the_walkaboutsΟι Walkabouts έρχονται ξανά στη δημοσιότητα με έναν από τους καλύτερους δίσκους τους. ‘Εξι χρόνια μετά το καυστικό  Acetylene  όπου η φράση Fuck your fears αντιστοιχούσε  σε αυτό που αισθανότανε το γκρουπ απέναντι στην  επίσημη – τότε- Αμερικάνικη πολιτική υπό τον Μπους το νεώτερο- το Travels In The Dustland λειτουργεί περισσότερο ενδοσκοπικά και παρά, το ενίοτε, χάρντ ροκ ύφος του η μελαγχολική διάθεση είναι πανταχού παρούσα.

Βεβαίως, ύστερα από ένα πολύ καλό άλμπουμ όπως ήταν το προηγούμενο το να ανεβαίνεις πιο  ψηλά αποτελεί ίδιον των εκ Σιάτλ μουσικών και δει του Chris Eckman. Ο οποίος έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια- ζώντας στη Λουμπλιάνα της Σλοβενίας- σε πολυπράγμονα καλλιτέχνη είται ως σόλο μουσικός είται ως L/O/N/G με τον Hubert (Tosca) είται, ακόμη, ως Dirtmusic, με τους Βrokaw και Race- για να μην λησμονήσουμε και τις παράγωγές με τους Τουαρέγκ μουσικούς, Tamikrest. Με όλα αυτά στα αποσκευές, ο Eckman, αναζωογονεί το ηχητικό σύμπαν των Walkabouts με συνθέσεις που ναι μεν εδράζονται στο «παραδοσιακό» desert ροκ εμπλουτίζονται δε με καινούρια στοιχεία.

Όλα, σχεδόν, τα κομμάτια- The Dustlands / Soul Thief / They Are Not Like Us/ Rainmaker Blues/ Wild Sky Revelry/ Horizon Fade κ.α.- δείχνουν την μπάντα σε εξαίρετη φόρμα με την Carla Torgerson να κρατά- όπως συνήθως- τα σλόου τραγούδια. Mε τα λόγια του Eckman: «η Dustland μοιάζει να βρίσκεται κάπου στην Αμερική. Είναι μια Αμερική με το μέλλον της γεμάτο σκάσιματα όπως μια ξεραμένη λίμνη. Μια χώρα όπου οι ρηχές απόψεις επικρατούν κατά κράτος ενώ οι ελπίδες και τα όνειρα σιγά- σιγά γλιστρούν πίσω στα ανοιχτά άγρια πεδία απ’ όπου προήλθαν».

{YouTube}qjxfN4rf-vA{/youtubejw}