Οι Χαρταετοί είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά ορχηστρικά θέματα του Μίκη Θεοδωράκη, στο ρυθμό των πέντε ογδόων. Ανήκει στον κύκλο Η Γειτονιά των Αγγέλων και συνήθως παίζεται ως το τρίτο μέρος μιας -κατά κάποιο τρόπο- ορχηστρικής «σουίτας», μετά από Το Ψωμί που Είναι στο Τραπέζι και την Πεννιά, ενώ αμέσως μετά ακολουθεί ο Χασαποσέρβικος.

Όταν αναφερόμαστε στη Γειτονιά των Αγγέλων, εννοούμε τη μουσική και τα τραγούδια που έγραψε ο Μίκης Θεοδωράκης για το ομώνυμο θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, που ανέβηκε στις 4 Οκτωβρίου 1963 στο θέατρο Κοτοπούλη- Ρεξ, σε σκηνοθεσία του συγγραφέα, σκηνικά και κοστούμια του Βασίλη Φωτόπουλου, χορογραφίες του Βαγγέλη Σειληνού, ενώ τους βασικούς ρόλους της παράστασης κρατούσαν η Τζένη Καρέζη, ο Νίκος Κούρκουλος, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Δημήτρης Νικολαϊδης, η Αλίκη Ζωγράφου και η Ζωή Φυτούση.

Στη φωνοληψία της μουσικής, που έγινε στο στούντιο της Κολούμπια και με ηχολήπτη τον Νίκο Κανελλόπουλο, έπαιζαν μπουζούκι ο Γιώργος Ζαμπέτας και ο Στέλιος Μακρυδάκης, κιθάρα ο Μπάμπης Μαλλίδης, πιάνο ο Γιάννης Διδίλης, κοντραμπάσο ο Ανδρέας Ροδουσάκης και κρουστά ο Εύανδρος Παπαδόπουλος.

 

Πρόκειται για μία από τις δύο και μόνο φορές -η άλλη ήταν στη Μαγική Πόλη, την ίδια χρονιά- που ο Μίκης Θεοδωράκης χρησιμοποίησε ως σολίστ στο μπουζούκι τον Γιώργο Ζαμπέτα, όταν ο Κώστας Παπαδόπουλος με τον Λάκη Καρνέζη έλειπαν σε περιοδεία στην Αμερική. Επρόκειτο για μια συνεργασία η οποία έμελλε να τελειώσει άδοξα, εφόσον ο Ζαμπέτας χολώθηκε που δεν είδε το όνομά του τυπωμένο στο οπισθόφυλλο του δίσκου.

 

Σε κάθε περίπτωση πάντως, οι Χαρταετοί (όπως και όλη η Γειτονιά των Αγγέλων) είναι από τις πιο απέριττες και στιβαρές στιγμές του μουσικού έργου που δημιούργησε ο Μίκης Θεοδωράκης κατά το πρώτο μισό της δεκαετίας του ’60 και δικαίως παίζονται και ξαναπαίζονται σε σημερινές συναυλίες και προγράμματα νυχτερινών μουσικών σκηνών.