Όχι για δίσκους αλλά για βιβλία τούτη τη φορά, βιβλία που διαβάσαμε την χρονιά που πέρασε και διαβάσαμε αρκετά. Κυρίως Λογοτεχνία μιας και είναι το καλύτερο αντίδοτο για τις αγχώδεις ημέρες μου ζούμε- βέβαια,  ιστορίες κοινωνικές  αλλά και έντονα προσωπικές.


Όπως λέει και ο Ισπανός συγγραφέας Paco IgnacioTaibo II το σύμπαν του βιβλίου μοιάζει με το φως ενός αμπαζούρ: όταν ο αναγνώστης διαβάζει ζει μέσα σε αυτό το υποθετικά μικρό χώρο αλλά η φαντασία του ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο. Δεν έλειψαν και τα κοινωνικά / πολιτικά αλλά αυτά κατέλαβαν μικρό όγκο στις επιλογές μας. Ανοίξαμε πολλές πόρτες βιβλίων όπως αυτή του Γάλλου Caryl Ferey στο Μαπούτσε [Εκδ. Άγρα] ένθα καταπιάνεται σε ένα νέο – πολάρ ήτοι σύγχρονο αστυνομικό, με τις σκοτεινές και βαθιά κρυμμένες πλευρές της Αργεντίνικης Χούντας του Βιδέλα. Στην απέναντι πλευρά του Ρίο Δε Λα Πλάτα και δη στην Ουρουγουάη αναφέρεται το Παντοτινός Αντάρτης [Εκδ. ΚΨΜ]- μετφρ. Δημήτρης Κουφοντίνας- όπου ο Φεντερίκο Λέιχτ βιογραφεί τον Χόρχε Σαμπάλσα από τους σημαντικότερους ηγέτες των Τουπαμάρος  και μέσα από τη ζωή του καταγράφει το κίνημα αυτό. Στην Ιταλία ο Ρομπέρτο Σαβιάνο (Γόμμορα) γράφει Ο Αγώνας Συνεχίζεται [Εκδ. Πατάκης] έντεκα κείμενα/ διηγήματα για την διαφθορά της κοινωνίας και το πώς η Μαφία / Καμόρρα / Ντράνγκετα εκμεταλλεύεται την οικονομική κρίση για να κάνει μπίζνες.

 

ΚΙΧΛΗ
Διηγήματα περιέχουν τόσο Η Λιμνοθάλασσα Της Γεωργικής Σχολής [ Εκδ. Κίχλη] του Κάρολου Τσίζεκ όσο και οι Ιστορίες του Χαλ [ Εκδ. Κίχλη] του Γιώργου Μήτα- αφηγήματα μνήμης και διαμόρφωσης προσωπικής ταυτότητας αλλά και ιστορίας της πόλης τα πρώτα- παράξενες  ιστορίες από την ομώνυμη, τη γκρίζα και ομιχλώδη  επαρχιακή πόλη της Αγγλίας, η δεύτερη. Το πιο γνωστό διήγημα του Αμερικάνου Τζον Τσίβερ, Ο Κολυμβητής [ Εκδ. Καστανιώτης], συγκαταλέγεται στην ομότιτλη συλλογή του που εκδόθηκε φέτος και αληθινά πέρα από το συγκεκριμένο κείμενο, ανακαλύπτει κανείς έναν μεγάλο συγγραφέα σουρεαλιστικών ιστοριών στα προάστια του Αμερικάνικου Ονείρου.




αγραΑποκάλυψη για εμάς θεωρείται ο Ρωμαίος Paolo Di Paolo μετο τελευταίο του βιβλίο Μα Που Ήσασταν Όλοι [Εκδ. Ίκαρος] ένθα η ιστορία μιας οικογένειας με τον γιό να γράφει την διπλωματική του πάνω στο Μπερλουσκόνι. Και στις Εικόνες Από Τη Ζωή Στο Χωριό [Εκδ. Καστανιώτης] του Ισραηλινού Αμος Οζ υφίστανται ιστορίες από κάποιο φανταστικό χωρίο της πατρίδας του οι οποίες αρχίζουν ρεαλιστικά για να κλείσουν
μεταφυσικά. Στην παράδοση των συγγραφέων της Mitteleuropa o Εβραίος στη καταγωγή Joseph Roth έγραψε το 1930, το Ιώβ - Η Ιστορία Ενός Απλού Ανθρώπου [ Εκδ. Άγρα] για τα πάθη του Μέντελ Σίνγκερ και της οικογένειας του, με λόγο ποιητικό, παραληρηματικό, ασίγαστο- βουτηγμένο στο αλκοόλ.


Σύγχρονη, σημερινή είναι η Αμερικάνα Ακαδημαϊκός Lorrie Moore ένθα στο Η Πόρτα Στη Σκάλα [Εκδ. Πόλις] πραγματεύεται- με αφορμή μια πρωτοετή φοιτήτρια- θέματα όπως, ο πόλεμος, ο ρατσισμός, η υιοθεσία και η μικροαστική οικογένεια. Από την
ΜΕΤΑΙΧΜΙΟδιεθνή λογοτεχνία διαβάσαμε, έτι, το παιγνιώδες  Πριν Εκείνη Με Γνωρίσει [Εκδ. Μεταίχμιο] του Βρετανού Τζούλιαν Μπαρνς, που πραγματεύεται  με υποδόριο χιούμορ το θέμα της ερωτικής ζήλιας. Από το Μεταίχμιο και Η Ιστορία Ενός Έρωτα της Αμερικάνας Νικόλ Κράους, που μιλάει για επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος και τα τραύματα που κουβαλούν στη νέα τους πατρίδα τις ΗΠΑ, με έναν τρόπο βαθύ και καθόλου μελό.



