Ο Αργεντινός κιθαρίστας και συνθέτης Luis Borda είναι κάτι περισσότερο από ένας από τους λαμπρότερους εκπροσώπους του Nuevo Tango. Δεν είναι καθόλου συμπτωματικό ότι από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 μοιράζει τον χρόνο του ανάμεσα στο Μπουένος Αίρες και την Γερμανία καθώς το ενδιαφέρον που είχε ήδη εκδηλώσει για την επιμειξία του tango όχι μόνο με την jazz – όπως είθισται για αρκετούς από τους ομοεθνείς αναλόγους του – αλλά ακόμα και με ανατολίτικες μουσικές φόρμες και μάλιστα όχι απλά σε επίπεδο κάποιων συνθετικών στοιχείων αλλά και σε μια βαθύτερη και πιο εκτεταμένη όσμωση ως προς τις ενορχηστρώσεις γινόταν όλο και πιο έντονο. Γι’ αυτό άλλωστε και στη συνέχεια το καλλιέργησε πολύ περισσότερο...


Χωρίς ποτέ να γίνει αυτό που λέμε «πρώτο όνομα» η γεννημένη μεν στο Ηράκλειο Κρήτης αλλά με δράση τόσο στη Θεσσαλονίκη όσο και στην Αθήνα Γεωργία Βεληβασάκη δεν είναι μόνο μια πολύ αξιόλογη αλλά και διαφορετική, ιδιαίτερα «ανήσυχη» ερμηνεύτρια. Εχει ασχοληθεί με πολλά και διαφορετικά μεταξύ τους μουσικά ιδιώματα, έχει τραγουδήσει σε αρκετές ακόμα γλώσσες εκτός από την ελληνική ενώ παράλληλα έχει εκδώσει και κάποιες ποιητικές συλλογές. Ηταν λοιπόν ο πιο κατάλληλος ίσως άνθρωπος στη χώρα μας για να συνεργαστεί με τον Luis Borda και ο καρπός της συνεργασίας τους είναι αυτό το CD.


«Aleli» είναι το όνομα ενός λουλουδιού που φύεται, προσοχή, όχι ανάμεσα αλλά ταυτόχρονα στην Αργεντινή και την Ελλάδα ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, στην Κρήτη και στο Μπουένος Άιρες. Ο Borda (που υπογράφει την πλειοψηφία τους) συνθέτει τραγούδια τα οποία εκκινούν και έχουν ως καμβά το tango αλλά επί της ουσίας ανοίγονται σε όλη την λατινοαμερικανική μουσική παράδοση και στη συνέχεια διασχίζουν τον Ατλαντικό Ωκεανό και σχεδόν ολόκληρη την Μεσόγειο για να φτάσουν στην Κρήτη και όχι απλά να συναντήσουν αλλά να αγκαλιάσουν την εκεί μουσική παράδοση και να πιουν και μία και δύο και τρεις ρακές μαζί της!


Ο Borda δεν προσπαθεί να «καπελώσει», ούτε καν να αφομοιώσει την κρητική μουσική αλλά να την κάνει να συνυπάρξει ισότιμα με τις δικές του καταβολές σε ένα κοινό πλαίσιο και σε πολύ μεγάλο βαθμό το επιτυγχάνει. Η Γεωργία Βεληβασάκη κινείται με υποδειγματική άνεση στην κατά βάση φόρμα του tango αλλά και στην ισπανική βέβαια γλώσσα των στίχων και προφανώς δεν χρειάζεται καν να αναφερθώ στην ερμηνεία της στα δύο ελληνικά τραγούδια, ένα καινούριο του Ανδρέα Ζιάκα και μια διασκευή του παραδοσιακού «Αγρίμια» (υπάρχει και άλλη μία, ενός σεφεραδίτικου).


Ενα λιτό αλλά άκρως αποτελεσματικό βασικό σύνολο που αποτελείται από τις κιθάρες του ίδιου του Borda και του Α. Ζιάκα, την κρητική λύρα του Λευτέρη Ανδριώτη και τα κρουστά του Ιάσονα Γερεμτζέ υποστηρίζουν με «γήινο», ακουστικό ήχο τις ερμηνείες της με την προσθήκη, όπου αυτό ήταν απαραίτητο, μερικών άλλων οργάνων όπως μπαντονεόν, πιάνου και κοντραμπάσου τα οποία παίζουν Αργεντινοί, Έλληνες, ένας Γάλλος και ένας Γερμανός μουσικός. Τέλος ο Θοδωρής Βουτσικάκης αλλά και ο Ανδρέας Σμυρνάκης προσθέτουν πολλά στα τραγούδια που κάνουν αντίστοιχα ντουέτο με την Γ. Βεληβασάκη.


Εν κατακλείδι το «Aleli» είναι ένας απολαυστικός δίσκος της όχι τυπικά αλλά κυριολεκτικά world music, δηλαδή της παγκόσμιας, αληθινά διεθνιστικής μουσικής του εικοστού πρώτου αιώνα!