morrissey2Όσοι μεγάλωσαν τη δεκαετία του ’80 σίγουρα θα έχουν χορέψει με τα τραγούδια των Smiths, και μερικά χρόνια μετά, σίγουρα θα έχουν μελαγχολήσει ακούγοντας τον Morrissey να τραγουδά. Μια όμως από τις λιγότερο γνωστές πλευρές του Morrissey είναι ότι αγαπάει τις διασκευές. Από την εποχή των Smiths αλλά και από τα χρόνια της προσωπικής του καριέρας, δε σταμάτησε από εδώ κι από εκεί να διασκευάζει παλιά και κάποιες φορές άγνωστα κομμάτια. Αλλά και τα δικά του αποτελούσαν εξαιρετικό υλικό για ψαγμένους μουσικούς που ήθελαν να δώσουν μια άλλη διάσταση σε γνωστά και αγαπημένα κομμάτια.

Με αφορμή τη συναυλία του Morrissey στο Λυκαβηττό στις 16 Ιουλίου θυμόμαστε μερικές από τις καλύτερες διασκευές του!

 

Είμαστε στα τέλη της δεκαετία του ’80 και δεν είχαν προλάβει να περάσουν έξι μήνες από την κυκλοφορία του τελευταίου δίσκου των Smiths και ο Morrissey κυκλοφόρησε τον πρώτο του προσωπικό δίσκο Viva Hate. Είκοσι τέσσερα χρόνια μετά και με πολλούς προσωπικούς δίσκους στο ενεργητικό του οι διασκευές των κομματιών του ήταν αναπόφευκτο να αρχίσουν να εμφανίζονται στη δισκογραφία. Πρώτος διδάξας, βέβαια, ο ίδιος ο Morrissey μιας και από την εποχή των Smiths είχε διασκευάσει, μεταξύ άλλων, ένα κομμάτι της Twinkle (Golden Lights) και ένα της Cilla Black (Work is a Four Letter Word) και είχε χρησιμοποιήσει δεκάδες αναφορές στα είδωλά του στα εξώφυλλα των 7-ιντσων και των LP που κυκλοφόρησε το συγκρότημα.

Η πρώτη διασκευή ήρθε από τον ίδιο το Morrissey, με το πραγματικό του όνομα Steven Patrick και σε συνεργασία με τον Vincent Gerard, όταν κυκλοφόρησαν το I Know Very Well How I Got My Note Wrong παραφράζοντας το b-side του Suedehead, I Know Very Well How I Got My Name. Η πρώτη πραγματική διασκευή όμως, από αναγνωρισμένο καλλιτέχνη, ήρθε όταν το 1992 οι (σούπερ σταρ τότε) 10,000 Maniacs έδωσαν τη δική τους εκδοχή στο Everyday is Like Sunday βάζοντάς το b-side σε ένα σιγκλάκι που κυκλοφόρησαν. Ακολούθησε ένα χρόνο μετά ο David Bowie στο δίσκο του Black Tie White Noise όπου διασκέυασε το I Know its Gonna Happen Someday. Διασκευή δυνατή και ενδιαφέρουσα που γρήγορα έφερε και ένα πλήθος άλλων. Οι Armageddon Dildos, ο Bill Ricchini, οι Reel Big Fish, οι String Quartet, οι Killers και ο Colin Meloy, ο τραγουδιστής των Decemberists, που ηχογράφησε ένα ολόκληρο ep με διασκευές του Morrissey συγκαταλέγονται σε αυτούς που επιχείρησαν με περισσότερη ή λιγότερη επιτυχία να διασκευάσουν κομμάτια του Morrissey. Από τις ωραιότερες όμως διασκευές είναι αυτή των Pretenders στο soundtrack της ταινίας Boys on the Side (1995). Η Chrissie Hynde δίνει ρέστα και απογειώνει το Everyday is Like Sunday.

Αυτό όμως που ίσως έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι τα κομμάτια και οι καλλιτέχνες που έχει επιλέξει ο Morrissey να διασκευάσει στη σόλο καριέρα του. Ιστορικό πλέον είναι το ντουέτο που έκανε το 1994 με την Siouxsie στο Interlude, κομμάτι που είχε πρωτοπεί η σπουδαία Timi Yuro. Και δεν έμεινε εκεί, New York Dolls (Subway Train), Patti Smith (Redondo Beach), Jam (That’s Entertainment), Herman Hermits (East West), αλλά και το Moon River του Henry Mancini. Σε ένα από τα τελευταία του σιγκλάκια, το All You Need is Me είχε βάλει για b-side το κομμάτι του Bowie Drive-In Saturday. Η σχέση που έχει ο Morrissey με τα μουσικά του είδωλα είναι μια σχέση ιδιαίτερη και άκρως κρυπτική μέσα στο χρόνο. Ενδεικτικό αυτής της σχέσης είναι και το ένα και μοναδικό κομμάτι που έχει γράψει ο Morrissey για άλλον ερμηνευτή. Αυτό δεν είναι άλλο από το Please Help the Cause Against Loneliness που έδωσε στη Sandie Shaw το 1988 για το δίσκο της Hello Angel. Η εκτίμηση που έτρεφε ο Morrissey για τη Shaw, ποπ είδωλο της δεκαετίας του ’60, εκφράστηκε με τον καλύτερο τρόπο σε αυτό το κομμάτι και είναι χαρακτηριστικό της αμφίδρομης σχέσης που έχει ο Morrissey με τα είδωλα και τις εμμονές του.