Η ελληνική δισκογραφία είναι από τους λίγους χώρους που κατάφερε να βιώσει 2 κρίσεις ή μάλλον ήταν ήδη τελειωμένη υπόθεση πριν καν έρθει η οικονομική κρίση που βιώνουμε όλοι τα τελευταία 4 χρόνια. Για να μπορέσουμε να καταλάβουμε πού βρισκόμαστε τώρα ίσως είναι καλό που και που να ανατρέχουμε στα περασμένα.

Δεκαετία 80:
Οι πρώτες σημαντικές αλλαγές που «βοήθησαν» να φτάσουμε στο σημερινό αποτέλεσμα βρίσκονται στη μακρινή δεκαετία του 80. Μέχρι τότε τον βασικό ρόλο στη δισκογραφία τον είχαν (εκτός από τους πανίσχυρους ιδιοκτήτες των δισκογραφικών) οι συνθέτες. Τα μεγάλα ονόματα της εποχής, αυτά που γέμιζαν τα εξώφυλλα των δίσκων και τους συναυλιακούς χώρους δεν ήταν οι τραγουδιστές αλλά οι συνθέτες. Χατζιδάκις, Θεοδωράκης, Ξαρχάκος, Λοΐζος, Καλδάρας, Μαρκόπουλος, Πάνου, Ζαμπέτας και τόσοι άλλοι. Οι τραγουδιστές ήταν ένα ακόμα εργαλείο. Για ευνόητους λόγους πάντα είχαν παραπάνω προβολή αλλά στους δίσκους η θέση τους ήταν πολύ συγκεκριμένη. Ακόμα και στις συναυλίες είχαν συγκεκριμένη και όχι κεντρική θέση. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η θέση που τους είχε ο Άκης Πάνου (παράλληλα και σημαντικό στέλεχος της τότε δισκογραφίας) στο πάλκο (δεύτερη σειρά, πίσω από τους μουσικούς).

Για λόγους marketing το κέντρο βάρους άλλαξε. Το βασικό πρόσωπο στο οποίο στηριζόταν το μεγαλύτερο μέρος της καμπάνιας ήταν ο τραγουδιστής. Ο λόγος ήταν απλός. Ήταν πιο εύκολο να τους διαχειριστείς, τουλάχιστον στην αρχή, γιατί μετά τα πράγματα άλλαξαν.  Ονόματα όπως Νταλάρας, Πάριος, Αλεξίου, Γαλάνη και τόσοι άλλοι γιγαντώθηκαν και από ένα σημείο και μετά είχαν μεγαλύτερο βάρος και από την ίδια τη δισκογραφική εταιρία.

Μπολιαστήκαμε τόσο έντονα με αυτή την πρακτική που σήμερα δεν γίνονται αναφορές στους συνθέτες (οι στιχουργοί είναι μια άλλη, πολύ πιο τραγική υπόθεση) παρά μόνο αν είναι και αυτοί αναγνωρίσιμα πρόσωπα. Διαφορετικά το τραγούδι κατοχυρώνεται στον τραγουδιστή και οι δημιουργοί μένουν στην αφάνεια. Το θέμα δεν είναι η αναγνώριση των συνθετών από το κοινό αλλά η επιβίωσή τους.

Ιδιαίτερη πνοή στη δημιουργία των τραγουδιών έχουν δώσει από τη δεκαετία του 90 και πέρα οι τραγουδοποιοί. Υπήρξε μία γενιά ταλαντούχων τραγουδοποιών που συνεχίζουν να στηρίζουν το ελληνικό τραγούδι και που ακόμα και τώρα είναι οι μόνοι που το τροφοδοτούν με νέες δημιουργίες. Ο λόγος (εκτός από τις καλλιτεχνικές τους ανησυχίες που όμως αυτές τις έχουν όλοι οι δημιουργοί) είναι το κίνητρο. Τι θα παίξουν στις συναυλίες τους.  Το cd πια δεν πουλάει και ο μόνος λόγος να ασχοληθείς με τη μουσική είναι οι συναυλίες. Οι τραγουδοποιοί όμως κρατάνε τα τραγούδια τους για τον εαυτό τους και έτσι πλέον οι τραγουδιστές αντιμετωπίζουν την έλλειψη καλών καινούργιων τραγουδιών.

Ονόματα όπως Κανά, Μακεδόνας, Λιδάκης, Λέκκας, Ανδρεάτος και πολλοί άλλοι, ενώ ξεκίνησαν με εντυπωσιακό ρεπερτόριο τώρα πια ή δεν βγάζουν cd ή όταν βγάζουν τα καινούργια τραγούδια δεν είναι αντάξια των προηγουμένων. Ο λόγος είναι η απουσία κινήτρου για τους συνθέτες. Ποιος ο λόγος να δουλέψουν (γιατί η τέχνη δεν είναι μόνο έμπνευση αλλά είναι κυρίως δουλειά) όταν δεν τους δίνεται κίνητρο; Όταν αυτή η δραστηριότητα δεν θα μπορεί να τους στηρίξει οικονομικά; Δεν είναι τυχαίο πως τα τελευταία χρόνια και οι ίδιοι οι συνθέτες (για λόγους επιβίωσης κυρίως αφού μέχρι πρότινος δε το έκαναν) προσπαθούν να βγουν προς τα έξω και να πραγματοποιούν συναυλίες. Χωρίς όμως την παρουσία ισχυρών ονομάτων-τραγουδιστών ως guests το αποτέλεσμα είναι πάντοτε χλιαρό. Πλέον πουλάει ο τραγουδιστής και όχι το τραγούδι. Η βάση όμως της μουσικής με την οποία ασχολούμαστε στις Μουσικές Ιστορίες είναι το τραγούδι και άρα οι δημιουργοί του. Χωρίς αυτούς σιγά σιγά αλλά σταθερά όλα θα υποχωρήσουν.

(το συγκεκριμένο post γράφτηκε με αφορμή τις εμφανίσεις του Γιώργου Καζαντζή στην Αθήνα, ενός συνθέτη που έχει δημιουργήσει αρκετά γνωστά  τραγούδια που όμως πιστεύω πως αν υπήρχαν παραπάνω κίνητρα η παραγωγή του θα ήταν πολύ πιο πλούσια και πιο σημαντική)


* Ο Αλέξανδρος Καραμαλίκης (Mousikesistories.gr), μουσικός, πρώην υπεύθυνος παραγωγής της ΜΒΙ, δουλεύει επί σειρά ετών στο χώρο της μουσικής.

* Ο Αλέξανδρος Καραμαλίκης (Mousikesistories.gr), μουσικός, πρώην υπεύθυνος παραγωγής της ΜΒΙ, δουλεύει επί σειρά ετών στο χώρο της μουσικής.
Πηγή: www.musicpaper.gr
* Ο Αλέξανδρος Καραμαλίκης (Mousikesistories.gr), μουσικός, πρώην υπεύθυνος παραγωγής της ΜΒΙ, δουλεύει επί σειρά ετών στο χώρο της μουσικής.
Πηγή: www.musicpaper.gr