Το όνομα Project Kafka προέκυψε μετά από νυχτερινούς ασυνείδητους συνειρμούς σχετικά με την έννοια της μεταμόρφωσης. Με αιφνιδίασαν και άρχισαν - ενοχλητικά στην αρχή - να παρεμβάλλονται στην προσπάθεια σύνθεσης ενός καινούργιου τραγουδιού.

 

Καθώς η μεταμεσονύκτια αντιπαράθεση με το ασυνείδητό μου προχωρούσε εν μέσω κιθαριστικών αυτοσχεδιασμών, η ενόχληση σταδιακά εξαφανίστηκε και το λογοτεχνικό σύμπαν του Κάφκα άρχισε να αποδομείται και να ξανασχηματίζεται μέσα σε παράδοξα μουσικά πλαίσια.

 

Συνειδητοποίησα ότι είχα αρχίσει να βαδίζω στα αρχικά στάδια μιας μεταμόρφωσης, στα σκοτεινά στενά της. Στόχος απο 'κει και πέρα, ήταν να διαμορφώσω και να με διαμορφώσει το τελικό της στάδιο, να βγω στη λεωφόρο της και να τη διασχίσω, χωρίς να ξανακοιτάξω πίσω. Και αυτό έγινε. Με όχημα την πρώτη δισκογραφική δουλειά των Project Kafka, τον “Παράξενο Ελκυστή”.


Το album θεωρώ ότι εντάσσεται στον ευρύτερο χώρο του rock - όχι τόσο με την κλασική μουσική έννοια του ιδιώματο,ς όσο από πλευράς χαρακτήρα - με αρκετά “ξένα” με αυτό στοιχεία να έχουν σημαντικό ρόλο, όπως είναι η τρομπέτα, το σαξόφωνο και το ακορντεόν. Αφήνοντας τη σύντομη περιγραφή του υλικού, να πούμε δυο λόγια και για το νοηματικό του περιεχόμενο.


“Παράξενος Ελκυστής” είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται στη θεωρία του χάους. Ορίζεται ως ο χώρος που λαμβάνει τιμή μια χαοτική συμπεριφορά. Στο δίσκο η έννοια αυτή φιλτράρεται μέσα από την καθημερινότητα του καθενός και επανατοποθετείται σε ένα σύγχρονο Καφκικό περιβάλλον. Ο ίδιος μας ο εαυτός εμπεριέχει έναν παράξενο ελκυστή, ο οποίος έλκει χαοτικά φαινόμενα και απρόβλεπτα γεγονότα που προκύπτουν από την αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους γύρω μας. Ο εαυτός μας γίνεται το μέσο με το οποίο πραγματοποιείται η μετάβαση από την τάξη στο χάος. Σε αυτή ακριβώς τη μετάβαση προσπάθησα να δώσω μουσική υπόσταση μέσα από τα 10 τραγούδια που περιέχει το album, με την καταλυτική βοήθεια των μουσικών που έπαιξαν σε αυτό.

 

Οι στίχοι από τον “Παράξενο ελκυστή” και το ομώνυμο κομμάτι συνοψίζουν : “...Τι είναι αυτό που στο γκρεμό με σπρώχνει – τη μια στιγμή με προσκαλεί , ταυτόχρονα με διώχνει – που κάθε άγνωστη φωτιά ζητάει να διασχίσω – μα εγώ δεν έχω να σου πω , μόνο να τραγουδήσω....Τι είναι αυτό...τι είναι αυτό...που με τραβάει στο κενό...”.

 

Το εξώφυλλο του δίσκου - το εικαστικό του οποίου έχει δημιουργήσει ο Πάρις Κούτσικος - οπτικοποιεί στον υπερθετικό βαθμό ένα μεγάλο μέρος του στιχουργικού περιεχομένου του album. Η φιγούρα με την Καφκική ενδυμασία, το αιωρούμενο καπέλο και τα πτερύγια που φυτρώνουν στην πλάτη, με την ταυτόχρονη μη επαφή της με το έδαφος και την απουσία προσώπου, ενσαρκώνει και συνδυάζει απόλυτα τις έννοιες της μεταμόρφωσης και του “Παράξενου Ελκυστή”. Επίσης, ο ενθουσιασμός μου ήταν μεγαλύτερος ,γιατί το συγκεκριμένο εικαστικό έπεσε στην αντίληψη μου μετά τη δημιουργία του δίσκου, δεν φτιάχτηκε δηλαδή γι' αυτόν.


Συνθετικά και στιχουργικά άνοιξαν περισσότεροι δρόμοι όταν διαπιστώσα ότι ο παράξενος ελκυστής που βρίσκεται μέσα στον καθένα είναι ιδιαίτερος και έχει προσωπικό χαρακτήρα. Κάποιοι οργίζονται και προσπαθούν να πάρουν τον έλεγχο : “....Θυμός ακατέργαστος, αδέξιο πλήθος - Αυξάνεται η ένταση βραχνιάζει ο ήχος - Οργή που στριμώχτηκε σ’ασπρόμαυρο πλάνο- Γριά η χορεύτρια , ξεκούρδιστο πιάνο...” ( από το “Ναρκοπέδιο”). Για κάποιους έχει χαρακτηριστικά απόρριψης ή αντιπαράθεσης με αγαπημένα πρόσωπα : “...Ξεχασμένος αιχμάλωτος τώρα - Στης σιωπής σου τον κρύο μαγνήτη - Στέκει ασάλευτη γύρω μου η ώρα - Σαν δευτερόλεπτο βαρυποινίτη...” ( από το “Ζάλισε με”).


Θα ήθελα ο “Παράξενος Ελκυστής” να γίνει το soundtrack της αναμέτρησης του καθενός με το προσωπικό του χάος.

 



Το album κυκλοφορεί από τον Μετρονόμο.

Project Kafka -“Παράξενος Ελκυστής” : Παύλος Φακατσέλης (μουσική/στίχοι/ ερμηνεία/ηλ. & ακουστικές κιθάρες), Αποστόλης Κυριάκος (ηλεκτρική κιθάρα), Κωνσταντίνος Γαλιμής (drums).

Συμμετείχαν: Βαγγέλης Καραπέτρος (μπάσο), Δημήτρης Παπαδόπουλος (τρομπέτα), Κωνσταντίνος Τριανταφύλλου (σαξόφωνο).