Το στούντιο ηχογράφησης εν ώρα πρόβας μοιάζει λιγάκι με πλατό, σε γύρισμα ταινίας. Κουδούνι που χτυπάει διαρκώς, εξώπορτα μονίμως ανοιχτή, αφίξεις γνωστών και αγνώστων - καλλιτεχνών, μουσικών, επαγγελματιών του χώρου, ένα διαρκές πηγαινέλα που μυρίζει δουλειά αλλά και γιορτή ταυτόχρονα- ίσως γιατί είναι πάντα γιορτή, το χτίσιμο μιας ιδέας.


Και για να κάνουμε το the long story short, μετά από μια δαιδαλώδη διαδρομή που κατέληξε στην Μεταμόρφωση Αττικής, βρέθηκα (και πάλι) στην ατμόσφαιρα ενός στούντιο, εκεί που ο Φίλιππος Πλιάτσικας και μία ομάδα από επαγγελματίες της μουσικής, συνθέτουν πετραδάκι πετραδάκι το φιλόδοξο πρότζεκτ «The Other Side of Greece». Τι είναι αυτό; Σειρά μουσικών παραστάσεων σε χώρες της Ευρώπης που ξεκίνησαν ήδη από το Λονδίνο. Μαζί του εκείνο το βράδυ και ο Κωστής Μαραβέγιας -τον είδαμε λίγο γιατί η πρόβα αφορούσε κυρίως εκείνον. 

Για να πω την αλήθεια, η όλη ιστορία μου θύμισε τις παλιές καλές στιγμές της δισκογραφίας, όταν οι εταιρείες διένυαν τη χρυσή τους περίοδο και κάθε νέο πρότζεκτ η νέα περιοδεία (του Γιώργου Νταλάρα κυρίως) «γιορτάζονταν» μετά βαΐων και κλάδων από κανάλια, εφημερίδες και περιοδικά -σε απόλυτη ευφορία όλοι μαζί, γιατί το παρόν ήταν πλούσιο (!) και η «κατάκτηση» της Ευρώπης από το «καλό» ελληνικό τραγούδι ζήτημα χρόνου – τρομάρα μας!.

Τώρα όμως;

Προφανώς η όλη ιστορία έχει να κάνει και με τη νέα δυναμική παρουσία της Feelgood Records στα μέρη μας και τη μεταγραφή του Πλιάτσικα σε αυτήν, από την οποία θα κυκλοφορήσει και το νέο του cd -The Other Side of Blue- που θα περιλαμβάνει καινούργια τραγούδια (σε στίχους Οδυσσέα Ιωάννου) αλλά και τις ζωντανές ηχογραφήσεις των συναυλιών αυτών στην Ευρώπη.

Μια πρόχειρη κατασκοπία εν ώρα δράσης από το κινητό



Ο ίδιος πάντως αποδίδει την πραγματοποίηση της περιοδείας, στις εταιρείες παραγωγής Chronos Productions και Anassa Productions, -Eλλήνων που ζουν στο εξωτερικό- που μπήκαν στην διαδικασία να ρισκάρουν… Η πρώτη τους εμφάνιση στο The Forum του Λονδίνου, όπου γκεστ ήταν ο πολύς Γκόρντον Γκάνο (με τον οποίο έχει συνεργαστεί και στο παρελθόν) έγινε δεκτή με ενθουσιασμό. H αίθουσα χωρητικότητας 2.500 χιλιάδων θεατών γέμισε, το «τεστ» (όπως μας είπε και ο ίδιος) ήταν «ο,τι καλύτερο για ξεκίνημα, γιατί και ο κόσμος ήρθε και ο αγγλικός τύπος έγραψε πολύ θετικά πράγματα».

 

Σειρά τώρα έχουν το Άμστερνταμ, οι Βρυξέλλες και το Παρίσι. Στις Βρυξέλες και το Παρίσι καλεσμένοι του θα είναι οι Κωστής Μαραβέγιας (από την Ελλάδα) και η τραγουδίστρια των Nouvelle Vague, Λιζέτα Λέα από τη Γαλλία. Το συναυλιακό εγχείρημα όμως δεν σταματάει εδώ. «Θέλαμε να προβληθεί μια ευρύτερη εικόνα του πολιτισμού μας» λέει, «οπότε εντάξαμε και ποίηση στις παραστάσεις αυτές. Η ηθοποιός, Νάντια Σπηλιωτοπούλου (σ.σ η γυναίκα του) θα απαγγέλει Καβάφη, Ελύτη και Σεφέρη, ενώ ένας ξένος ηθοποιός, από κάθε χώρα που θα βρισκόμαστε, θα απαγγέλει τους ίδιους ποιητές στη γλώσσα του (τα ποιήματα έχουν μεταφραστεί). Στο Παρίσι και τις Βρυξέλλες λόγου χάριν, θα είναι ο Γιώργος Χωραφάς. Και σε video wall θα έχουμε τρεις ακόμα δικούς μας που δεν μπόρεσαν να ακολουθήσουν, την Κάτια Γέρου, τον Αιμίλιο Χειλάκη και τον Δημήτρη Ήμελλο. Όλα αυτά δε, τραγούδι και ποίηση, έχουν δεθεί μεταξύ τους με ένα τρόπο μαγικό γιατί τα συνέθεσε ο σκηνοθέτης Στάθης Λιβαθινός. Και είναι πραγματικός θαυματοποιός αυτός ο τύπος. Μοναδικός».

