Η κυρία που μπήκε γενικός Δερβέναγας στα πνευματικά και στις εισηγήσεις μαζί με άλλους συμβούλους που όταν πλάκωσαν τα νομοσχέδια και οι ευρωπαϊκές εντολές, είχαν κλακάρει από άγνοια και αμορφωσιά -Ναι οι ευρωπαϊκές εντολές, κατεβατά, από την κοινότητα, πολυσέλιδα που μόνο ο Καλαντζόπουλος κι εγώ είχαμε μάλλον την αντοχή πλην κάποιων νομικών, να διαβάσουμε-. Η σιδηρά αυτή κυρία, φημολογείται ότι είχε άριστες σχέσεις με τους Ξανθόπουλους, φημολογούνται και δωροδοκίες. Δε γνωρίζω. Ειλικρινά. Πολλά λέγονται.


γράφει ο Σταμάτης Κραουνάκης


 

 

Η γνωστή κυρία του ΟΠΙ.

Προσωπική μαρτυρία. Ο Ξανθόπουλος τον τελευταίο καιρό μου την έβριζε με τα χειρότερα λόγια, όταν κυρίως μετά την παρέμβαση των ορκωτών στην ΑΕΠΙ, επί Τσίπρα -προσωπική εντολή Τσίπρα- άρχιζε να κλυδωνίζεται το καράβι ΑΕΠΙ.

Δεν ξέρω γιατί αλλά μου την έβριζε.

Αλήθεια; Ψέμα; Στάχτη στα μάτια; Τα 'χανε και τα χαλάσανε; Θα σας γελάσω.

Μέγα Σάββατο ήταν που με πήρε τηλέφωνο η Λυδία Κονιόρδου να με ρωτήσει πάνω στην μόλις ανάληψη καθηκόντων και πιθανολογώ πάνω στην άγνωστη θάλασσα των πνευματικών δικαιωμάτων που έπρεπε να λύσει.

Με ρώτησε πως και δεν έχω εμπλακεί.

Της απάντησα ότι μου κάνει πολύ θολό το τοπίο, ότι δε θέλω να ρίξω νερό στο μύλο κανενός, ότι έχω διαβάσει την ευρωπαϊκή οδηγία, και της πρότεινα να της στείλω τη φίλη μου Μαρία Φασουλάκη, επί έτη υπάλληλο της ΑΕΠΙ, απολυμένη πλέον από τους Ξανθόπουλους, να ενημερώσει κυρίως την Υπουργό και την επίτροπο κυρία Μαριάνθη Βλάχου που επρόκειτο να αναλάβει, για το τι τους περιμένει. Δευτέρα του Πάσχα, απόγευμα έγινε το ραντεβού τους στο ΥΠΠΟ.

Η κυρία Φασουλάκη, ενημέρωσε για τα δικαιώματα και τη συλλογική διαχείριση που είχαν πλήρη άγνοια σε πολλές και πολύωρες συναντήσεις και με την Λυδία και με την κυρία Βλάχου.

Με ευχαρίστησαν αμοιβαία γι’ αυτήν τη συνάντηση, και τα υπόλοιπα είναι γνωστά.

Η κυρία Βλάχου ανέλαβε και μετά από λίγο καιρό έγινε η αφαίρεση της αδείας της ΑΕΠΙ, και δημιουργήθηκε η ΕΥΕΔ, κι άρχισε ο συνοπτικός αγώνας να στηρίξουμε, έτσι που να έρθει ο νέος φορέας στα χεριά των δημιουργών.

Έχω δουλέψει πολύ γι’ αυτό.

Κρατήθηκα πάλι λίγο μακριά για να μπορώ να βλέπω.

Βοήθαγα από το ράδιο.

Έκανα μια συνάντηση με τη κυρία Βλάχου στα νέα κτίρια, και με τις νομικές συμβούλους, είχα μαζί και τη δικηγόρο μου, δεδομένου ότι η ΑΕΠΙ μου εχρώσταγε χρήματα, και ελίμναζαν.