Ομολογουμένως δεν τρέχουμε πίσω από την ντόπια λογοτεχνική παραγωγή αλλά είναι κάποια έργα που διαβάσαμε σαν το τελευταίο μυθιστόρημα της Δήμητρας Κολλιάκου, Το Πρόσωπο Του Ουρανού [Εκδ. Πόλις], της οποίας έχουμε αναγνώσει τα περισσότερα πονήματα: Ελληνίδα του εξωτερικού χωρίζει και ξετυλίγονται από εκεί μια σειρά καταστάσεις που παίζουν με τις λεπτομέρειες και τα εντός συναισθήματα.
ιχνοσΤρίτο μυθιστόρημα για τον Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη, Το  Ελάχιστο Ίχνος [Εκδ. Ροδακιό] και μάλλον το πιο ολοκληρωμένο στην αναζήτηση ανθρώπινων υπάρξεων διαφορετικών- ιδιαιτέρων και μοναχικών με αρκετά αλλότρια θεατρικά κομμάτια. Ένα πολυμορφικό έργο. Διαβάσαμε, επίσης, το πρώτο βιβλίο του Λευτέρη Καλοσπύρου, Η μοναδική Οικογένεια [Εκδ.Πόλις] – ένθα και σε αυτό το κείμενο γράφεται ένα θεατρικό έργο- δοσμένο όλο  σε χειμαρρώδες  ύφος-  πριν ο βασικός χαρακτήρας θέσει τέλος στη ζωή του. H διαδρομή που παραθέτει ο γνωστός μας Πέτρος Μάρκαρης στην Αθήνα Της Μιας Διαδρομής [Εκδ. Γαβριηλήδης] έχει να κάνει με τους σταθμούς  του Ηλεκτρικού και τη γεωγραφία πέριξ αυτών. Γειτονιές που έχουν κρυφτεί και οι ιστορίες τους βγαίνουν στο χαρτί.


Άρθρα του Γιάννη Η. Χάρη σχετικά με Εθνικισμό, Ρατσισμό και τη Μετανάστευση διαβάζονται στα Στοιχήματα [Εκδ. Γαβριηλήδης], κείμενα παρμένα από διάφορα έντυπα- ανατρεπτικά διαφόρων στερεοτύπων. Παρακάτω, η ιστορικός Annette Wieviorka μιλά στο, Άουσβιτς, Όπως το Εξήγησα Στην Κόρη μου [ Εκδ. Πόλις] για το πώς οι Ναζί εξόντωσαν εκατομμύρια ανθρώπους μόνο επειδή ήταν Εβραίοι. Αυθεντικές  καταθέσεις του συγγραφέα Dashiell Hammett- στην Μακαρθική  Επιτροπή Αντιαμερικάνικων Ενεργειών-  υπάρχουν Στο Εδώλιο [Εκδ. Άγρα] ενώ ο Γερμανός κοινωνιολόγος και φιλόσοφος Ulrich Beck κριτικάρει γλαφυρά την πολιτική της πατρίδας του απέναντι στην Ευρώπη και στην Ελλάδα μέσα από το βιβλίου του Από Τον Μακιαβέλλι Στη Μερκιαβέλλι [Εκδ. Πατάκης]. Αντίστοιχα, ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς τέμνει αναλυτικά την δική μας κοινωνία στην Ελλάδα Της Λήθης Και της Αλήθειας [ Εκδ. Θεμέλιο] σχετικά με την ουσία των αιτιών που μας οδήγησαν εδώ. Από τα αιρετικά έργα της εποχής του- το ’50-  Ό Επαναστατημένος Άνθρωπος [Εκδ. Πατάκης] του Αλμπέρ Καμύ για το θέμα της Εξέγερσης και της Επανάστασης αλλά και πως στο όνομα της τελευταίας καταλήξαμε στα αυταρχικά κράτη του 20ου Αιώνα.


Σε ένα μικρό βιβλίο 85 σελίδων η φιλόσοφος Bini Adamczak  θέτει -στο Κομμουνισμός [Εκδ. Νήσος] - ερωτήσεις ανάλογες με τον Καμύ ενόσω αντιμετωπίζει με χιούμορ  και δημιουργικότητα την άρνηση του καπιταλισμού που είναι οι διάφοροι σύγχρονοι κομμουνισμοί. Τέλος, με αφορμή τα 40 χρόνια από το στρατιωτικό πραξικόπημα του Πινοτσέτ στη Χιλή, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο – Χιλή 1972-1973: Η Τραγωδία του Κοινοβουλευτικού Δρόμου με τρία κείμενα των Luis Angel Fernandez Heramana, Λέανδρου Μπόλαρη και του Mike Gonzalez, που είναι όντως  εξαιρετικό στην ανάλυσή του.