Το περυσινό «πείραμα» προκάλεσε αίσθηση και κοσμοσυρροή κι έτσι είναι απολύτως λογικό, που το «Χαμάμ» θα φιλοξενήσει και φέτος τον σπουδαίο, δάσκαλο του κλαρίνου και της παραδοσιακής μουσικής, Πετρολούκα Χαλκιά! Σε ημερομηνίες που θα ανακοινωθούν αμέσως μετά το Πάσχα, το στέκι των Πετραλώνων θα «ανεβάσει» μία σειρά από παραστάσεις (τουλάχιστον τέσσερις) που θα αναδείξουν τη δεξιοτεχνία και το μοναδικό ηχόχρωμα, μίας από τις εμβληματικότερες προσωπικότητες της Ηπειρώτικης μουσικής παράδοσης. Ο Πετρολούκας Χαλκιάς, θα «κεντήσει» με το κλαρίνο του αυτοσχεδιασμούς και μελωδίες από τα πέρατα της μουσικής ιστορίας της Ηπείρου, σε μία λογική που συνδέει τη διδασκαλία με το γλέντι.

Ποιος είναι ο Πετρολούκας Χαλκιάς…

Ο Πετρολούκας Χαλκιάς είναι η μεγαλύτερη –εν ζωή- καλλιτεχνική προσωπικότητα στο χώρο του ηπειρώτικου κλαρίνου. Με τεράστιο έργο και προσφορά στη διατήρηση και διάδοση της παραδοσιακής μας μουσικής και με πλέον των χιλίων τραγουδιών στο ενεργητικό του ως συνθέτης (συμπεριλαμβανομένου και των διασκευών σε ήδη κλασικά κομμάτια και μελωδίες) ή στιχουργός!

 Γεννήθηκε το 1934 στο Δελβινάκι, ένα ορεινό χωριό της Ηπείρου, το μεγαλύτερο χωριό της επαρχίας Πωγωνίου, με αξιόλογη αρχιτεκτονική κληρονομιά και με μεγάλη παράδοση στο πολυφωνικό τραγούδι. Η δική του οικογένεια, ωστόσο, είχε τη δική της παράδοση σε μία άλλη τέχνη, αυτή του κλαρίνου, που μεταδόθηκε στον ίδιο, όχι μόνο… γονιδιακά, αλλά και μέσω της δικής του πολύ μεγάλης επιθυμίας, παρά την προτροπή του πατέρα του, Περικλή (ήταν και ο ίδιος δεξιοτέχνης του κλαρίνου) να ασχοληθεί με κάτι άλλο, ώστε να καταφέρει να βιοποριστεί.

Μοναδικός δάσκαλος του Πετρολούκα Χαλκιά, ήταν ο μεγάλος μουσικός και οργανοπαίχτης, Φίλιππας Ρούντας, που είχε ξακουστή κομπανία στα Ζαγόρια. Η γιαγιά του Πετρολούκα και η μάνα του Ρούντα ήταν αδερφές. Παράλληλα, δάσκαλος του Φίλιππα Ρούντα και μυθική φυσιογνωμία στο ηπειρώτικο κλαρίνο ήταν ο Κίτσος Χαρισιάδης, ο οποίος είχε –επίσης- συγγενική σχέση με τον Πετρολούκα, αφού ήταν πρώτος ξάδερφος με τον παππού του, από τη μεριά της μάνας του.

Στα 11 του χρόνια ο Πετρολούκας Χαλκιάς έφτιαξε το πρώτο αυτοσχέδιο κλαρίνο, από βουζιά (ξύλο που δεν έχει «καρδιά») και αφού ολοκληρώνει τη μαθητεία του δίπλα στον Ρούντα, δέχεται πρόταση για να παίξει σε έναν γάμο στην Αθήνα. Στις πρόβες τον άκουσαν άνθρωποι της Ραδιοφωνίας και έτσι «έγραψε» την πρώτη του εκπομπή. Εκεί ήταν που τον άκουσε για πρώτη φορά «ζωντανά» και ο πατέρας του!

Το 1960 μεταναστεύει στην Αμερική, όπου παραμένει για 20 χρόνια. Διαδίδει την ηπειρώτικη μουσική και αποκτά μέχρι και την αμερικάνικη υπηκοότητα.

Ο Πετρολούκας Χαλκιάς επέστρεψε το 1979 στην Ελλάδα λόγω της απουσίας του, διατήρησε τη μουσική παράδοση της Ηπείρου ατόφια φυλαγμένη μέσα του, όπως τη θυμόταν, την είχε διδαχτεί και την ερμήνευε με το αγαπημένο του «κοντό» κλαρίνο του «ντο». Ίσως αυτό να είναι και το στοιχείο, που ξεχωρίζει περισσότερο και στην μεγάλη δημιουργική πορεία του, στα πάτρια εδάφη, πλέον.

Είτε πρόκειται για δισκογραφία, όπου κατέγραψε «διαμάντια», είτε για τη συνεργασία του με τους μεγαλύτερους τραγουδιστές της ηπειρώτικης μουσικής (Κιτσάκης, Βάγιας, Σιάτρας, Μπέλλος και ο επί σειρά ετών συνοδοιπόρος του Κυρίτσης), είτε ακόμη και για τη συνεύρεση με μουσικούς άλλων χωρών, όπως συνέβη με την περίπτωση των Ινδών, που μας άφησε την εκπληκτική σειρά cd «Έλληνες και Ινδοί».