Η δεύτερη μέρα του Glastonbury μας έφερε βροχή και ατελείωτο περπάτημα μέσα στη λάσπη, τα οποία μας ξεπλήρωσαν και με το παραπάνω οι εμφανίσεις των ονομάτων που έπαιζαν στην Πυραμίδα. Η κορυφαία μέχρι στιγμής εμφάνιση ήταν αυτή της Adele η οποία κατάφερε να ξεσηκώσει το κοινό του φεστιβάλ περισσότερο από κάθε άλλη μπάντα που έχουμε παρακολουθήσει μέχρι στιγμής. Η ίδια εμφανίστηκε σε ένα κοινό που την αποθέωσε, αποδεικνύοντας ότι δεν επιλέχθηκε τυχαία για headliner του Σαββάτου στο μεγάλο και ιστορικό αυτό φεστιβάλ.

 

Με την καθηλωτική της φωνή ξεκίνησε να τραγουδάει το Hello μαζί με τον κόσμο και (χωρίς υπερβολές) χοροπηδούσε από τη χαρά της επάνω στη σκηνή που έπαιζε ξανά στο Glastonbury μετά από πολλά χρόνια, όταν στα πρώτα της βήματα έκανε την πρώτη της εμφάνιση, μόνη της, με την κιθάρα της σε ένα κιόσκι του φεστιβάλ. Η Adele δεν άλλαξε απλά από τότε αλλά βρήκε αυτό που την εκφράζει και ξέρει πια να το κάνει καλά. Η ίδια έχει αναπτύξει τεράστια επικοινωνία με τον κόσμο, η οποία βέβαια σε ορισμένα σημεία αγγίζει τα όρια της γραφικότητας καθώς όπως και χθες έτσι και στα περισσότερα live της πλέον συνηθίζει να ανεβάζει κόσμο στη σκηνή και να αυτοσαρκάζεται για τη θλίψη που βγάζουν τα τραγούδια που γράφει.

 

Εκτός από τραγουδίστρια η Adele είναι και performer και αυτό φυσικά το εκμεταλλεύεται γεμίζοντας χρόνο στις εμφανίσεις της με αυτό τον τρόπο. Πέρα από αυτό η παρουσία της ήταν επαγγελματική και τελείωσε ακριβώς εκεί που έπρεπε, στο σημείο που ξεσήκωσε το κοινό τραγουδώντας το Someone Like You και δηλώνοντας ότι με αυτό το κομμάτι θέλει να τη θυμούνται στο μέλλον.

 

 

Η απογευματινή εμφάνιση των Tame Impala στην Πυραμίδα ξεκίνησε πολύ δυναμικά. Ο Kevin Parker αποφάσισε να ξεσηκώσει τον κόσμο από το πρώτο λεπτό, χαιρετώντας το κοινό του Glastonbury και παίζοντας ένα από τα πιο γνωστά τους τραγούδια το Let it Happen.

 

 

 

Κομφετί στον αέρα και το ψυχεδελικό πάρτι ξεκίνησε. Το πολύχρωμο σκηνικό που έστησαν ταίριαζε απόλυτα στη λογική του φεστιβάλ και δεν σε άφηνε να φύγεις από αυτό το live χωρίς να χορέψεις, όπως ακριβώς έκαναν οι Last Shadow Puppets στα παρασκήνια, αμέσως μετά το τέλος της εμφάνισής τους.

 

Το πρώτο live της ημέρας που είδαμε ήταν οι Last Shadow Puppets. Ακουστικές κιθάρες, κουαρτέτο εγχόρδων, σακάκια και το αγαπημένο κακό παιδί από το Sheffield Alex Turner, με μπλουζάκι που έγραφε Give A Damn, πήραν θέση στη σκηνή της Πυραμίδας.

 

 

Το Σάββατο ήταν η πρώτη μέρα που τα σπρωξίματα για μια θέση λίγο πιο κοντά στις "Μαριονέτες" ξεκίνησαν από νωρίς. Ο Monkey Alex και ο Rascal Miles πέταξαν μικρόφωνα, κιθάρες και έδωσαν ένα σόου γεμάτο ενέργεια, άγριο και κομψό ταυτόχρονα. Χαρακτηριστική στιγμή ήταν η εμφάνιση έκπληξη του μπασίστα των Tame Impala που έπαιξε μαζί τους το Moonage Daydream του David Bowie τραγούδι στη σκηνή.

 

 

Μετά το τέλος των live η ανακοίνωση, ότι η λάσπη γλιστρούσε πιο πολύ από την προηγούμενη μέρα καθώς και η συσσωρευμένη κούραση, έστειλε τον κόσμο πιο νωρίς στις σκηνές.