Η μουσική, ως τέχνη, η πλέον δημοφιλής μάλιστα, είναι πολιτισμός. Και ένας από τους πλέον σημαντικούς φορείς της είναι το ραδιόφωνο – και κατ’ επέκτασιν η τηλεόραση – μια και χωρίς μουσική ραδιόφωνο δεν μπορεί να υπάρξει. Χωρίς λόγο, υπό προϋποθέσεις, βεβαίως, μπορεί να υπάρξει ραδιόφωνο. Χωρίς μουσική όχι! Επομένως, κλείνοντας βιαίως την ΕΡΤ (Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση) η Κυβέρνηση της ντόπιας Τρόικας, που αποτελεί το φερέφωνο της ξενόφερτης, καταργεί έναν σημαντικό φορέα πολιτισμού. Στην ενέργεια αυτή υπάρχει η πράξη και ο τρόπος, με τον οποίο αυτή εφαρμόστηκε. Ένας τρόπος φασιστικός, χουντικός που σε αυτή τη χώρα δεν έχει θέση, όποιες συνθήκες κι αν επικρατούν.

Ο γράφων γνωρίζει πολύ καλά την ΕΡΤ, τα καλά και τα κακά της. Υπήρξε συνεργάτης της, ως παραγωγός και παρουσιαστής μουσικών ραδιοακροαμάτων για το Τρίτο Πρόγραμμα, αδιαλείπτως από το 1982 έως το 2000. Υπήρξε Διευθυντής του Δευτέρου Προγράμματος από το 1996 έως το 1999. Γνωρίζει, έτσι, τις αδυναμίες της από πρώτο χέρι και δεν είναι λίγες αυτές. Πολλές μάλιστα έμοιαζαν ανίατες. Γνωρίζει πολύ καλά τι σημαίνει ΠΟΣΠΕΡΤ, γνωρίζει τι σημαίνουν αδιανόητα «κεκτημένα», γνωρίζει πως τοποθετούνται-επιβάλλονται οι διάφοροι συνεργάτες (από τους συμβούλους έως τους εξωτερικούς συνεργάτες), γνωρίζει τα τεχνάσματα που επινοούνται από τους υπαλλήλους της για τη «νόμιμη» αύξηση του εισοδήματός τους, γνωρίζει πως εξυφαίνονται στους διαδρόμους της οι διάφορες ... συνωμοσίες! Γνωρίζει πολλά ακόμη, που δίνουν στον καθένα το δικαίωμα να χαρακτηρίζει την ΕΡΤ φορέα αμαρτωλό, ο οποίος χρειάζεται οπωσδήποτε εξυγίανση. Και πολλά από αυτά μπορεί να τα αποδείξει με μαρτυρίες και τεκμήρια.

Από τα πολλά που φανερώνουν τον απαράδεκτο τρόπο που λειτουργούσε η, «αιωνία η μνήμη της», ΕΡΤ, αυτή τη στιγμή έρχεται πρώτο στη σκέψη το ακόλουθο. Το 1997, με αφορμή ένα συγκεκριμένο περιστατικό, ερεύνησε ο γράφων τον κατάλογο των υπαλλήλων της ΕΡΤ και ανακάλυψε ότι ήσαν καταχωρημένα, για το Ραδιομέγαρο της Αγ. Παρασκευής, με την ιδιότητα Θυρωρός-Κηπουρός 183 (ναι εκατόν ογδόντα τρία) άτομα!!! Και το απίστευτο έως και παράδοξο, για αυτούς που δεν γνωρίζουν, βεβαίως, ήταν ότι, εκείνη την εποχή, τουλάχιστον, η ΕΡΤ ανέθετε σε εξωτερικά συνεργεία κηποτεχνικών εργασιών τη συντήρηση των κήπων του Ραδιομεγάρου!

Εκτός αυτών, ο γράφων έχει υποστεί αρκετές φορές τις συνέπειες της αδιαφανούς διαχείρισης και της αναξιοκρατίας του κρατικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα και έχει εκφράσει την πικρία και την αγανάκτησή του για την παρακμή, τα τελευταία δέκα χρόνια, του Τρίτου Προγράμματος, και από αυτό το βήμα
(http://www.musicpaper.gr/articles/item/1580-9#.UbgvrOsQsXw) αλλά και από αλλού (http://mousikaproastia.blogspot.gr/2012/09/blog-post_17.html).

Όλα αυτά, όμως, και όσα ακόμη μπορεί κανείς να επιρρίψει στην ΕΡΤ, δεν συνιστούν λόγο και αφορμή για μια τέτοια πρωτόγνωρη απόφαση και απαράδεκτη ενέργεια. Η κάθαρση-αναδιάρθρωση του φορέα, απαραίτητη σήμερα όσο ποτέ, δεν νοείται με τέτοιο τρόπο στη χώρα που γεννήθηκε η Δημοκρατία.

Έπρεπε πρώτα να εκπονηθεί ένα σοβαρό, σωστό, αξιόπιστο, ρεαλιστικό και βιώσιμο σχέδιο εξυγίανσης, με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα εφαρμογής, που δεν θα άφηνε ούτε ένα δευτερόλεπτο κενού προγράμματος. Είτε σταδιακά, μεθοδικά, είτε με το γύρισμα – όχι το κατέβασμα - ενός «διακόπτη» έπρεπε να γίνει η μετάβαση από τη μια εποχή της ΕΡΤ στην άλλη. Ας μη λησμονούμε ότι το μαύρο στην τηλεόραση και η σιγή στο ραδιόφωνο, σημαίνουν θάνατο προγράμματος! Δύσκολο; Ναι. Ακατόρθωτο; Όχι!

