Με αφορμή την εμφάνισή του στο 31ο Delphi Bank Lonsdale Street Festival (στις 10 Φεβρουαρίου) και στο 36ο Sydney Greek Festival (στις 17 Φεβρουαρίου) της Αυστραλίας, ο Γιάννης Χαρούλης έδωσε συνέντευξη μετά από πολύ καιρό. Μίλησε στη δημοσιογράφο Σοφία Φατούρου για λογαριασμό της ομογενειακής εφημερίδας "Νέος Κόσμος".  Διαβάστε ένα απόσπασμα παρακάτω: 

 

Που μεγάλωσες Γιάννη; 

Γεννήθηκα στο Ηράκλειο Κρήτης και μεγάλωσα στα Έξω Λακώνια.

 

Με ποιες εικόνες; Πως ήταν η ζωή στην Κρήτη καθώς μεγάλωνες; 

Είχα την τύχη να προλάβω την Κρήτη πριν την τεχνολογία. Για μια παρέα παιδιών, ένα χωριό, όπως το χωριό που μεγάλωσα έχει όλα όσα χρειάζεσαι για να αναπτυχθούν η φαντασία και τα όρια της ελευθερίας. Τρέχαμε όλη μέρα, είτε με τα πόδια, είτε με ποδήλατα, στα βουνά και στα λαγκάδια. 

 

Σε δυσκόλεψε η αλλαγή από το νησί στην Αθήνα και η προσγείωση στα Εξάρχεια; 

Είχε και τα καλά και τα κακά. Θα μπορούσα να πω, οι πρώτοι μου καιροί στην Αθήνα ήταν τα «φοιτητικά μου χρόνια», καθώς δεν σπούδασα. Ήταν μια ευκαιρία να φύγω από το σπίτι και να κάνω το ταξίδι… το οποίο δεν είχα υπολογίσει ότι θα κρατήσει μέχρι και σήμερα. Κατά τα άλλα με δυσκόλεψε πολύ η αλλαγή του ρυθμού των ανθρώπων και της καθημερινότητας. Με δυσκόλεψαν και κάποιες σκληρές εικόνες που σε ένα χωριό δεν θα τις επέτρεπαν οι άνθρωποι. 

 

Τι είναι για σένα μια ελληνική γιορτή, το ελληνικό πανηγύρι; 

Μπορώ να μιλήσω για το κρητικό πανηγύρι στο οποίο έχω παρευρεθεί πολλές φορές σαν λαουτιέρης. Εκεί, όταν αυτό είναι όμορφο και χωρίς πολλά πολλά, παράγεται έργο, με τα δικά μου δεδομένα. Δηλαδή οι άνθρωποι όλοι μαζί συντονίζονται χορευτικά και τραγουδιστικά μα και στο τραπέζι, στο φαγητό και στο πιοτό και μέσα από το χάος βγαίνει μια περίεργη αρμονία. Αυτός ο συντονισμός είναι εν τέλει κάτι παρήγορο και σου προσφέρει μια ανάταση ψυχής. 

 

Όταν φεύγεις για συναυλία στο εξωτερικό, τι νιώθεις πως κουβαλάς στις αποσκευές σου; Ποιο κομμάτι της Ελλάδας ταξιδεύει μαζί σου;

Ένα κομμάτι της Κρήτης , από οπού είναι η καταγωγή μου και του περισσότερου καιρού μου τα βιώματά . Από εκεί και μετά τα τραγούδια, από την Κρήτη και από την υπόλοιπη

Ελλάδα που μας έχουν αφήσει το χρονικό τους το καθένα.

 

Έχεις φίλους που έφυγαν τα τελευταία χρόνια; Που μετανάστευσαν; Και πως νιώθεις για αυτούς που επιλέγουν να φύγουν; Θυμώνεις μαζί τους ή τους συμμερίζεσαι; 

Έχω την αδερφή μου, που έχει φύγει τα τελευταία χρόνια. Και επειδή βίωσα προσωπικά το ψάξιμο της για δουλειά στην Ελλάδα και τον κόπο της, δεν μπορώ να θυμώσω που έφυγε σε μια άλλη χώρα για να εργαστεί και να δημιουργήσει. 

 

Ολόκληρη τη συνέντευξη μπορείτε να τη διαβάσετε ΕΔΩ