Η πρώτη από τις δύο προγραμματισμένες εμφανίσεις της Νένας Βενετσάνου στο Ρυθμό Stage, περιελάμβανε όλα εκείνα τα στοιχεία που συντελούν στη δημιουργία ενός κλίματος μυσταγωγίας και προσεκτικής ακρόασης. Η παράσταση με τον γενικό τίτλο «Η ιστορία μας κυλά πολύστροφο τραγούδι», δεν είναι απλά ένα απάνθισμα των τραγουδιών που έχει γράψει και ερμηνεύσει η Νένα Βενετσάνου.

 

Αποτελεί μία πλήρη και αυστηρά δομημένη αφήγηση της περιπέτειάς της μέσα στο χώρο του ελληνικού τραγουδιού, που για να την παρακολουθήσει κανείς δε χρειάζεται απαραίτητα να γνωρίζει απ’ έξω όλη την εργογραφία της. Αρκεί να έχει τις αισθήσεις του ανοιχτές, έτοιμες να δεχτούν τα κύματα των μελωδιών και του λόγου που εκπέμπει μία άρτια ορχήστρα αποτελούμενη από εκπληκτικούς μουσικούς, και μια ερμηνεύτρια που η επιβλητική της φωνή «ισορροπεί με ευφυΐα ανάμεσα στο κλασσικό και το λαϊκό τραγούδι», όπως χαρακτηριστικά έχει πει ο Μίκης Θεοδωράκης για τη Νένα Βενετσάνου.

 

Από τα πρώτα τραγούδια του προγράμματος, δικές της γνωστές και ανέκδοτες συνθέσεις μαζί με άλλες των Χατζιδάκι, Μαμαγκάκη, Θεοδωράκη, κ.α. καθώς επίσης και αποσπάσματα ποιημάτων και κειμένων, ολοκλήρωναν μικρές ενότητες, όλες αναπόσπαστα μέρη ενός δρώμενου με σφιχτή δομή και σαφείς προθέσεις: να δημιουργήσουν ένα συγκεκριμένο κλίμα εσωτερικής έντασης και μυσταγωγίας. Κάτι που, δυστυχώς, ανατράπηκε λόγω ενός σοβαρού τεχνικού προβλήματος στον ήχο λίγο πριν το τέλος του πρώτου μέρους. Η απότομη διακοπή στη ροή του προγράμματος, πέρα από τον – αναπόφευκτο - εκνευρισμό που δημιούργησε στην ίδια την ερμηνεύτρια, έκοψε απότομα και το νήμα της αφήγησης των τραγουδιών.

 

Σε ένα πρόγραμμα απαιτήσεων, όπως αυτό που παρουσιάζει η Νένα Βενετσάνου, μία απρόσμενη διακοπή λειτουργεί συνήθως καταλυτικά και δημιουργεί μη αναστρέψιμες συνθήκες για το υπόλοιπο της βραδιάς. Το κοινό περίμενε στωικά, η Βενετσάνου όμως είχε ήδη αποσυντονιστεί και το κλείσιμο του πρώτου μέρους λίγο αργότερα, ήρθε να επαναφέρει την τάξη και να δώσει χρόνο στους ειδικούς να διορθώσουν τα όποια τεχνικά προβλήματα.

 

Η έναρξη του δεύτερου μέρους με το τραγούδι Χίλιες φωτιές του Σταύρου Παπασταύρου, έμοιαζε να πιάνει ξανά το νήμα απ’ την αρχή, για να ακολουθήσει αμέσως μετά μία επιλογή από γνωστές και ανέκδοτες συνθέσεις της Νένας Βενετσάνου. Από τα πρώτα της τραγούδια, ανάμεσά τους το Θέλω να μου μιλήσεις και Τα νησιά μας, μέχρι τον Ζορό, Το μαγισσάκι και το Καφέ Γκρέκο, η βραδιά τελείωσε με ένα τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι (Ξημερώνει), αφήνοντας ωστόσο την αίσθηση ότι η αφήγηση των τραγουδιών έμεινε μετέωρη.

 

Η επόμενη προγραμματισμένη βραδιά στον ίδιο χώρο, θα (πρέπει να) είναι μια καλή αφορμή ώστε η αφήγηση αυτή να ολοκληρωθεί με τον τρόπο που της αξίζει.