Τρία χρόνια μετά από την εμφάνιση του στην Ελλάδα ο Καλιφορνέζος τραγουδοποιός συνεπήρε και πάλι το κοινό του κατάμεστου Gagarin 205. Ο Nick Waterhouse έχοντας αυτήν τη φορά ένα νέο άλμπουμ, το “Never Twice”, με το οποίο συνεχίζει να διατηρεί την παράδοση των rhythm και blues με τις βαθιές τους ρίζες στην μουσική της Αμερικής, μύησε το ελληνικό κοινό στον απέριττο και κομψό jazz και soul κόσμο του.

 

Ο συναυλιακός χώρος γεμάτος με τους  Cave  Children, να εμφανίζονται πρώτοι. Το τετραμελές συγκρότημα από την εγχώρια psychedelic pop σκηνή ερμήνευσε τεχνικά άψογα και με εμφανώς καλή διάθεση τραγούδια από το ντεμπούτο άλμπουμ τους “Quasiland” καθώς και τo νέο τους single “Alpha Male/Believe”, μέρος του επετειακού 7 ιντσου «A Distant Victory Singles Club», για τα 10 χρόνια της δισκογραφικής Inner Ear Records.

 

Ωστόσο, η όρεξη και η καλή διάθεση του συγκροτήματος μάλλον δεν έφτασε για να συνεπάρει το κοινό που περίμενε ανυπόμονα... Οι ψίθυροι έγιναν τόσο έντονοι μετά τη μέση της σχεδόν ωριαίας εμφάνισης του συγκροτήματος που εμπόδιζαν ακόμη κι αυτούς που ενδιαφέρονταν να ακούσουν τις λεπτές αποχρώσεις της μουσικής τους. Φυσικά, αυτό είναι το αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές που τα opening act δεν ταιριάζουν πάρα πολύ με τον βασικό καλλιτέχνη…

 

Όταν βγήκε ο Nick Waterhouse δεν αργήσαμε πολύ να μπούμε στο ρυθμό των τραγουδιών και να αρχίσει να χορεύει, αν και ο κατάμεστος χώρος δεν το επέτρεπε ιδιαίτερα. Ο Waterhouse δεν άφηνε ούτε μισό λεπτό ανάμεσα στο κομμάτια, που το ένα διαδεχόταν το άλλο αυξάνοντας συνεχώς τη χορευτική ένταση, την θέρμη και τις επευφημίες των θεατών.

 

Η φαινομενικά αταίριαστη μπάντα του, με μουσικούς από τη Νέα Υόρκη, το Ντάλας και την Καλιφόρνια συγχρονίστηκε άρτια επί σκηνής, ερμηνεύοντας τα “It's Time”, “LA Turnaround”, “Katchi”, το οποίο ο Nick έγραψε μαζί με τον Leon Bridges, όπως είπε, και τη διασκευή στο “Baby, I'm In The Mood For you” του Dylan από το νέο “Never Twice”. Ο Waterhouse, ωστόσο, ερμήνευσε και πολλά από τα παλαιότερα τραγούδια του, όπως τα “It Νο#3” και “Pushing Too Hard”, δυο διασκευές στις οποίες έδωσε τον προσωπικό του χαρακτήρα!

 

Ο Nick Waterhouse έκανε ειδική μνεία στον Νίκο Τριανταφυλλίδη, προς τιμήν του οποίου στο τέλος της συναυλίας σκόρπισε στο κοινό μια ανθοδέσμη με λευκά και κόκκινα τριαντάφυλλα. Ο παραμονή του επί σκηνής έφτασε τη 1 ώρα και 40 λεπτά με την επιστροφή για το 2ο encore να αφήνει άναυδο το κοινό και να ολοκληρώνει με τον πιο εύθυμο τρόπο την τελευταία συναυλία της φετινής ευρωπαϊκής του περιοδείας.

 

Μας άφησε την αίσθηση ότι κατάφερε να ζωντανέψει επί σκηνής ένα νέο είδος μουσικής που παραπέμπει στα rhythm και blues της δεκαετίας του '50 και '60, αλλά παράλληλα έχει σύγχρονα και πρωτότυπα μουσικά σημεία που ούτε νοσταλγούν, ούτε αναβιώνουν απαραίτητα “κάτι από τα παλιά”.