Πριν λίγες μέρες πέθανε ο Pete Seeger. Για όσους το όνομα αυτού του σεβάσμιου ενενηντατετράχρονου λέει πολύ λίγα ή και τίποτα ας υπενθυμίσουμε ότι ήταν Αμερικανός τραγουδοποιός και ερμηνευτής και εμβληματική φυσιογνωμία της folk μουσικής της χώρας του. Υπήρξε μέλος των ιστορικών Almanac Singers στην δεκαετία του ’40 και συνοδοιπόρος του κορυφαίου του ιδιώματος, του Woody Guthrie. Επηρέασε όσο σχεδόν και ο ίδιος το γιο του τελευταίου, Arlo αλλά ακόμα περισσότερο ένα νεαρό από τη Μινεζότα ονόματι Robert Allen Zimmerman ο οποίος βέβαια θα γινόταν γνωστός ως Bob Dylan μα και πολλούς μεταγενέστερους με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Bruce Springsteen στις πιο ακουστικές και folk στιγμές του.

H παρουσία και το έργο του Pete Seeger ήταν φυσικά πρώτιστα πολύ σημαντικές για την μουσική μα και για την αριστερά της χώρας του αλλά φτάνει ένα και μόνο τραγούδι του, το κλασικό «If I Had A Hammer» στο οποίο αποτυπώνεται ανάγλυφα το ουμανιστικό και διεθνιστικό πνεύμα του, για να αφήσει μια σπουδαία υποθήκη και στον υπόλοιπο κόσμο.

Αν είχα ένα σφυρί
Θα σφυροκοπούσα το πρωί
Θα σφυροκοπούσα το απόγευμα
Σε κάθε μέρος της γης

Θα σφυροκοπούσα τον κίνδυνο
Θα σφυροκοπούσα μια προειδοποίηση
Θα σφυροκοπούσα την αγάπη ανάμεσα στους αδελφούς και τις αδελφές μου
Σε κάθε μέρος της γης

Αν είχα μια καμπάνα
Θα την χτυπούσα το πρωί
Θα την χτυπούσα το απόγευμα
Σε κάθε μέρος της γης

...

Αν είχα ένα τραγούδι
Θα το τραγουδούσα το πρωί
Θα το τραγουδούσα το απόγευμα
Σε κάθε μέρος της γης

...

Λοιπόν έχω ένα σφυρί
Και έχω μια καμπάνα
Και ένα τραγούδι για να τραγουδήσω
Σε κάθε μέρος της γης


...

 

Έτσι ακριβώς ήταν και θα είναι πάντα Pete, αυτό πρέπει να κάνει κάποιος με ένα σφυρί και όχι να ανοίγει κεφάλια ή να σπάει πράγματα δημόσια ή και άλλων...Και μόνο με αυτό τον τρόπο «θα νικήσουμε» κάποτε όπως έλεγε και ένα παραδοσιακό τραγούδι της χώρας σου που ερμήνευες τόσο συχνά, το πιθανότερο όχι εμείς οι ίδιοι αλλά κάποιοι επόμενοι. Μόνο με την δύναμη της λογικής και του ορθού, ρεαλιστικού λόγου που πηγάζει από αυτήν και της πειθούς των δικαίων αιτημάτων για τα οποία αγωνιζόμαστε.

 

Με μία ειρηνική επανάσταση που, σήμερα πολύ περισσότερο από την εποχή που έγραψες αυτό το τραγούδι, δεν μπορεί παρά να απευθύνεται στα μυαλά και τις ψυχές των ανθρώπων και να έχει ως μόνο μέσο της τον ορθολογισμό και όχι την ισχύ των όπλων και οποιασδήποτε βίας η οποία αναπόφευκτα δημιουργεί πολλά περισσότερα προβλήματα και αδικίες από εκείνες τις οποίες θεωρητικά θέλει να επανορθώσει. Still a long way to go though and we’re gonna miss you man…