Μετά από προσπάθειες αρκετών ετών ως ερμηνευτής, ο Νίκος Μερτζάνος κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό τον πρώτο δίσκο του στον οποίο υπογράφει τη μουσική όλων των τραγουδιών και τους στίχους των περισσοτέρων. To «Στάσου Λίγο» ξεχωρίζει από την υπόλοιπη ελληνική δισκογραφία της εποχής γιατί πολύ απλά τολμά να διαφοροποιηθεί συνθετικά, ενορχηστρωτικά και σε αρκετά μεγάλο βαθμό ακόμα και ερμηνευτικά από το κυρίαρχο ρεύμα του σημερινού αξιόλογου ελληνικού τραγουδιού. Μια συζήτηση λοιπόν μαζί του, παρουσιάζει ενδιαφέρον πρώτιστα επειδή ήδη από το ξεκίνημα του δείχνει να έχει βρει τη δική του φωνή, με την κυριολεκτική και τη μεταφορική έννοια. Όποια και αν είναι η άποψη κάποιου για αυτήν το γεγονός δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητο σε έναν καιρό εκνευριστικής πλέον ομοιογένειας, προσήλωσης δηλαδή σε πολύ συγκεκριμένα στερεότυπα με την ελπίδα ότι θα εξακολουθήσουν να έχουν την ίδια επιτυχία. Γιατί μπορεί μεν η εποχή μας να είναι χαλεπή και ιδίως οικονομικά αλλά, όπως ξέρουμε, πενία τέχνας και όχι... μανιέρες κατεργάζεται. Εκτός βέβαια αν αυτήη πενία είναι και δημιουργική...

 

Αν και πολλοί αναφέρουν λανθασμένα ότι αυτός είναι ο πρώτος δίσκος σου, είναι ο δεύτερος. Μίλησε μου λίγο για τον πρώτο και γιατί κατά την γνώμη σου πέρασε τόσο απαρατήρητος ώστε οι περισσότεροι να νομίζουν ότι τώρα ντεμπουττάρεις δισκογραφικά.

Και όμως ο πρώτος στην ουσία δεν κυκλοφόρησε, τυπικά μόνο συνέβη αυτό και δεν έγινε καν διανομή. Υπήρχαν και νομικά θέματα όποτε τον πρώτο μήνα «κυκλοφορίας» απεσύρθη και κατέβηκε από το YouTube. Στην πραγματικότητα η πρώτη κανονική κυκλοφορία μου ήταν το single «Εσύ» στην Universal το 2012.

 

 

Παρότι από την εφηβεία σου ήδη ήθελες να ασχοληθείς με την μουσική σου πήρε αρκετά χρόνια για να εισέλθεις στον χώρο αλλά τελικά το κατάφερες. Εξαρχής ήθελες να γίνεις επαγγελματίας μουσικός ή ξεκίνησε απλώς σαν μια πολύ έντονη εσωτερική επιθυμία λόγω της μεγάλης αγάπης σου για την μουσική;

Από όσο θυμάμαι ανέκαθεν ήθελα να ασχοληθώ επαγγελματικά με την μουσική, σαν να το είχα προαποφασίσει. Τώρα το που θα με βγάλει η ζωή δεν το γνωρίζω...

 

 

Ήδη την εποχή που ξεκινούσες υπήρχαν τα πρώτα τηλεοπτικά talent shows που φυσικά έγιναν πολύ περισσότερα στη συνέχεια. Σου πέρασε από το μυαλό να συμμετάσχεις σε ένα από αυτά και γενικότερα είναι κάτι που θα έκανες ποτέ ή είναι εντελώς έξω από τον τρόπο που προσεγγίζεις την μουσική;

Αν ζούσα στο εξωτερικό ίσως να πήγαινα. Αρκετοί κάνουν καριέρα μετά και δεν σε ακολουθεί αυτό το στίγμα του reality. Εδώ πιστεύω ότι «καίγεσαι».

 

 

Θεωρείς τις ιδιότητες σου του τραγουδιστή και του δημιουργού εντελώς διαφορετικές ή απλά είσαι ένας ερμηνευτής ο οποίος τυχαίνει να γράφει ο ίδιος τα τραγούδια του;

Τις θεωρώ εντελώς διαφορετικές, είναι σαν δυο διαφορετικοί τρόποι ζωής κατά τη γνώμη μου. Δεν μου αρέσει να αυτοπροσδιορίζομαι σε τόσο σημαντικές ιδιότητες. Πιστεύω ότι η απόδοση κάποιας από αυτές προέρχεται από τον κόσμο.

 

Αν και η ερμηνεία σου έχει μερικές φορές λαϊκά στοιχεία και έχεις δώσει τραγούδια σε αμιγώς λαϊκούς/ές ερμηνευτές/ιες έχω την αίσθηση ότι, τουλάχιστον συνθετικά, έχεις επηρεαστεί πολύ περισσότερο από το διεθνές ρεπερτόριο παρά από την ελληνική μουσική, έχω δίκιο; Ανεξάρτητα από αυτό, ποιους ξένους τραγουδοποιούς και συνθέτες εκτιμάς πολύ και αναγνωρίζεις την επίδραση τους στην γραφή σου;

Είναι αλήθεια ότι η μουσική που άκουγα πάντοτε ήταν πολύ περισσότερο ξένη παρά ελληνική. Στον δίσκο μου διακρίνεται εύκολα αυτό. Μου αρέσουν πολύ η Sia, η Adele αλλά και συνθέτες κυρίως ηλεκτρονικής mainstream μουσικής όπως ο Calvin Harris.

