Ο Θέμος Σκανδάμης έχοντας μόλις κυκλοφορήσει το νέο του άλμπουμ με τίτλο Χειμερία Νάρκη, μας επανασυστήνει στον κόσμο του, με μία φωνή που θέλει να κλέψει κάτι από την ομορφιά και την ησυχία κάποιου, που απλώς στέκεται και κοιτάει τη θάλασσα. Νυχτερινά τοπία και ξάστερες προσευχές, με τον ήχο μίας μπάντας πολύτιμων συνεργατών.

 

Γιώργος Λαγογιάννης στα πλήκτρα, Διονύσης Μακρής στο μπάσο, Αλέξανδρος Δανδουλάκης στις κιθάρες, Ορέστης Γκράβαρης στα τύμπανα και η Τώνια Ράλλη στα φωνητικά.
 
Αυτοσαρκαζόμενος λυρισμός, υπαρξιακά μακροβούτια και στιχουργική αλητεία, σε μία μουσική παράσταση που ακροβατεί ανάμεσα σε μουσικά και ποιητικά είδη, προκειμένου να γιορτάσει την αφηγηματική δυνατότητα της ύπαρξης.

 

Κυριακή 8 Δεκεμβρίου - Ώρα έναρξης 22.00
 
Africana
Ιεροφαντών 13
 
Λίγα λόγια για το νέο άλμπουμ του Θέμου Σκανδάμη "Χειμερία Νάρκη"
Ο νέος δίσκος του Θέμου Σκανδάμη "Χειμερία Νάρκη" μόλις κυκλοφόρησε αποκλειστικά από τον Μικρό Ερωτικό με την επιμέλεια της B-otherside records σε εκατό συλλεκτικά και αριθμημένα αντίτυπα, και σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες.  To artwork του δίσκου ανήκει στον Ισπανό καλλιτέχνη Sam3. Το άλμπουμ περιέχει 7 τραγούδια σε στίχους και μουσική του Θέμου Σκανδάμη, και ένα ορχηστρικό κομμάτι. Όλος ο δίσκος είναι ένα αφιέρωμα στις χαμηλές φωνές της τραγουδοποιείας, Ελληνικής και ξένης.  Μια ταλάντωση, από τον Nick Drake και τις μπαλάντες του Tom Waits, μέχρι τα “Γράμματα στην αγαπημένη” του Μάνου Λοίζου, και την κινηματογραφική μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, και πάλι πίσω στο πολύπαθο μουρμουρητό του Leonard Cohen.
 
Ο Θέμος σημειώνει για τη δουλειά αυτή
"Ήθελα καιρό να φτιάξω ένα δίσκο που να έχει την ησυχία και την ωραία μοναξιά, κάποιου που απλώς κάθεται και κοιτάει τη θάλασσα. Αφου λοιπόν πέρσυ το καλοκαίρι έκανα μια μεγάλη βόλτα στα νησιά, πήγα τον Αύγουστο, κλειδώθηκα στο στούντιο και έδωσα τα κλειδιά στον ηχολήπτη Γιάννη Ταβουλάρη. Βάλε να γράφει και να σου φωνάζω και να χτυπιέμαι μη μου ανοίγεις... Κανόνισε βέβαια και με επισκέπτονταν εκ περιτροπής  ή και όλοι μαζί ο Διονύσης  Μακρής να στηρίξει με το μπάσο του, η Τώνια Ράλλη να με γλυκάνει με τη φωνή της, ο Κώστας Στεργίου να διευρύνει το δωμάτιο με πλήκτρα όλων των ειδών, και ο Αλέξανδρος Δανδουλάκης να το βάψει κόκκινο με την ηλεκτρική κιθάρα του. Πέρασε ο Αύγουστος και ήρθε ο Σεπτέμβρης, αλλά περνούσα τόσο ωραία που δεν ήθελα να βγω ποτέ. Βρε καλέ μου βρε χρυσέ μου, δεν είναι ακρογιαλιά εδώ στούντιο είναι, τίποτα εγώ. Την είχα καταβρεί. Τη λύση έδωσε ο αδερφός μου, ο Γιάννης Σκανδάμης. Έλα βγες και θα πάμε για μίξη και μάστερ σε άλλο στούντιο που να μη χορτάσεις! Ε Χόρτασα όμως μετά, και άρχισα άλλο βιολί, άντε πότε θα τελειώσουμε να βγούμε… Τελειώσαμε όντως κάποια στιγμή να βάζουμε σε σειρά ήχους και σιωπές (κυρίως αυτές) και ανέλαβε ο Sam3, καλλιτεχνάρα εξ Ισπανίας, κάτοικος όμως Αθηνών, και έφτιαξε σχεδιάκια μελαγχολικά σαν και τα τραγούδια μου, και ο Νίκος Δερβίσης με ψηφιακή μαγεία , τα έβαλε να κολυμπούν ανάμεσα στους στίχους. Τους ευχαριστώ όλους! Θ.Σ."