nikolas_asimos-efΌπως δημοσιεύει η εφημερίδα «το Ποντίκι», οι υπάλληλοι της εφορίας έστειλαν ακόμα και στο Νικόλα Άσιμο ειδοποιητήριο να τακτοποιήσει τις εκκρεμότητες του με το Ελληνικό κράτος. Δυστυχώς όμως όπως και σε εκατοντάδες άλλες περιπτώσεις τα μαύρα μεσάνυχτα στις εφορίες είναι 24 ώρες το 24ωρο. Και εντάξει πες είναι τα συστήματα τέτοια που τους τα βγάζουν οι κατάλογοι (στους οποίους δεν βγάζει άκρη ούτε ο Χάρι Πότερ). Ο Νικόλας Άσιμος όμως δεν είναι και τόσο άσημος. Όπως αναφέρει το ειδοποιητήριο «αν δεν έχει διακόψει τις εργασίες του ως ελεύθερος επαγγελματίας, θα θεωρηθεί οτι άσκησε τη δραστηριότητά του και για το 2011 και θα πρέπει να καταβάλει το τέλος επιτηδεύματος».

 

 

asimos-eforiaΒέβαια, ο Άσιμος τους έχει απαντήσει εδώ και χρόνια με τα τραγούδια του ξεχρεώνοντας μια για πάντα τις οφειλές του προς το εκπληκτικά οργανωμένο ελληνικό κράτος. Στο Φαλιμέντο του κόσμου αυτού άλλωστε έχουμε ξεπουληθεί στο Γιουσουρούμ για ένα κουστούμ. Για ένα κουστούμ τo οποίο πλέον είναι μπαλωμένο και ραμμένο στα μέτρα άλλων. Αλλά εδώ δεν ξέρουμε τα βασικά, που να ξέρουμε ότι ο Νικόλας Άσιμος έχει βάλει τέλος στη ζωή του εδώ και περίπου 25 χρόνια.

Και φυσικά ο λόγος που το δημοσιεύουμε είναι γιατί υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να νομίζουν στην εφορία ότι έχει αλλάξει διεύθυνση για αυτό δεν απαντάει αφού ο φάκελος απ' έξω το γράφει:
"Παράκληση: Εάν ο παραλήπτης έχει αλλάξει διεύθυνση, ο φάκελος να επιστραφεί..."
Οι παρακάτω στίχοι του Άσιμου είναι μια καλή απάντηση για όλα αυτά.

Εγώ με τις ιδέες μου

Εγώ με τις ιδέες μου
κι εσείς με τα λεφτά σας,
νομίζω πως τα θέλετε μονά ζυγά δικά σας,
δε θέλω την κουβέντα σας
ούτε τη γνωριμιά σας.

Θα χτυπήσω εκεί που σας πονάει,
κανένα δε θα αφήσω εμένα να κερνάει.
θα με χρίσω ιππότη και τζεντάι
και άμα ξεμεθύσω
σας λέω και γκουντμπάι.

Και οι θεοί σαν πείθονταιasimos-eidopoiisi2
εάν υπάρχει ανάγκα,
για πόλεμο δεν έκανα
ποτέ εγώ το μάγκα
και ούτε νεροπίστολο
δεν έχω στην παράγκα.

Θα τραβήξω το δρόμο μου όσο πάει
κανένα δε θα αφήσω
εμένα να κερνάει,
Θα απολύσω κι όποιον με περιγελάει,
χιλιάδες δυο αλήθειες
ο πόνος μου γεννάει.

Εγώ στα δίνω έτοιμα
κι εσύ τα θες δικά σου
λιγούρα που σε έδερνε
παρ' όλα τα λεφτά σου
και ούτε στο νυχάκι μου
δε φτάνει η αφεντιά σου.

Δε σε παίρνει εμένα να κοιτάξεις
χωρίς καμιά ουσία εσύ
θα τα τινάξεις.
Είσαι θύμα του νόμου και της τάξης
δεν ξέρεις καν το λόγο
για να με υποτάξεις