 


Τον ρωτώ από πού προέκυψε η ιδέα των παραστάσεων αυτών και η απάντηση είναι ότι η πρώτη σκέψη του δημιουργήθηκε μετά την πρώτη του περιοδεία στην Ευρώπη το 2009.

 Άκουσα πολλές φορές ότι υπάρχει μια μαύρη τρύπα γι αυτού του είδους την μουσική. Ότι δεν φαντάζονταν ότι υπήρχε. Εκτός απ' το Greek καμάκι και τις χαρτοπετσέτες στα σκυλάδικα, όλα αυτά τα γραφικά δηλαδή, δεν είχαν ιδέα για το τί πραγματικά συμβαίνει στην Ελλάδα. Πέρυσι όταν συμμετείχα σε ένα φεστιβάλ στην Ιταλία και με ρώτησαν τί τίτλο να βάλουν, τους απάντησα «The Other Side of Greece» και πραγματικά είχε φοβερό feedback αυτή η ιστορία. Μετά από κείνη την συναυλία υπήρξαν άνθρωποι στο εξωτερικό που ενδιαφέρθηκαν να δοθεί μια συνέχεια.

Οι δίσκοι σου κυκλοφορούν στο εξωτερικό; Θέλω να πω, μπορεί να πλαισιωθεί το τουρ αυτό από ένα πιο ολοκληρωμένο σχέδιο παρουσίας σου στις χώρες πουθα επισκεφτείτε;

Δύσκολο. Μόνο το Οmnia υπάρχει -σε κάποιες χώρες…

the-other-side-of-greeceΟπότε;

Κάνεις κάποια πράγματα που δεν ξέρεις πώς θα καταλήξουν στο τέλος. Το ζήτημα είναι να είναι καλά την ώρα που γίνονται. Σ’ αυτήν τη φάση λοιπόν είμαστε. Και κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε. Γι’ αυτό καλούμε και τους ξένους καλλιτέχνες, όπως τον Γκόρντον Γκάνο στο Λονδίνο ή την Λιζέτα Λόρα τώρα. Είναι πολύ ωραία φωνή η Λιζέτα, εξαιρετική παρουσία…

Πρόβες;

Mέσω youtube (γέλια). Η Λιζέτα βέβαια έχει έρθει και στην Ελλάδα και γράψαμε μαζί δυο τραγούδια για το νέο δίσκο -στα αγγλικά εκείνη, στα ελληνικά εγώ. Και με τον Γκόρντον γράψαμε. Και με ένα ιστορικό Ολλανδικό συγκρότημα -τους Nits-άκουσαν την ιδέα και θέλησαν να συμμετέχουν. Όπως καταλαβαίνεις έχουμε αναζωογονηθεί όλοι από αυτή την ιστορία…


Κόντρα στην γενικότερη κατάσταση όπου όλα μοιάζουν πιο μαύρα και από μαύρα…

Αυτό θέλω να πω. Ότι παρά τις τρομερές δυσκολίες που περνάμε, εξακολουθεί και παράγεται σκέψη και τέχνη και πολιτισμός. Το πιστεύω αυτό που λέω. Το ζω.

Πάντως ελληνική μουσική δεν υπάρχει αν βγεις εκτός Ελλάδας.

Κι όμως την περιμένουν. Αν βρούμε τον τρόπο να το επικοινωνήσουμε όλο αυτό... Και ιδίως τα νέα παιδιά που βγαίνουν τώρα γιατί υπάρχουν καταπληκτικά γκρουπάκια, ταλαντούχοι πιτσιρικάδες. Επιτέλους, πρέπει να σταματήσουμε να βράζουμε μέσα στο καζάνι μας, να τσακωνόμαστε μεταξύ μας και να τρωγόμαστε με τα ρούχα μας…

Αισιόδοξο σε βλέπω. Γιατί υπάρχει αυτή η διάχυτη αίσθηση ήττας και κυρίως αδιεξόδου… Και νομίζω ότι πολλοί εκεί έξω μας λογαριάζουν για τελειωμένους

Μα με έχει νευριάσει τόσο πολύ αυτό το PIGS. Με έχει εξοργίσει. Ανεξάρτητα από τα λάθη που έχουμε κάνει -και έχουμε κάνει πολλά- ας κάνουμε την αυτοκριτική μας μόνοι μας. Δεν χρειαζόμαστε άλλο μαστίγωμα.

Η δισκογραφία σήμερα. Καταρχήν υπάρχει;

Ανεξάρτητα απ’ το αν υπάρχει η δισκογραφία, αν οι εταιρείες λέγονται εταιρείες ή κάπως αλλιώς, η μουσική θα εξακολουθήσει να παράγεται. Και οι νέοι άνθρωποι βρίσκουν τις δικές τους διόδους να την επικοινωνήσουν…

Ναι, εντάξει, αλλά για να γίνει μια δουλειά ή τουλάχιστον να προχωρήσει ένα βηματάκι παραπέρα, χρειάζεται κάποιον να την πιστέψει. Και να ρισκάρει κάποια χρήματα. Όπως εσείς τώρα, που κάνετε την περιοδεία.

Εμείς τώρα κάνουμε πολλά πράγματα απλά γιατί γουστάρουμε. Όταν έχεις διάθεση να μην πληρωθείς κι έρχεσαι προκειμένου να είσαι εκεί, γιατί θες να δείξεις ότι όντως υπάρχει the other side οGreece, τότε μαζεύεται –οικονομικά- πολύ το όλο πράγμα. Και σε πληροφορώ ότι όλοι μπήκαν με τα μούτρα σ’ αυτή τη δουλειά. Πολύ δουλειά, πίστεψε με…