Είχαμε βάλει όμως, εγώ σίγουρα αλλά και άλλοι συνάδελφοι απ’ ότι γνωρίζω σαν προτεραιότητα να πέτυχει ο νέος φορέας.

Εδώ θα πρέπει να επισημάνω ότι δεν ανηκα ποτέ στις προκαταβολές της ΑΕΠΙ, όποτε έπαιρνα κάτι μπροστά φρόντιζα να εξοφλείται μέσα στα προσεχή δύο εξάμηνα, έτσι ήμουν πάντα στο μηδέν. Και δε χρώσταγα.

Προς λύπη κάποιων συνάδελφων, που ήσαν έτοιμοι να με βγάλουν στα μανταλάκια, ως μεγάλη προκαταβολή. Ψάξανε και είδαν μηδενική χρέωση και τον ήπιανε.

Άμα δε χρωστάς μπορείς να μιλάς.

Μετά από αρκετό καιρό η Ευαγγέλια Βαγενά ένα πολύ τίμιο παιδί ανέλαβε στη θέση της παραιτηθείσης κυρίας. Είχε ως υπάλληλος του ΟΠΙ επί χρόνια, και έχοντας ζήσει πολλά, πολλές επιφυλάξεις. Ας μιλήσει εκείνη. Ξέρει πάρα πολλα. (Απελύθη).

Τον ίδιο καιρό γνωρίστηκα στη Θεσσαλονίκη και με τον κύριο Γιάννη Αντωνιάδη που ανέλαβε πρόεδρος του ΟΠΙ. (Απελύθη).

Είχαμε όλοι χαρά ο τι προχωράει κάτι δίκαιο.

Προχώραγε στο μεταξύ και το Καταστατικό της ΕΔΕΜ, του νέου φορέα των δημιουργών. Αρχίσαν να πείθονται πολλοί συνάδελφοι.

Εδώ πρέπει να πω ότι τα πνευματικά δικαιώματα είναι ο πάγιος μισθός των δημιουργών, το νοίκι, το φαγητό, η περίθαλψη και για τα μεγάλα αλλά και για τα μικρά ρεπερτόρια.

Πολύ περισσότερο για τα μικρά.

Έχουμε ξεγελαστεί, κλαπεί, συρθεί, κοροϊδευτεί.

Κι εμείς και δυστυχώς και οι χρήστες. Δηλαδή, οι επιχειρηματίες που χρησιμοποιούν μουσική στα μαγαζιά τους. Και που μέχρι τώρα γδέρνονται αυτοί, ειδικά οι μικροί, ενώ οι μεγαλοκαρχαρίες, (αεροπορικές, πλοία, ξενοδοχεία, τηλεοράσεις, ραδιόφωνα),

παραμένουν αλώβητοι. Και φυσικά πολλοί δεν πληρώνουν.

Δεν πλήρωσαν ποτέ η δίνανε ψίχουλα.

Με την ΕΥΕΔ αρχίσαμε να ελπίζουμε.

Βάλαμε όλοι πλάτη.

Η κυρία Κονιόρδου ενώ στην αρχή φάνηκε βοηθητική μετ’ ολίγον φημολογείται ότι τα βρήκε με τη σιδηρά κυρία. Δεν γνωρίζω.

Η Δε Νέα Υπουργός κυρία Ζορμπά προχώρησε αρκετά το καταστατικό επικύρωσης της ΕΔΕΜ.

Τίναξα πέταλα όταν ξαφνικά είδα αυτήν την επίσκεψη των δημιουργών στο καφέ με τον Κούλη. Το βρήκα ελεεινό.

Όλοι με καθησύχασαν, που δεν καθησυχάστηκα ότι αυτή η συνάντηση έγινε για να έχουμε κάλυψη «σε περίπτωση που...». Δεν ήταν τίποτα παρά προεκλογικός εντυπωσιασμός του Κούλη, με περίλαμπρους δημιουργούς γύρω γύρω και την κάμερα να τους παίρνει και να τους βγάζει την άλλη ώρα στο μεϊντάνι.

Ξύπνησα μέσα στα εφτά ξημερώματα τον Αντωνιάδη και τη Φασουλάκη και το Δεληβοριά.

