περίπου 250.000 επισκέψεις

 Μία από τις αφορμές της κουβέντας μας ήταν και η υιοθέτηση του ραδιοφώνου από έναν μεγάλο digital μιντιακό όμιλο, κάτι που συμβαίνει πρώτη φορά για ένα web radio.

«Μας συνέβη κάτι πολύ καλό! Ήταν το καλύτερο που θα μπορούσε να μας συμβεί. Μας υιοθέτησε ένας digital όμιλος, η Liquid Media, που είναι μία ομάδα δεμένη που ξέρει το digital πολύ καλά και κυρίως το εμπορικό κομμάτι, που εμείς ποτέ δεν το τρέξαμε και δεν το κυνηγήσαμε. Τώρα, δυναμώνουμε ακόμη περισσότερο. Μου προκαλεί βέβαια ένα αγχάκι εμένα αυτό, αλλά είναι ωραίο, δημιουργικό άγχος.»

Περισσότερες πληροφορίες και αναλυτικό πρόγραμμα ΕΔΩ 

Για τους ακροατές, αυτό το «σύμφωνο συμβίωσης», δεν θα αλλάξει τα πράγματα στη φυσιογνωμία του σταθμού. «Στο μόνο πράγμα που θα καταλάβουν διαφορά οι ακροατές είναι το γεγονός ότι θα είναι πιο χαρούμενοι οι παραγωγοί με αυτή τη συνεργασία!».

Η Αφροδίτη Σημίτη είναι ο ορισμός του χορηγού θετικής ενέργειας. Αισιοδοξεί ως στάση ζωής. «Τι να σου πω, έτσι γεννήθηκα…», μου λέει. Θυμάμαι ακόμα το πείσμα της όταν ξεκίναγε. Το ίδιο πείσμα έχει ακόμα, μόνο που σε αυτό το πείσμα έχει προστεθεί και κάτι άλλο, πιο αλλόκοτο, πιο ωραίο, πιο κβαντικό (!). Ο έρωτας.