Ένας μουσικός, ένα μέρος, μία μοναδική μουσική στιγμή, που αποτυπώνει μία «εικόνα» ηχητικής αφήγησης. Μία προσέγγιση της δημιουργικής αυτοσυγκέντρωσης και αυτοαναφοράς (στην ουσία) μουσικών, με κύριο χαρακτηριστικό τις ιδιαίτερες συνθήκες ηχητικά και ατμοσφαιρικά. Ο λόγος για το project «Two Thousand Places» του μουσικού και ηχολήπτη Κωσταντή Μιχαήλ, ο οποίος εδώ και ένα χρόνο, με κύριο Μέσο την τεχνολογία της ψηφιακής κάμερας και τις προσωπικές του γνώσεις ηχοληψίας, αναζητά την εκπλήρωση μιας στιγμιαίας «ουτοπίας», μιας ιδανικής συνθήκης για δημιουργία και προσκαλεί -μέσα σε αυτή- πολύ αξιόλογους μουσικούς.

Ο Κωσταντής Μιχαήλ είναι γνωστός ως μουσικός (ηλεκτρική κιθάρα) των «Lost Bodies», αλλά και άλλων σχημάτων όπως Kostadis (ως solo project, που θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά την ερχόμενη Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου, στο Space Under / Νοταρά 49, Αθήνα), Wham Jah (ως ντράμερ και electronics), Τα Καβούρια της Φρίκης (παίζει βαρύτονη κιθάρα και electronics), Duke Abduction (κιθάρα) και Masine LIke Koma (κιθάρα και κρουστά).

 

Πριν από λίγες εβδομάδες, το project, «Two Thousand Places» έκλεισε ένα χρόνο γυρισμάτων και ηχογραφήσεων. Οι μουσικοί που συμμετείχαν έχουν μεταξύ τους διαφορετικές καλλιτεχνικές πορείες και ανήκουν σε διαφορετικούς μουσικούς «χώρους», όπως διαφορετική είναι και η ατμόσφαιρα του κάθε χώρου που τους φιλοξένησε. Για το «Two Thousand Places» 2013/2014 ηχογραφήθηκαν και κινηματογραφήθηκαν με σειρά συμμετοχής οι Κωσταντής Μιχαήλ, Παύλος Γκούσιος, Θάνος Κοσμίδης, Ross Daly, Jonas Kocher, Μπάμπης Παπαδόπουλος, Χρίστος Χονδρόπουλος, Σοφία Λαμπροπούλου.

 

«Κάνε αυτό που νιώθεις την ώρα που το νιώθεις. Μην αφήσεις τίποτα ανεκπλήρωτο. Μην έχεις απωθημένα. Με όποια μέσα διαθέτεις», έτσι σκιαγραφεί τα κίνητρά του στο Μusicpaper.gr, ο ίδιος ο Κωσταντής Μιχαήλ για να συμπληρώσει… «Ξεκίνησα με την κάμερα ενός φίλου. Είχα πολύ καιρό κατά νου το τι θέλω να κάνω, αλλά σκεφτόμουν ότι πρέπει να έχω κατάλληλο εξοπλισμό για να το κάνω πιο επαγγελματικά. Όμως, έτσι δεν γίνεται –τελικά- τίποτε και ποτέ, εάν δεν πάρεις απόφαση να ξεκινήσεις αυτό που έχεις στο νου, όπως και εάν είναι οι συνθήκες. Δανείστηκα, λοιπόν, την κάμερα ενός φίλου και ξεκίνησα το projectμε το βίντεο στην Άνω Σύρο».

 

Ποια, ωστόσο, είναι η λογική του «Two Thousand Places»;

«Το project ακουμπά, καταρχάς, στις δικές μου ανησυχίες. Σαν μουσικός ήθελα από καιρό να παρουσιάσω κάτι του στυλ «ένας άνθρωπος, σε ένα ήσυχο μέρος, να ακούγεται μόνο ο ήχος του και αυτός του κάθε χώρου». Το σημαντικό είναι να αναδειχτεί μια άλλη, διαφορετική πλευρά του μουσικού, σαν την προσέγγιση μιας πολύ προσωπικής στιγμής. Να αισθανθεί ο πρωταγωνιστής ότι μπορεί να κάνει ό,τι θέλει εκείνη τη στιγμή, πέρα από την όποια μουσική του πορεία. Να κάνει όπως νιώθει. Να εμπνευστεί από το περιβάλλον και να διαμορφώσει το παίξιμό του. Το σημαντικό είναι να «τσακώσεις» εκείνη τη στιγμή μιας και δεν πρόκειται να επαναληφθεί. Είναι αυτό που συνέβη και τέρμα», διευκρινίζει ο Κωσταντής Μιχαήλ ή απλά Kostadis.

