Θα είναι κρίμα αυτό που θα μείνει από τη συναυλία του Manu Chao να είναι τα επεισόδια που έγιναν από μερικούς ηλίθιους και μερικούς πανηλίθιους με έναν άνθρωπο να καταλήγει μαχαιρωμένος στο νοσοκομείο. Ήταν μία από τις μεγαλύτερες συναυλίες με χιλιάδες κόσμου. Μυημένους και μη στη μουσική, τα τραγούδια και τον πολιτισμό του κυρίου Me gustas tu.

Η συναυλία του Manu Chao με τους Active Member (που τους ξέχασαν οι περισσότεροι) παρόντες, ήταν από τα πιο ωραία πράγματα που είδαμε και από τα λίγα πολύ καλά και μεγάλα πράγματα που γίνονται στη Βόρεια Ελλάδα. Ήταν μία μοναδική συναυλία με χορό, ένταση, ρυθμό, πάθος και αρκετή ζαλάδα από τον πάρα πολύ κόσμο και όχι μόνο... Η ουσία τελικά, που είναι η συναυλία, από λίγους έγινε πραγματικά θέμα. Γιατί αυτό ήταν το πραγματικό Θεμα.

 

Μία πολύ καλή συναυλία, μία συναυλία γεμάτη που είχε να δώσει κάτι σε εμάς από κάτω, που είχε να μας διδάξει την αγάπη και την αλληλεγγύη που δεν σταματά σε ένα εξυπνακίστικο status.

 

Ο Manu Chao δεν ήταν μόνο τα επεισόδια, ούτε μόνο η συναυλία

Ο Manu που όλοι αγαπήσαμε συναντήθηκε με εργαζομένους και αλληλέγγυους στο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Μικρόπολις. Οι περίπου 70 εργαζόμενοι της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής (ΒΙΟΜΕ) αποφάσισαν να πάρουν την τύχη στα χέρια τους έπειτα από πολύμηνη επίσχεση εργασίας και αφού εγκαταλείφθηκαν παντοιοτρόπως από την εργοδοσία και πλέον το επιτυχημένο πείραμά τους μετρά πάνω από ένα χρόνο ζωής αλλά χρειάζεται τη στήριξη της κοινωνίας, όπως αναφέρει η Ελευθεροτυπία.

 

Εκτός από τη ΒΙΟΜΕ, έδωσε βήμα και χρόνο στο αντιμεταλλευτικό κίνημα των Σκουριών, στο κίνημα ενάντια στην πώληση της ΕΥΑΘ και σε υποστηρικτές των Ζαπατίστας.