Κατά καιρούς, θυμίζουμε, είχαν εκπονηθεί σχετικές μελέτες από ειδήμονες – Άγγλους κυρίως – οι οποίες παραμένουν ανεφάρμοστες, φυσικά, καταχωνιασμένες σε κάποια συρτάρια ή ντουλάπια.
Διαβάσαμε το κυβερνητικό «nonpaper» στο οποίο «αιτιολογείται» το κλείσιμο της ΕΡΤ. Βρήκαμε αρκετές αλήθειες, όπως, όμως, και αρκετές ανακρίβειες: αναφέρεται π.χ. ότι «Κανείς Έλληνας δεν γνωρίζει (σ.σ.!!!) ότι η ΕΡΤ διαθέτει 3 μουσικά σύνολα που εργάζονται ως δημόσιοι υπάλληλοι (σ.σ. λάθος διατύπωση, βεβαίως, καθόσον τα μουσικά σύνολα δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι!), που όμως δίνουν 2-3 συναυλίες ετησίως». Ψευδέστατο: έχουμε μπροστά μας επίσημο φυλλάδιο στο οποίο αναγράφονται οι εκδηλώσεις της Εθνικής Συμφωνικής Ορχήστρας της ΕΡΤ από 20 Μαρτίου έως τέλος Μαΐου. Είναι πέντε συναυλίες σε διάστημα δυόμιση περίπου μηνών!

Διαβάσαμε και το σχέδιο νόμου για την ίδρυση του νέου ραδιοτηλεοπτικού φορέα (ΝΕΡΙΤ = Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία, Ίντερνετ, Τηλεόραση, θα ονομάζεται – καλύτερο δεν βρήκαν;) που τέθηκε, ή πρόκειται να τεθεί, σε δημόσια διαβούλευση. Πολλές οι αοριστολογίες του που δεν επιτρέπουν αισιοδοξία για την εύρυθμη λειτουργία του. Προβλέπει, εκτός των άλλων, την ίδρυση ενός νέου οργάνου, του Εποπτικού Συμβουλίου, στο οποίο θα ... λογοδοτεί η ΝΕΡΙΤ! Τέτοια υποβάθμιση, τέτοιο ράπισμα κατά της ανεξάρτητης αρχής που ονομάζεται Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) ομολογούμε ότι δεν περιμέναμε. Ουδέν έτερον σχόλιον, περί αυτού, επί του παρόντος.

Επαναλαμβάνουμε ότι θεωρούμε αναγκαία την αλλαγή της λειτουργίας και του οργανογράμματος της ΕΡΤ, η οποία τα τελευταία χρόνια αντί να βελτιώνεται, όλο και περισσότερο απαξιωνόταν, αφού ραδιόφωνο και τηλεόραση γέμιζαν με βολεμένους ημέτερους, συχνά ανάξιους να υπηρετούν τον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα. Προσφάτως μετρήσαμε σε τρίλεπτο – το πολύ – ρεπορτάζ δημοσιογράφου στις τηλεοπτικές ειδήσεις οκτώ φορές τη φράση «από κει και πέρα», που τείνει να εξελιχθεί σε μάστιγα της ελληνικής γλώσσας. Αν αυτό δεν είναι κακοποίηση της γλώσσας μας, τότε τι άραγε είναι;

Όμως με το πραξικοπηματικό «κλείσιμο» της ΕΡΤ, εκτός των άλλων, φιμώνεται η ενημέρωση, μειώνεται σημαντικότατα η δυνατότητα του ακροατή να απολαμβάνει εκλεκτά πολιτιστικά τηλεοπτικά προϊόντα και να ακούει καλή μουσική - μηδενίζεται σχεδόν στην περίπτωση της λόγιας –, αφανίζονται τα ιστορικά μουσικά σύνολα της ΕΡΤ, με την πολύτιμη προσφορά, παύει η πλουραλιστική αθλητική ενημέρωση – αθλητισμός δεν είναι μόνον το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ – ενώ τίθεται εν κινδύνω το ανεκτίμητο, από κάθε άποψη, αρχείο του οργανισμού.

Έπρεπε να αλλάξει η ΕΡΤ. Όχι όμως με αυτό το βάρβαρο και αντιδημοκρατικό «αποφασίζομεν και διατάσσομεν», όχι με αυτό το διάγγελμα γκεμπελσικού ύφους και ήθους με το οποίο ο ανεκδιήγητος κυβερνητικός εκπρόσωπος ανάγγειλε το τέλος του φορέα, μετά 75 χρόνια λειτουργίας και αναμφισβήτητης προσφοράς.

Έτσι όπως συνέβη επιβεβαιώνει ακράδαντα ότι έγινε, όχι για τους λόγους που όφειλε αυτό να γίνει, αλλά για να ικανοποιηθούν τα ιδιωτικά (ντόπια και ξένα) συμφέροντα.

Η ΕΡΤ είναι κοινωνικό και πολιτισμικό αγαθό. Και δεν είναι τσιφλίκι κανενός, για να αποφασίζει έτσι ασυλλόγιστα για την τύχη της. Ανήκει ολόκληρη και ολοκληρωτικά σε ολόκληρο τον Ελληνικό Λαό.