Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Η μουσική έπαιζε πάντα σημαντικό ρόλο στη ζωή μου. Μεγάλωσα με πολλά και διαφορετικά ακούσματα με αποτέλεσμα να είμαι από νωρίς ανοικτός σε όλα τα μουσικά είδη χωρίς αποκλεισμούς και προκαταλήψεις. Τα πρώτα μου βήματα ως τραγουδοποιός τα έκανα στις αρχές της δεκαετίας του 1980 επιχειρώντας να επενδύσω με μουσική ποιήματα των Βάρναλη, Καββαδία, Τάσου Λειβαδίτη, Μάνου Ελευθερίου και άλλων ποιητών. Αυτά τα τραγούδια ακούστηκαν σε κάποιους μικρούς χώρους αλλά δεν εκδόθηκαν ποτέ και, προς τα παρόν, δεν σκοπεύω να τα δισκογραφήσω.

 

Το 1987, για καθαρά προσωπικούς λόγους, διέκοψα τις επαγγελματικές σχέσεις με τη μουσική αλλά όχι και τη σχέση μου μαζί της. Επανήλθα το 2008 έχοντας στις αποσκευές μου πολλές μουσικές που είχα γράψει όλο το προηγούμενο διάστημα τις οποίες άρχισα να ντύνω με δικούς μου στίχους. Ένα χρόνο μετά δημιούργησα τους ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΥΣ και με την μπάντα αυτή ξεκινήσαμε εμφανίσεις παρουσιάζοντας κυρίως τη δική μου δουλειά. Το 2011, πάντα με τους ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΥΣ, ηχογράφησα και κυκλοφόρησα τον πρώτο μου δίσκο με τίτλο «Κάθε μέρα όπως πάντα». Τον Φλεβάρη του 2014 κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος μου, προσωπικός πλέον, το «Αγγελοστάλσημο» σε ποίηση Ερασμίας Πεδιαδιτάκη και ξεκίνησα εμφανίσεις με τις Αθιβολές, σχήμα ακουστικό και εντεχνοπαραδοσιακό (αν και ο όρος έντεχνο δεν με καλύπτει με τον τρόπο που χρησιμοποιείται).

 

Η μουσική μου είναι επηρεασμένη κυρίως από την ελληνική παραδοσιακή και σύγχρονη μουσική, από τις μουσικές της Μεσογείου, κυρίως της Μικράς Ασίας, της Ιταλίας και της Οξιτανίας και την κελτική μουσική της Ιρλανδίας και της Σκωτίας. Παρ’ όλ’ αυτά, εφαρμόζοντας όσο πιο πιστά μπορώ τη ρήση του Μαγιακόβσκι ότι “η τέχνη δεν πρέπει ν’ αντανακλά σαν τον καθρέφτη αλλά σαν φακός να μεγεθύνει” προσπαθώ να δίνω στα τραγούδια μου το δικό μου προσωπικό στίγμα και να καταθέτω τη δική μου ματιά και άποψη σε σχέση με τα κοινωνικά και πολιτικά πράγματα. Αυτό που θέλω από τη μουσική είναι να μπορώ να δίνω στον κόσμο τραγούδια που να έχουν λόγο ύπαρξης και να τον ψυχαγωγούν. Αυτό που θέλω από τη ζωή μου είναι να προλάβω να ζήσω το τέλος του καπιταλισμού και την αυγή μιας νέας κοινωνίας που θα βασίζεται στο σεβασμό και όχι στην εκμετάλλευση του ανθρώπου και της φύσης.

 

Μερικά λόγια για το δίσκο και από την στιχουργό Ερασμία Πεδιαδιτάκη

Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε μια όμορφη πόλη της Κρήτης το Ηράκλειο. Από μικρή θυμάμαι να ψάχνω ρομαντικές γωνιές, κρυφά μέρη να απομονωθώ από όλους, να ξεχαστώ να ονειρευτώ αυτό που έκρυβα μέσα στην ψυχή μου. Κατά ένα περίεργο τρόπο μου άρεσε η μοναξιά γιατί μου έφτιαχνε κόσμους φανταστικούς. 'Έψαχνα καταφύγια σε μέρη λουσμένα από το φως του φεγγαριού, δίπλα σ’ αναμμένα κεριά πότε στην ταράτσα του σπιτιού μου που έβλεπε μια λουρίδα θάλασσα πότε στο μεγάλο μπαλκόνι που έβλεπε πράσινο. Διάβαζα Ερωτόκριτο και ταυτιζόμουν. Γινόμουνα Αρετούσα και μ’ άρεσε. Έπλαθα φανταστικούς ήρωες που μού’ καναν καντάδα και ανέβαιναν από την κληματαριά στη κρυφή μου γωνιά.

 

Έτσι ξεκίνησα να γράφω σιγά-σιγά χωρίς να το καταλάβω μαντιναδάκια -έτσι τα έλεγα- πάνω σε κόλες, σε χαρτοπετσέτες, σε περιοδικά, σε αποδείξεις. Τα έκρυβα όμως γιατί ντρεπόμουν να τα δουν. Δεν ήθελα να τα διαβάσει κανείς ώσπου μιαν ευλογημένη στιγμή έπεσαν στο μάτι της αδελφής μου, της Μαρίας Παπαδάκη. Τα διάβασε και με συμβούλευσε να τα μαζέψω όλα και να τα κάνω τραγούδια ολοκληρωμένα. Το έκανα και τα χώρεσα όλα, 47 ολοκληρωμένα τραγούδια, σ’ ένα βιβλίο, την πρώτη μου ποιητική συλλογή με τίτλο ΛΑΧΤΑΡΑΣ ΟΝΕΙΡΟΠΑΡΜΟΙ.

 

Μετά το βιβλίο ήρθε το cd μου με τίτλο ΑΓΓΕΛΟΣΤΑΛΣΗΜΟ. Ένα cd με τέσσερα τραγούδια με δικό μου στίχο και μουσική του καταξιωμένου συνθέτη Παναγιώτη Κελάνδρια από τη Νέα Φιλαδέλφεια. Τα τραγούδησαν υπέροχοι καλλιτέχνες όπως η Αντιγόνη Κατσούρη ο Παναγιώτης Κελάνδριας, ο Παναγιώτης Δόβρης και η Βασιλική Παπακωνσταντίνου. Με τον Παναγιώτη Κελάνδρια είχαμε υπέροχη συνεργασία γιατί εκτός από καταπληκτικός μουσικός είναι και υπέροχος άνθρωπος. Λάτρεψα την μουσική του γιατί την έζησα κομμάτι-κομμάτι, με υπομονή και σοβαρότητα πάντα. Συνδύασε υπέροχα τα όργανα και ανέδειξε τον στίχο μου. Τον ευχαριστώ που αγάπησε τα παιδιά μου γιατί τα τραγούδια μου τα θεωρώ παιδιά μου. Θέλω να συνεχίσω να γράφω γιατί η ζωή μου χωρίς αυτό θά’ ταν κενή κι ανούσια. Ένα μεγάλο ευχαριστώ για όσους με πίστεψαν....