Οι Ludmila δημιουργήθηκαν από τις στάχτες του πολύ γνωστού συγκροτήματος των 80’s, Make Believe. H εξαιρετική βοκαλίστρια Φλώρα Ιωαννίδη και ο κρουστός Γιώργος Αποστόλου σχημάτισαν τους Λατρεμένους Ανθρώπους για να ηχογραφήσουν το 2008, ένα άλμπουμ με τίτλο Hjärt – och- που σημαίνει, στα σουηδικά, «καρδιά- και…». Εννιά χαρακτηριστικές συνθέσεις με χαρντ κιθάρες και έντονες μελωδικές  γραμμές από την φωνή της Φλώρας. Στο line up προστέθηκαν και οι Σπύρος Καμιναράς (κιθάρα) και Παντελής Κούρταλης (μπάσο) που συνδιαμόρφωσαν τον ήχο των Ludmila φρεσκάροντάς τον. Λίγο αργότερα συμμετέχει και επίσημα, ο κιθαρίστας  Νίκος Πασχαλίδης ενώ οι επιλογές του γκρουπ γίνονται κάπως περισσότερο σκοτεινές με βαρύ ρυθμό με progressive ήχο και ψυχεδελική ατμόσφαιρα. Το ενδιαφέρον με την κυκλοφορία από την δισκογραφική ετικέτα Labyrinth of thoughts είναι πως το Hjärt – och αλλά και το προηγούμενό  τους άλμπουμ Sudden έρχονται σε μία ενιαία έκδοση σε LP και cd. Το βινύλιο περιέχει το Sudden, ενώ το cd  Hjärt – och, έχει  και το υλικό του Sudden. Mια καλή συζήτηση είχαμε με την στιχουργό και ερμηνεύτρια Φλώρα Ιωαννίδη στην οποία παρενέβη και ο κιθαρίστας  Σπύρος Καμιναράς.

 

 

Ποιες οι αισθητικές  διαφορές του άλμπουμ  Hjart – och από  το Wide των Make Believe;

Καταλαβαίνω μέχρι κάποιο βαθμό πώς προκύπτει μια τέτοια ερώτηση, από το γεγονός ότι τα δύο αυτά άλμπουμ έχουν κοινούς τραγουδίστρια και ντράμερ. Στην ουσία όμως πρόκειται για δύο διαφορετικά συγκροτήματα, με διαφορετικούς συνθέτες και με χρονική απόσταση σχεδόν 10 χρόνων ανάμεσά τους... Είναι λοιπόν μη-συγκρίσιμα, ίσως η διαφορά που ΔΕΝ έχουν είναι το ότι αμφότερα ανήκουν σ' αυτό που κάποια στιγμή ονομάστηκε ανεξάρτητη ελληνική σκηνή.

 

Ποιες οι δυσκολίες κυκλοφορίας του   Hjart – och;

Δεν θα τις έλεγα δυσκολίες – μάλλον κακές συγκυρίες. Λόγω δικών μας απαιτήσεων, η ηχογράφηση τράβηξε πολύ περισσότερο από το αναμενόμενο, με αποτέλεσμα το τελικό υλικό να αργήσει αρκετά να ολοκληρωθεί. Να σημειώσω πως το άλμπουμ περιέχει συνθέσεις παλιές, μερικές ακόμα κι από το 2003. Εν τω μεταξύ το συγκρότημα είχε αλλάξει μέλη, σαν σύνολο είχαμε προχωρήσει μουσικά  - και σε συνδυασμό με μικρά η μεγαλύτερα θέματα που είχε καθένας από εμάς στην προσωπική του ζωή, όπως και το γενικότερο κλίμα που “έσκασε” εκείνη την εποχή στην Ελλάδα, δεν είχαμε, όταν πια το πήραμε στα χέρια μας, την διάθεση να το “τρέξουμε” όσο και όπως έπρεπε ώστε να προκύψει μία κυκλοφορία. Κι έτσι έμεινε “στο ράφι”.

 

 

Είναι η σχολή του grunge που λειτούργησε  προωθητικά για εσάς;

Σίγουρα φτάνοντας στην ενηλικίωση μέσα στην δεκαετία του '90 και δραστηριοποιούμενη μουσικά ακριβώς μέσα σε αυτό το μουσικό περιβάλλον, θεωρώ πως το grunge έχει παίξει κι αυτό το ρόλο του. Προωθητικά θα έλεγα πως λειτούργησε περισσότερο σαν χωνευτήρι ακουσμάτων και πλατφόρμα δραστηριότητας παρά σαν οτιδήποτε άλλο.