 

 

Το αποτέλεσμα, όντως, έχει ήδη αναδείξει την καταγραφή μιας πολύ ενδιαφέρουσας πλευράς των συγκεκριμένων μουσικών, που έχουν λάβει μέρος στο project, και παράλληλα της οπτικής ενός ανθρώπου (Κωσταντή Μιχαήλ) που προσπαθεί να δει το αντικείμενο της έκφρασής του (μουσική) μέσα από μια διαφορετική σκοπιά και υπογραμμίζει σημαντικά συμπεράσματα.

 

Πρόκειται ίσως, για μία πλευρά της μουσικής όπως θα θέλαμε να την ακούμε, αλλά ίσως ποτέ δεν τολμήσαμε να το (διεκδικήσουμε) ζητήσουμε ούτε καν από τον εαυτό μας (ως ακροατές). Ο K. Μιχαήλ χρησιμοποιεί το στοιχείο του φωτός πολύ δημιουργικά και πετυχαίνει μία εικονοληπτική (βίντεο) αναπαράσταση με τα συστατικά ενός ψηφιακού πίνακα ζωγραφικής εν κινήσει. Αξίζει μάλιστα, να σημειωθεί ότι η φωτογραφία από την καταγραφή του Ross Daly αξιοποιήθηκε από τον Κρητικοϊρλανδό μουσικό σαν cover στο πρόσφατο cd του…

 

Είναι επίσης, σημαντικό να τονιστεί ότι εκτός της προετοιμασίας που απαιτείται από τον ίδιο τον K. Μιχαήλ (μόνος του επωμίζεται τους ρόλους του εικονολήπτη και του σκηνοθέτη…), η επιλογή της εκάστοτε τοποθεσίας εγείρει τις δικές της προκλήσεις, τόσο ως προς τις συνθήκες, όσο και ως προς το τελικό αποτέλεσμα.

 

«Δεν μπορείς να φανταστείς το τι συνθήκες επικρατούσαν στη Σπηλιά του Νταβέλη, όπου πήγαμε με τον Παύλο Γκούσιο. Συναντήσαμε 70% υγρασία και αρχικά δεν έπαιζε το όργανό του. Είχε απίστευτη λάσπη και κρύο, ενώ είχαμε περιθώριο μόνο ενός τετάρτου, χωρίς περαιτέρω προετοιμασία, λόγω συνθήκης φωτός. Ήμασταν στο βάθος της σπηλιάς δεν είχαμε φως και ευτυχώς που σκαρφίστηκα να βάλω στην είσοδο της σπηλιάς έναν καθρέπτη που έδωσε μια δέσμη φωτός σαν προβολέας. Αυτό κράτησε μόνο δέκα λεπτά με ένα τέταρτο. Από τότε έχω πάντα ένα καθρέπτη μαζί μου, ώστε σε περίπτωση που δεν έχω το φωτισμό που χρειάζομαι, να δω από πού θα αντλήσω φως…», εξήγησε ο Kostadis.

 

Αναλυτικά τα επιμέρους κεφάλαια του «Two Thousand Places»

 

Κωσταντής Μιχαήλ, στην Άνω Μεριά της Σύρου.

Το πρώτο video για το TTP’s project με τον Kostadis, γυρίστηκε στην Άνω Μεριά της Σύρου σε μία από της υψηλότερες και πιο απομακρυσμένες τοποθεσίες του νησιού. Η ηχογράφηση έγινε ζωντανά.

 

 

Παύλος Γκούσιος, στη Σπηλιά του Νταβέλη

Ο Παύλος Γκούσιος (http://pavlosgkousios.bandcamp.com) σε ένα αυτοσχεδιασμό με sopranosaxophone. Γυρίστηκε στο εσωτερικό του σπηλαίου Νταβέλη, ένα απ’ τα πιο μυστηριώδη και λιγότερο επισκέψιμα μέρη στην Αθήνα. Αρχαίο Ιερό του Πανός, το σπήλαιο μαστίζεται από φήμες για μεταφυσικά φαινόμενα. Η ηχογράφηση έγινε ζωντανά.