«Τι ν' αυτά ρε.»

Αρχίσαν να τα μαζεύουν με επιστολές, τα τίναξα και 'γω από τα σόσιαλ, κι από το ράδιο, βγήκε ευτυχώς και ο Σταύρος Ξαρχάκος το πήρε απάνω του και κάπως σωθήκαν τα προσχήματα.

Παρ όλα αυτά είχαμε γίνει σχετικά ρεζίλι.

Αυτό το «παρ’ ότι δεξιός ο Ξαρχάκος πήρε θέση υπέρ» των Συριζαίων ακόμα μου ηχεί πρόστυχα. Τους πήρε και τους σήκωσε.

Και το «στο περίπτωση που...»...έγινε κυβέρνηση, τελικά...βρε.

Και όχι μόνο δε φτούρησε το ραντεβού στο καφέ με τον Κούλη, αλλά ω τι έκπληξη, λουζόμαστε τώρα αυτό το αποφασίζω και διατάσσω της νέας Υπουργού και την επιστροφή της σιδηράς κυρίας σε ρόλο Θεού για τους προπαρασκευαστικούς νόμους για τα πνευματικά και άλλα.

Δείτε το έγγραφο, κυκλοφορεί, είναι εφιαλτικό.

Είναι καλό να ξέρει ο κόσμος που δεινοπαθεί ότι τα πνευματικά δικαιώματα είναι το ψωμί μας των δημιουργών.

Πάνε να τα διαλύσουνε παγκόσμια.

Εξαφανίζονται οι φορείς ανά την Ευρώπη καθημερινά.

Κι απ’ ότι δείχνει κι εδώ πάνε να τα πουλήσουνε μπιρ παρά στους ξένους η σε κάποιον ιδιώτη.

Είμαι σχεδόν βέβαιος.

Κάθισα να γράψω αυτή την προσωπική μαρτυρία γιατί είμαστε σε πολύ επικίνδυνο σημείο.

Φημολογούνται πολλά. Δε γνωρίζω.

Οτι η κυρία Μενδωνη ήταν υπάλληλος της κυρίας Μητσοτάκη εξ ου και πήρε το Υπουργείο. Τι να πω. Δεν γνωρίζω.

Ο τι η σιδηρά κυρία είναι σύζυγος βουλευτού της Νέας Δημοκρατίας. Οκ.

Ο τι η κυρία Βλάχου, ως ακραιφνής συριζαία είναι πλέον κράτος εν κράτει και δεν προχωράει τα θέματα, και κυρίως δε μαζεύει σωστά τα χρήματα των δημιουργών. Αυτό οι συνάδελφοι που είναι εκεί καθημερινά, ας το δούνε. Δεν έχω γνώμη. Προσωπικά τη συμπαθώ. Δούλεψε. Καθάρισε την κόπρο του Αυγείου. Αλλά η εξουσία είναι επικίνδυνο πράγμα.

Επικεντρώνω.

Την έχουμε άσχημα.

Κι αν κάτι καταφέραμε τώρα εύκολα θα το πάρει ο Άνεμος.

Έχοντας ασκηθεί στο κατά μέτωπον δεν γνωρίζω από πολιτική, προτείνω ...οι πεινώντες και διψώντες αν δε λυθεί  προς όφελος των δημιουργών η φάση, να πάρουμε τα σκουπόξυλα και να πάμε έξω από τα ΥΠΠΟ, να γίνουμε θέμα και θέαμα, και βλέπουμε.

Κανονικά πρέπει να υπογραφεί άμεσα το καταστατικό της ΕΔΕΜ (Έλληνες δημιουργοί), από την Κυρία Μενδώνη, και η σιδηρά κυρία να πάει σε κάποιο άλλο πόστο, τόσα άλλωστε έχει δημιουργήσει η νέα κυβέρνηση.

Εγώ προσωπικά γνωρίζω από κλεφτοπόλεμο.

Μου φτούρησε σ' όλη μου τη ζωή.

Το 'χω κάψει το καλύβι μου.