 

Η φιλοσοφία των στίχων που περισσότερο με μικρά ποιήματα μοιάζουν.

Αυτό ακριβώς είναι, πρόκειται ουσιαστικά για σκέψεις γεννημένες από καθημερινά μικρά ή σοβαρότερα ερεθίσματα βαλμένες στο χαρτί. Ο τίτλος “ποιήματα” με τιμά, προσωπικά δεν θεώρησα ποτέ τον εαυτό μου “ποιήτρια”...

 

 

Θεωρείτε τα τραγούδια σας, στο Hjart – och, μελωδικά, κατά βάθος, όπως στην καθαρή φόρμα του The Waiting Room;

Η μελωδία είναι κάτι που όλοι μας αγαπάμε πολύ σε γενικές γραμμές – χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν αγαπάμε και τον ρυθμό και τις εντάσεις. Σε κάποια τραγούδια υπερισχύει το ένα, σε κάποια το άλλο, στα περισσότερα όμως πιστεύω πως και τα δύο συνδυάζονται και συνυπάρχουν.

 

Σπύρος Καμιναράς: Ναι, ιδιαίτερα στο Hjart-ochτα τραγούδια σχεδόν στο σύνολο τους μπορούν να αποδοθούν σε μια καθαρή μελωδική φόρμα όπως αυτή του WaitingRoom, αυτό σχετίζεται με τη διαδικασία της σύνθεσης, πολλά από αυτά  τα τραγούδια έχουν ξεκινήσει σε ακουστική κιθάρα προτού πάρουν την τελική τους μορφή στο στούντιο.

 

H πρόσφατη ηχογράφησή σας, Sudden- από το πρώτο κι’ όλας  κομμάτι- δείχνει μια σαφή προτίμηση σε μεγάλης διάρκειας χαλαρές συνθέσεις με ψυχεδελικούς αυτοσχεδιασμούς και χέβι κιθάρες.

Δεν ήταν “σχεδιασμένο”. Έτσι προέκυψε...

Σπύρος Κ. : Όλα ξεκινούν από μια ιδέα, η ολοκλήρωση της όμως σχεδόν ποτέ δεν είναι όπως την έχει κανείς φανταστεί εξ’ αρχής. Είναι κάτι που μεταβάλλεται από πρόβα σε πρόβα μέχρι να έρθει στην τελική του μορφή. Πολλοί παράγοντες μεσολαβούν. Τελικά  η μουσική από μόνη της αλλά και η διάθεση μας οδήγησε εκεί.

 

Μιλήστε μας για την δημιουργία του Sudden.

Κάθε μουσική κυκλοφορία για μένα, είναι η ολοκλήρωση και η παρουσίαση ενός έργου που έχει δημιουργηθεί καιρό πριν μέσα στο στούντιο. Είναι η ανάγκη μας να “βάλουμε κάτω” ότι έχουμε δουλέψει τον προηγούμενο καιρό και θεωρούμε πως αξίζει, να του δώσουμε μια τελική μορφή, να το καταγράψουμε, να το ονομάσουμε και να το παρουσιάσουμε στο κοινό. Έτσι  έγινε και με το Sudden.

 

Για την συνεργασία των δυο lead σε σχέση με την αιθέρια πλην άκρως δυναμική φωνή της Φλώρας Ιωαννίδη.

Σπύρος Κ. : Με το Νίκο προσπαθούμε πάντα να έχουμε μια ισορροπία  ‘’έντασης’’ και ‘’αφαίρεσης’’ τόσο μεταξύ μας όσο και με τη Φλώρα, να μη ‘’φορτώνουμε’’ δηλαδή πάνω στα φωνητικά και παράλληλα να υπάρχει χώρος για αυτοσχεδιασμό.

 

Μελλοντικά σας σχέδια- παρουσίαση άλμπουμ, συναυλίες κτλ.

Επερχόμενη συναυλία στις 26/3 στο “Εν Πλω” στο Αγρίνιο, ίσως σε συνδυασμό με συναυλία στην Πάτρα.  Παράλληλα δουλεύουμε συνεχώς νέο υλικό...