 

 

Ο Θάνος Κοσμίδης στη μπουάτ «Απανεμιά»

Ο Θάνος Κοσμίδης (http://thanoskosmidis.bandcamp.com) έπαιξε μία προσωπική σύνθεση στο πιάνο. Το γύρισμα έγινε στην ιστορική μπουάτ «Απανεμιά». Η Απανεμιά λειτουργεί απο το 1964 και έχει φιλοξενήσει τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Nέου Kύματος, αλλά και της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής. Η ηχογράφηση έγινε ζωντανά.

 

 

Ο Ross Daly στο «Τριανόν»

Ο Ross Daly ερμηνεύει μια δική του σύνθεση με τίτλο «Aşkefzâ Saz Semâi» με Nak Tarhu. Το Nak Tarhu ειναι ένα σύγχρονο όργανο που προέκυψε απο τη συνεργασία του Ross Daly με τον Αυστραλό οργανοποιό PeterBiffin (www.spikefiddle.com). Το συγκεκριμένο όργανο κατασκευάστηκε από τον Ιρανό οργανοποιό Mazdak Fereydooni (www.labyrinthmusic.gr). Η ηχογράφηση έγινε ζωντανά στην σκηνή του «Cine Τριανόν», που έχει ιστορία μεγαλύτερη του μισού αιώνα και εκτός των κινηματογραφικών προβολών φιλοξενεί θεατρικές, αλλά και μουσικές παραστάσεις.

 

 

 

Ο Jonas Kocher σε ένα κλειστό γήπεδο μπάσκετ στο Ελληνικό

Ο JonasKocher(http://www.jonaskocher.net/) είναι ακορντεονίστας και αυτοσχεδίασε μέσα σε ένα κλειστό γήπεδο του μπάσκετ κατεστραμμένο από πυρκαγιά. Το γήπεδο βρίσκεται μέσα στην παλιά αμερικάνικη βάση του Ελληνικού. Η ηχογράφηση έγινε ζωντανά.

 

 

 

Ο Μπάμπης Παπαδόπουλος, στον παλιό σταθμό Πελοποννήσου

Ο Μπάμπης Παπαδόπουλος (https://www.facebook.com/PapadopoulosBabis) σ’ έναν αυτοσχεδιασμό για το «Two Thousand Places», στο Σταθμό Πελοποννήσου. Ο σταθμός εγκαινιάστηκε στις 30 Ιουνίου 1884 και αποτελεί ένα απ’ τα πρώτα δείγματα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής στον ελλαδικό χώρο. Εξυπηρετούσε τη συγκοινωνία μεταξύ Αθήνας και Πελοποννήσου. Η λειτουργία του σταμάτησε τον Αύγουστο του 2005. Από το 2015 θα στεγάζεται εκεί το σιδηροδρομικό μουσείο.

 

 

Ο Χρίστος Χονδρόπουλος στη Δραπετσώνα

Ο Χρίστος Χονδρόπουλος (https://soundcloud.com/chris-chondropoulos) είναι ένας νέος μουσικός που ασχολείται με τα κρουστά και την ηλεκτρονική σύνθεση. Αυτοσχεδίασε μέσα στο εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο λιπασμάτων, που βρίσκεται στην Δραπετσώνα και ξεκίνησε να λειτουργεί το 1910. Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και αφού χιλιάδες πρόσφυγες έφτασαν στον Πειραιά, τα φθηνά εργατικά χέρια σε συνδυασμό με την άνοδο του εργοστασίου εκείνη την εποχή, δημιούργησαν έναν ολόκληρο οικισμό γύρω από αυτό, με τους εργαζομένους να φτάνουν σχεδόν τους 4.000, το 1934. Το 1999 σταμάτησε για πάντα η λειτουργία του και το μεγαλύτερο μέρος του κατεδαφίστηκε.

 

 

 

Η Σοφία Λαμπροπούλου, στο εκκλησάκι της Ανάληψης στην Καισαριανή

Η Σοφία Λαμπροπούλου (https://www.facebook.com/labropoulou.sofia) αυτοσχεδιάζει στο κανονάκι για το «TwoThousandPlaces», στο παρεκκλήσι της Ανάληψης στον Υμηττό. Το παρεκκλήσι είναι μέρος της μονής Καισαριανής, που οικοδομήθηκε στα τέλη του 11ου αιώνα, στα ερείπια ναού αφιερωμένου στη Θεά Δήμητρα. Στα αρχαία χρόνια, πίστευαν πως τα νερά των πηγών του Υμηττού, χάριζαν ευτοκία και γονιμότητα.

 

 

 

Περισσότερα και αναλυτικότερα για το project εδώ: http://www.2000places.com/2014/10/ http://www.2000places.com/2014/10/