Αλλά εδώ πρόκειται για κατάφωρη βία και προτείνω συνάδελφοι να μην την επιτρέψουμε. Και επειδή διαβλέπω να επωάζονται και μικροί εμφύλιοι, προς όφελος της χαράς του λύκου στην ανεμοζάλη, παλαιό έθιμο αυτό για τον τόπο μας, ας κρατηθούμε γεροί οι νουνεχείς και τίμιοι.

Το γελοίο δελτίο Τύπου του ΥΠΠΟ, να μας κάνει όλους συριζαίους για να υποτιμήσει πάλι τον κόπο μας και κυρίως το έργο μας, είναι μάταιο.

 

ΑΝ ΤΟΣΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ, ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΣΑΣΤΑΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.

 

Καλημέρα.

Κραουνάκης.

Κι ένα υστερόγραφο λίγο βαρύ

Ακόμα και μετά το ξήλωμα του ΟΠΙ

(Βάλαμε δικούς μας)

Το πραξικοπηματικό αναιδέστατο ξήλωμα του άκρως πετυχημένου Αναστασάκη και της δημιουργικότατης ομάδας του από το Κρατικό Βορείου Ελλάδας.

(Βάλαμε δικούς μας)

Μπορώ να περιμένω τα χειροτέρα.

Αλλά οι χώροι της μουσικής ζουν αναπνέουν και φουλάρουν.

 

Κλείνω 96 παραστάσεις με το Φίλα με και την υπέροχη ομάδα καλλιτεχνών, που υποστηρίζει το ρεπερτόριο και τις ιδέες μου, Γεροντίδης, Καραθανάσης, Μπουγιώτης , Στιβανάκης, Πράπας, Ταμιωλάκης, Ανδρεάδης, Καμπουράκης και τον Ντρουμπογιάννη στο πιάνο , στη «Σφιγγα» απ’ όπου ξεκίνησε η φάση και ποιος ξέρει γιατί είναι ακόμα πιο ζωντανό και ακμαίο τώρα. Γιατι έγινε καλύτερο; Γιατί ζει μέσα μας; Γιατί το μπολιάζουμε συνέχεια με νέα τραγούδια αλλά κυρίως με νέα αισθήματα; Μια μοναδική αγκαλιά είχα με τη μοναδική συμφωνική του Δήμου Θεσσαλονίκης και το Κέντρο Πολιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας με την κούκλα μαέστρο Λιζα Ξανθοπουλου, με πενήντα μουσικούς υπέροχους,

με δυο τζίνια πιτσιρικάδες ενορχηστρωτές, Στέφανο Ντιναπογια και Πάνο Κοσμίδη.

Θεσσαλονίκη πως αλλιώς. Σταθερή τροφοδοσία της Τέχνης του τραγουδιού εδώ και χρόνια.

Η Θεσσαλονίκη άλλη μια φορά μου χάρισε ένα σπάνιο δώρο.

 

73482759 2598326850395392 7100000073261514752 n

 

Αναμένω με πολλή χαρά την επανάληψη των παραστάσεων στο Θέατρο Τέχνης , με τη λαϊκή Οπερέτα «Εκκλησιαζουσες» ,με τη λατρεμένη μου Σοφία Φιλιππίδου, με τον φίλο μου Χριστόφορο Σταμπόγλη και με όλη την ομάδα που χτίσαμε αυτή την πανδαισία... Μαριάννα Κάλμπαρη μοναδική και με μέντορα τον Γιώργο Κουμεντάκη πανάξιο αρχηγό στη Λυρική... δικά μας τα έργα κοινή η χαρά.

 

Ένα μόνο ακολουθώ κάθε μέρα, Δημιουργία...

Αυτό προτείνω μόνο.

Και την σπουδαία έκδοση με τα τραγούδια του Reynold Nhan τέσσερα cd non stop τροφή για μέρες, με τον δικό μας Τάση Χριστογιαννόπουλο... ψωνίστε το.

Και το συγκλονιστικό ρέκβιεμ του Nick Cave.

Και ξανά και ξανά το Take all my loves του Rufus Weinwrigt.

Μουσική μόνο από παντού... και συνέχεια.

 

Αλληλούια

Σταμάτης