Γεννήθηκα στην Αθήνα. Τα περισσότερα χρόνια της ζωής μου έζησα σ’ αυτή τη πόλη. Με κάποιον τρόπο έζησα και το σκοτάδι και το φως της. Δεν είναι τυχαίο. Οι αντιφάσεις στην ζωή μου τελικά έγιναν από επιλογή. Παιδί του κέντρου της πόλης που όμως αναζητώ την ευτυχία μου στη φύση, στα δέντρα, στο νερό, στον ουρανό. Παιδί με χιούμορ, ζωντάνια, εξωστρέφεια χαμένο μέσα στο πλήθος που τις πιο έντονες στιγμές μου τις έζησα και τις ένιωσα στην ουσία τους μόνος.

 

Μια ζωή που το γκρι της πόλης άλλοτε αστράφτει από τον ήλιο σαν ασήμι, άλλοτε γίνεται θάλασσα όταν ο ουρανός καθαρίζει από τον βοριά, άλλοτε μουντό να πνίγει σιωπές. Ένας άνθρωπος, δύο φύσεις. Η μουσική ήταν μονόδρομος. Εκεί μπορούσα να είμαι μια θάλασσα που άλλοτε γαληνεύει κι άλλοτε θεριεύει. Και σαν το νερό που ταξιδεύει γνώρισα τόπους, ανθρώπους, θαύματα… Στο ταξίδι μου αυτό απέκτησα αρχικά τίτλους σπουδών. Είμαι απόφοιτος του Εθνικού Ωδείου Αθηνών και του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

 

Η αγάπη για το τραγούδι με οδήγησε πιο μακριά από μια τυπική ενασχόληση με το αντικείμενο. Έγινε το μέσο να έρθω πιο κοντά με τους ανθρώπους. Να επικοινωνήσω με άλλους κώδικες. Να νιώσω ότι ανήκω κάπου. Όλα αυτά μέσα από μια δύσκολη εμπειρική διαδικασία αφού το μουσικό όργανο ενός ερμηνευτή είναι ολόκληρο το σώμα του. Και όταν αυτό μοιάζει με θάλασσα, στις φουρτούνες χρειάζεται κουράγιο και πολλή δύναμη.

 

 

Τα λιμάνια πολλά και όμορφα. Βρέθηκα δίπλα σε σημαντικούς δημιουργούς όπως ο Γιάννης Σπανός και ο Γιώργος Χατζηνάσιος που μου πρόσφεραν γνώση, αγάπη και πείσμα για το τραγούδι. Δίπλα σε νεότερους όπως ο Φίλιππος Γράψας, από τους τελευταίους σημαντικούς στο είδος του που μας συνδέει μια δυνατή φιλία, η Πηγή Λυκούδη που πορευόμαστε πολλά χρονιά μαζί σε συναυλιακούς χώρους στην Ελλάδα και το εξωτερικό, η Αρετή Κοκκίνου πολύτιμη συνεργάτιδα, ο Γιώργος Καλπακίδης, ο Θανάσης Σάλτας, η Ανδριανή Ζαγγανά με την πρώτη μου μουσική «Άνοιξη» και πολλοί ακόμη δημιουργοί, συνάδελφοι και μουσικοί.

 

 

Όλη αυτή η διαδρομή αποτελεί το υλικό του πρώτου μου προσωπικού άλμπουμ με τον τίτλο «Ό,τι Μας Ανήκει» που μόλις κυκλοφόρησε από την MLK. Οκτώ τραγούδια που συμπληρώνουν το πάζλ μιας διαδρομής αυστηρά προσωπικής. Βιωματικής. Με κίνητρο την ανάγκη ενός δικού μου πια πρώτου λιμανιού. Εκεί που το φωτίζει ένα Πεφταστέρι (Γιώργος Καγιαλίκος) τη στιγμή που το κυριεύει η μάγισσα Λιλήθ (Nένα Βενετσάνου) για να μας θυμίσει πως Τα Δαγκωμένα Μήλα του Παραδείσου (Λίνος Κόκοτος – Μαρία Παπαδάκη) δεν είναι ένα ακόμη Λάθος (Νίκος Δούκας) αλλά μοιάζουν με ένα Τριαντάφυλλο ( Πηγή Λυκούδη – Νικηφόρος Βρεττάκος) στην τελευταία «Καληνύχτα» (Γιάννης Σπανός – Λίνα Νικολακοπούλου) που Σαν Ξυπνάς (Ανδριανή Ζαγγανά) νιώθεις πως το λουλούδι αυτό, στης ζωής το ταξίδι είναι Ό,τι Μας Ανήκει (Αρετή Κοκκίνου).

 

Εύχομαι να σας ανήκουν τα τραγούδια αυτά και τραγουδώντας τα να σμίγουμε!

Καλή ακρόαση!