nea_geniaΗ ανάγκη του ανθρώπου για έκφραση δεν αλλάζει ανάλογα με τη γενιά του και την ηλικία του. Ίσως να αλλάζει ο τρόπος, αλλά τα αρχικά συναισθήματα και η πρωτογενής ανάγκη είναι ίδια. Είναι τουλάχιστον κουραστική η επιτηδευμένη προσπάθεια των νέων, και ακόμη χειρότερα, των μεγάλων σε ηλικία καλλιτεχνών να πιάσουν το σφυγμό της εποχής. Πολλοί αναλώνονται στο να βρουν νέα γλώσσα, νέα μουσική, νέο τρόπο προώθησης, νέο λουκ και ό,τι χρειαστεί για να συμβαδίσουν με το σήμερα και να γίνουν ελκυστικοί στη γενιά που απευθύνονται. Γίνονται επεισόδια και  γράφονται τραγούδια για τα επεισόδια. Πού είναι όμως οι στίχοι που θα αγγίξουν το γιατί;

Ταυτιζόμαστε με το ίντερνετ και γράφονται τραγούδια για το ίντερνετ και όχι γιατί φτάσαμε να επικοινωνούμε σε τόσο μεγάλο βαθμό μέσα από αυτό. Καλλιτέχνες όπως ο Χατζιδάκις, ο Σαββόπουλος, ο Άκης Πάνου και πολλοί άλλοι είναι διαχρονικοί ακριβώς επειδή δεν περιέγραψαν απλώς τις καταστάσεις. Είδαν πίσω από αυτές. Αναζήτησαν τους λόγους που τις προκάλεσαν.

 

geniatouchaousΔυστυχώς, όμως, δεν χαρακτηριζόμαστε για τα αντανακλαστικά μας και την γενναιοδωρία μας ώστε να αντιλαμβανόμαστε γρήγορα την αξία αυτών των τραγουδιών. Τα τραγούδια και οι δημιουργοί αυτοί άργησαν να καταξιωθούν και να αναγνωριστεί αυτή η σημαντική τους διαφορά έναντι των άλλων, οι οποίοι απλώς ήταν περιγραφικοί με κύριο άγχος να μην βρεθούν εκτός του ρεύματος της εποχής τους. Γι’ αυτό άλλωστε υπάρχουν τόσοι καλλιτέχνες που αν και δεν αμφισβητεί κανείς το ταλέντο τους έφυγαν μαζί με την εποχή τους. Στους μεγαλύτερους το άγχος αυτό δικαιολογείται περισσότερο, αφού δεν τους είναι εύκολο να βλέπουν τις εξελίξεις να τους προσπερνούν. Στους νεώτερους όμως αυτό είναι παράδοξο.

Όπως και να έχει πάντως, η βάση της μουσικής και η ανάγκη της δεν έχει ηλικιακούς προσδιορισμούς και χρονικές πόρτες ασφαλείας. Έχει δημιουργούς και ακροατές. Πομπούς και δέκτες που εναλλάσσονται. Δεν σημαίνει ότι τα τραγούδια που δεν περιγράφουν την εποχή τους πρέπει να τα αφήσουμε απ’ έξω. Ίσως όμως, να παίζουν σημαντικότερο ρόλο εκείνα που την υπερβαίνουν και εν τέλει περιγράφουν πιο ουσιαστικά την κάθε εποχή.

Υ.Γ.: Το περιγράφει καλά ο Γκάτσος στην Αθανασία του Μάνου Χατζιδάκι με το στίχο Κάθε γενιά δική της θέλει να γενείς. Αναζητώντας την Αθανασία όμως οι περισσότεροι πήγαν ένα βήμα πιο κοντά στην καλλιτεχνική θνησιμότητα.