 

 

Οι στίχοι σου είναι πάντα λίγο – πολύ αυτοβιογραφικοί ή όχι απαραίτητα; Είναι πιθανό στο μέλλον να σε ενδιαφέρει και άλλη θεματολογία εκτός από την ερωτική;

Σχεδόν πάντα είναι αυτοβιογραφικοί αλλιώς δεν μου βγαίνει να γράψω, προτιμώ να το κάνει κάποιος άλλος. Έχω γράψει και τραγούδι που δεν είχε ερωτικό στίχο όπως το «Κάτι Ελλάδες» ή το «Σπόρια» στον δίσκο. Απλά δεν έχω γράψει ο ίδιος ως τώρα τέτοιους στίχους και νομίζω θα το αφήσω για αυτούς που το έχουν περισσότερο.

 

 

Και αφού τις περισσότερες φορές γράφεις ο ίδιος τους στίχους των τραγουδιών σου γιατί στο δίσκο υπάρχουν και λίγα στα οποία τους έχει γράψει ο Νίκος Μωραϊτης και πώς συνέβη αυτό;

Ο Δίσκος αυτός εξαρχής ήταν δέα του Νίκου Μωραΐτη, οπότε ήταν φυσικό να γράψει τους στίχους τεσσάρων τραγουδιών. Ήταν για εμένα μεγάλη χαρά και τιμή αυτή η συνεργασία.

 

 

Γιατί έπαιξες ο ίδιος πιάνο στον δίσκο ενώ θα μπορούσες πολύ ωραία να το έχεις αναθέσει σε έναν σολίστ του οργάνου; Είναι σημαντικό για εσένα να συμμετέχεις και στο εκτελεστικό σκέλος των τραγουδιών σου;

Για δυο λόγους, πρώτον γιατί εννοείται ότι μου αρέσει να συμμετέχω στην διαδικασία και μάλιστα το θεωρώ απαραίτητο όταν έχω γράψει εγώ τα τραγούδια και δεύτερον επειδή τα μέρη του πιάνου στην πλειοψηφία τους δεν ήταν τόσο απαιτητικά.

 

 

Ο ενορχηστρώσεις του album έχουν ένα πολύ ιδιαίτερο και διαφορετικό από το συνηθισμένο ύφος, ήταν συνειδητή απόφαση ή απλά προέκυψε έτσι; Και με την ευκαιρία, ποια είναι η σχέση σου με την jazz, τόσο ως ακροατής όσο και σαν μουσικούς;

Συνειδητά οι ενορχηστρώσεις είναι τόσο «εκτός» του σημερινού έντεχνου ελληνικού τραγουδιού, αν εννοείς αυτό. Αφού το υλικό στην βάση του ήταν ποπ, θέλω να πιστεύω όχι ποπ πίστας, τα «ντύσαμε» με ρούχα που ταιριάζουν στην φύση του, αυτή είναι η δική μου πρόταση. Όσο για την jazz αγαπώ συγκεκριμένες φωνές και τραγούδια αλλά δεν μπορώ να πω ότι έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα με αυτό οτ ιδίωμα.

 

 

Τι σε έκανε να ερμηνεύσεις το «Ανάμεσα Μας» σε ντουέτο και γιατί επέλεξες συγκεκριμένα την Πέννυ Μπαλτατζή για αυτό; Το έγραψες έχοντας εκείνη στο μυαλό σου;

Το γράψαμε αρχικά με τον Νίκο χωρίς να έχουμε κατά νου που και πως θα το χρησιμοποιούσαμε. Όταν κοίταζα το υλικό που είχαμε μέχρι τότε για τον δίσκο σκέφτηκα πως θα ταίριαζε σε αυτόν. Ο παραγωγός μας, ο Νίκος Μακρακης, είχε την ιδέα του ντουέτου και τότε σκεφτήκαμε την Πέννυ που είναι σπουδαία φωνή και πολύ γλυκός άνθρωπος, εξίσου σημαντικοί παράγοντες και τα δύο.

 

 

Υπάρχει κάποιος ή κάποια από την νεότερη γενεά των τραγουδοποιών – ερμηνευτών/ιών που να αισθάνεσαι μιαν αισθητική και γενικότερη «συγγένεια» μαζί του/της;

Νιώθω μια τέτοια συγγένεια με τον Σπύρο Παρασκευάκο, τον θαυμάζω, χρόνια πριν γίνει γνωστός. Αγαπώ πολύ επίσης την Παυλίνα Βουλγαράκη και λατρεύω ιδιαίτερα τους στίχους της.

 

 

Και τα προσεχή σχέδια σου, τα άμεσα αλλά και λίγο πιο μακροπρόθεσμα ίσως;

Για να σου πω την αλήθεια δεν κάνω σχέδια, κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ στο παρόν. Τα σίγουρα είναι ο δίσκος που ηχογραφούμε με τη Γιώτα Νέγκα και ότι το φθινόπωρο θα πραγματοποιήσω κάποιες ζωντανές εμφανίσεις στην Αθήνα.

Θα περιμένουμε λοιπόν με ενδιαφέρον την συνέχεια από τον Νίκο Μερτζάνο, όποια και αν είναι αυτή...