Αναφορά κάνουμε στο τέταρτο ζωντανό άλμπουμ του Nicholas Edward "Nick" Cave ηχογραφημένο στα στούντιο του KCRW, γνωστού σταθμού στο Λος Άντζελες, με τεχνικό ήχου τον βετεράνο Bob Clearmountain –παραγωγό, παλιότερα, του Bruce Springsteen, των Rolling Stones και των Simple Minds-. Στις ΗΠΑ είδε το φως της δημοσιότητας, όχι τυχαία, την επόμενη της Ημέρας Των Ευχαριστιών - την Record Store Day, ήτοι την Ημέρα των Δισκοπωλείων.

 

 


Ερμηνευμένα, σχεδόν ακουστικά, τα κομμάτια με τμήμα των Bad Seeds  (τον Warren Ellis στην τενόρο κιθάρα, το βιολί, και τα φωνητικά, τον Martyn Casey στο μπάσο, τον δικό μας Jim Sclavunos στα κρουστά και τα φωνητικά και την παλιοσειρά Barry Adamson στο όργανο, επίσης και στα φωνητικά) και τον Cave στο πιάνο. Τούτων δοθέντων η επιλογή -με τέσσερα κομμάτια από το τελευταίο Push The Sky Away – μερικών πολύ παλιών - Jack The Ripper- αλλά και διαφόρων ενδιάμεσων, απλά επιβεβαιώνει την ικανότητα του Αυστραλού τραγουδοποιού, συγγραφέα, συνθέτη, σεναριογράφου και περιστασιακού ηθοποιού να δομεί με μαεστρία βικτωριανές μελωδίες που η πλειοψηφία των συναδέλφων ποτέ δεν θα κατορθώσει. 

 

nick cave 1Αφαιρετικές εκδόσεις Κεϊβικών τραγουδιών που φυσικά δεν χάνουν καθόλου από το πάθος που χαρακτηρίζει τον Αυστραλό ούτε την παράξενη ατμόσφαιρα που ενίοτε επενδύονται. Στις μουσικές αφηγήσεις του Cave παρελαύνει ολόκληρη αυλή θαυμάτων από «κακούς» ανθρώπους, χαμένα κορμιά, αμαρτωλούς- πόρνες, εγκληματίες, μεθύστακες- σκληρούς ανθρώπους που τιμωρούνται πάντοτε για τα κρίματά τους. Χαρακτηριστικό είναι το πολύ γνωστό The Mercy Seat -ερμηνευμένο εδώ χωρίς τον πλήρους άγχους τρόπο που υπάρχει στο πρωτότυπο- όπου ο καταδικασμένος σε θάνατο φονιάς αντιμετωπίζει το πεπρωμένο του χωρίς φόβο: «οφθαλμός αντί οφθαλμού/ οδούς αντί οδόντος / και εν τέλει είπα την αλήθεια/ και δεν φοβάμαι να πεθάνω».



cave2Ο ιδρυτής των Birthday Party -ενός από πιο επιδραστικά συγκροτήματα στην ιστορία του Ροκ, στον τρόπο που ταίριαξαν το μπλουζ, το ποστ - πανκ και την φρι – τζαζ με τις αποκαλυπτικές εικόνες της Βίβλου- ο Cave εξακολουθεί να δρα δημιουργικά -άκου το τελευταίο μέσα στο 2013 στούντιο άλμπουμ, Push The Sky Away (διαβάστε περισσότερα γι'αυτόν τον δίσκο εδώ)- από όπου και το Mermaids σε μια ψυχεδελική εκτέλεση. Αλλά και το Jack The Ripper από τα άγρια χρόνια των Birthday Party -εδώ χωρίς το άφθονο ξόδεμα αδρεναλίνης αλλά με ισόποση ενέργεια και πάθος-. Βεβαίως, ο Ellis –σαν άλλος Mick Harvey–, ο Warren Ellis από τους Dirty Three, κάνει όλο το παιγνίδι κεντρώνοντας τα τραγούδια με τις μάλλον απόκοσμες αυτοσχεδιαστικές απόψεις του.


Αν ο Cave δεν ήταν μουσικός αν μόνο έγραφε μυθιστορήματα θα μπορούσε να ήταν άξιος επίγονος του Ουϊλιαμ Φόκνερ με τη φοβερή ψύχωσή με την Παλαιά Βίβλο, την Βία, την Αγάπη και τον Θάνατο.

Να σημειώσουμε, τέλος, πως το Live From KCRW κυκλοφορεί εκτός από cd και διπλό βινύλιο με δυο επιπρόσθετα τραγούδια: Into My Arms και God Is In The House. Στο μέλλον θα συνοδεύει ως deluxe πακέτο το Push The Sky Away.