maria_dimitriadi3bΣαν σήμερα 7 Ιανουαρίου κλείνουν δύο χρόνια από την φυγή της Μαρίας Δημητριάδη για «τις πιο όμορφες θάλασσες που δεν έχουμε ταξιδέψει ακόμα». Άνθρωπος με μεγάλη συναισθηματική ένταση. Ερμηνεύτρια με μεγάλη φόρτιση. Κάποιοι μάλιστα την χαρακτήρισαν ως το θηλυκό Νίκο Ξυλούρη. Πολλές ώρες καλλιτεχνικής πτήσης μέσα σε περίπου 35 χρόνια δισκογραφικής παρουσίας. Σημαντικοί δίσκοι, δεκάδες συμμετοχές, εκατοντάδες συναυλίες ακόμα και σε πολύ δύσκολες συνθήκες.

Αν υπάρχει κάτι που άφησε ως μάθημα η Μαρία Δημητριάδη –η οποία ειδικά τα τελευταία χρόνια δεν είχε την θέση που θα έπρεπε στην αξιολόγηση των μέσων τα οποία κατά τα άλλα προβάλλουν πολιτισμό- ήταν πως το πάθος γίνεται ένταση. Το πως το βαθύ συναίσθημα που σε καίει γίνεται τραγούδι. Το πως είναι όταν πιστεύει κάποιος αυτά που τραγουδάει. Τόσο στα πολιτικά τραγούδια που τους έδωσε εμβληματικό χαρακτήρα όσο και στα ερωτικά τραγούδια που δεν πρέπει να τα προσπερνάμε, κάτι που φαίνεται να συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό. Είναι τουλάχιστον άστοχο να χαρακτηρίσουμε την Δημητριάδη μόνο ως πολιτική ερμηνεύτρια και ως καλλιτεχνικό εκφραστή πολιτικών καταστάσεων παρόλο που η φωνή της ήταν η σημαία και το έμβλημα των πολιτικοποιημένων και μη που κατέβηκαν στο δρόμο ή όσων ήθελαν να κατέβουν.

 

maria_dimitriadi2Ήταν ερμηνεύτρια και όχι τραγουδίστρια...
Η αρχή έγινε το ’68 σε τραγούδια του Σταύρου Ξαρχάκου για την ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη Κορίτσια στον Ήλιο. Ακολουθεί ο Ήλιος ο πρώτος του Γιάννη Μαρκόπουλου σε ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη. Στο δίσκο αυτό του ’69 ήταν και της Μαργαρίτας το αλωνάκι σε πρώτη εκτέλεση από την Μαρία. Έτσι άλλωστε ήταν γραμμένο το όνομά της ένα χρόνο πριν στον πρώτο της δίσκο. Ακολουθεί το Χρονικό και η Ιερά οδός μέχρι που έρχεται η πρώτη δισκογραφική συνάντηση με τον μεγάλο Μίκη Θεοδωράκη το 1971 στο δίσκο Ο Θεοδωράκης διευθύνει Θεοδωράκη Ι που ηχογραφήθηκε στο Παρίσι και κυκλοφόρησε στην Ελλάδα μετά την πτώση της δικτατορίας. Από εκεί ξεκινάει μία συνεργασία με τον Θεοδωράκη και ακολουθούν οι συμμετοχές της στα τραγούδια του αγώνα στο Theodorakis in concert στα 18 Λιανοτράγουδα της πικρής Πατρίδας στον δίσκο Ήλιος και χρόνος (Minos-emi 1974) και Ήλιος και χρόνος επιφάνεια – Αβέρωφ (Minos 1975). Ωστόσο παρεμβάλλονται δύο σημαντικές δουλειές πάνω σε ποίηση. Η μία είναι ο δίσκος Αντόνιο Τόρρες Χερέδια σε μουσική του Γιάννη Γλέζου και ποίηση του Lorca σε απόδοση Ελύτη και ο άλλος δίσκος σε ποίηση του Κώστα Βάρναλη και μουσική του Νίκου Μαμαγκάκη Σκλάβοι πολιορκημένοι με συνερμηνευτή τον Δημήτρη Ψαριανό. Από το 1975 ξεκινάει μία μακρά περίοδος συνεργασίας με τον Θάνο Μικρούτσικο που αρχίζει από τα Πολιτικά τραγούδια του 1975 και φτάνει μέχρι το δίσκο Αραπιά για λίγο πάψε να χτυπάς με το σπαθί το 1983. Από εκεί και μετά αρχίζει μια περίοδος αναζήτησης με πυκνές δισκογραφικές εμφανίσεις μέχρι και τις αρχές του ’90. Τα τελευταία 15 χρόνια οι παρουσία της Μαρίας Δημητριάδη τόσο δισκογραφικά όσο και σε επίπεδο ζωντανών εμφανίσεων ήταν μετρημένη και διακριτική.


5 δίσκοι με την Μαρία Δημητριάδη που πρέπει να ακούσεις.
1. Πολιτικά τραγούδια (Lyra 1977) Μουσική: Θάνος Μικρούστικος ποίηση: Ναζίμ Χικμέτ και Βολφ Μπίρμαν.
2. Οριστικά; (Lyra 1989) Μουσική: Κώστας Κακαβελάκης στίχοι: Δημήτρης Νταής
3. Αύριο (Minos-EMI 1996) πολυσυλλεκτικός σε παραγωγή Βασίλη Παπακωνσταντίνου
4. Μήπως ζούμε σ’ άλλη χώρα; (Σείριος 1991) Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
5. Δον Κιχώτες (Μικρή Άρκτος 2001) μουσική: Θοδωρής Οικονόμου στίχοι: Παρασκευάς Καρασούλος