Ο αγαπημένος στους Έλληνες Sivert Hoyem τιμά κάθε χρόνο τη χώρα μας με την παρουσία του και όχι μόνο στην Αθήνα. Το δρόμο για την Ελλάδα θα πάρει και φέτος, φέρνοντας όμως μαζί του και δέκα ολοκαίνουρια κομμάτια από το νέο του δίσκο «Lioness», ο οποίος κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό. Ο ενθουσιασμός του για την περιοδεία του, ο αυθορμητισμός του και το χιούμορ του έκαναν την προγραμματισμένη μας συζήτηση, με αφορμή το νέο του δίσκο και την επικείμενη εμφάνισή του στην Ελλάδα, ιδιαίτερα ευχάριστη.

 

Από πού προκύπτει το όνομα του νέου δίσκου "Lioness";
Κατ’ αρχήν το "Lioness" ήταν το πρώτο τραγούδι που έγραψα για το δίσκο και σκεφτόμουν ότι θα είναι ένα σημαντικό κομμάτι, με όλο αυτό τον ορχηστρικό ήχο του δίσκου. Επίσης, μου άρεσε γιατί ακούγεται δυνατός και κλασσικός τίτλος δίσκου. Ταιριάζει και με το περιεχόμενο γιατί περιέχει μια δυνατή και απειλητική γυναικεία παρουσία. 

 

Ποια είναι η σχέση σου με τη γυναικεία φύση και πώς αυτή επηρεάζει τη μουσική σου;
Δημιουργώ ρομαντική μουσική και υπάρχει πάντα μια γυναικεία παρουσία στους στίχους. Δεν έχει νόημα για μένα αν δεν είναι έτσι, αυτός είναι ο τρόπος που δημιουργώ τη δική μου μουσική. Μεγάλωσα κυρίως με γυναίκες μετά το διαζύγιο των γονιών μου, με κάποιες πραγματικά δυνατές γυναίκες. Μερικές φορές νομίζω ότι μου λείπει η αντρική οπτική γωνία για τα πράγματα.

 

Κάποιες στιγμές πιστεύω ότι καταλαβαίνω τις γυναίκες πολύ καλά, αλλά από τη στιγμή που παντρεύτηκα και μετά, νιώθω ότι δεν καταλαβαίνω πια τίποτα. Οι γυναίκες πάντα με ενέπνεαν και συνεχίζουν να με εμπνέουν.

 

Και τι διαφορετικό έχει ο νέος σου προσωπικός δίσκος από τους υπόλοιπους;
Πρώτα από όλα οι ρυθμίσεις των εγχόρδων σε όλο το άλμπουμ, είναι κάτι που δεν έχω ξανακάνει ποτέ. Είναι κάτι που κάναμε σε μερικά κομμάτια με τους Madrugada, αλλά εγώ στην πραγματικότητα δεν το έχω ξανακάνει οπότε αυτό είναι κάτι καινούριο. Ο ήχος είναι πιο μελωδικός και πιο ζεστός σε σχέση με τα δύο τελευταία μου άλμπουμ τουλάχιστον. Ήθελα να ακολουθήσω μια πιο ώριμη κατεύθυνση αλλά ταυτόχρονα να δημιουργήσω μουσική που αφορά τους ακροατές. Όχι απαραίτητα κάτι το οποίο θα ήταν «θορυβώδες» και θα περιείχε σκληρό ήχο, αλλά να είναι σοβαρή και ταυτόχρονα κουλ μουσική. Ένιωσα σα να είναι ένα φυσικό επόμενο βήμα για μένα, σα να κάνω τη μουσική που έπρεπε να κάνω.

 

Είναι το “My thieving heart” αντιπροσωπευτικό κομμάτι της «ατμόσφαιρας» που σε χαρακτηρίζει;
Έτσι πιστεύω. Είναι σίγουρα ένα ακόμη σημαντικό κομμάτι από το δίσκο.

 

Πώς εξηγείς την αγάπη του ελληνικού κοινού απέναντί σου;
Δεν ξέρω αν μπορώ να το εξηγήσω. Κάτι έχει πάει πολύ καλά από την αρχή. Υπήρχε μεγάλος ενθουσιασμός για τους Madrugada από την πρώτη κιόλας φορά που ήρθαμε στην Ελλάδα το 2000 και αυτό μας έκανε τεράστια εντύπωση. Πραγματικά το απολαύσαμε και νιώσαμε ευπρόσδεκτοι. Το να βρισκόμαστε και να παίζουμε στην Ελλάδα ήταν απολαυστικό από την πρώτη μας κιόλας περιοδεία. Νιώσαμε ένα ιδιαίτερο δέσιμο. Ήταν ένα από τα πρώτα μέρη που νιώσαμε ότι αυτό που κάναμε ήταν σημαντική υπόθεση, κάτι το οποίο το έχεις ανάγκη ως μουσικός και αυτό δεν είναι κάτι που μπορείς να ξεχάσεις εύκολα.

 

Ξεκίνησε τόσο καλά και είμαι πολύ ευγνώμων στους ανθρώπους που συνέχισαν να έρχονται στις συναυλίες μου και να πιστεύουν ότι αυτό που κάνω μετράει.

 

Είτε είσαι μεγάλος, είτε μικρός καλλιτέχνης αυτό δεν μπορείς να το θεωρήσεις δεδομένο. Είναι κάτι ξεχωριστό.

 

Ξέρεις ότι ο Έλληνας σκηνοθέτης Πάνος Κοκκινόπουλος αγαπά τη μουσική σου και την έχει χρησιμοποιήσει στις τηλεοπτικές του σειρές; 
Κάτι έχω ακούσει αλλά δεν το ήξερα μέχρι σχετικά πρόσφατα. Κάποια τέτοια πράγματα εξηγούν και το πώς η μουσική μου φτάνει σε όλο και περισσότερους νέους ακροατές. Μάλλον θα πρέπει να συμπεριλαμβάνουν τη μουσική μου σε περισσότερες τηλεοπτικές σειρές σε όλο τον κόσμο!!!

 

Έχεις ερθει σε επαφή με την ελληνική μουσική;
Όχι ακριβώς. Έχω συναντήσει διάφορους καλλιτέχνες που άνοιγαν τις συναυλίες μου στην περιοδεία στην Ελλάδα, αλλά είναι δύσκολο να ακούσεις κάποιον επί της ουσίας όταν είσαι απόλυτα επικεντρωμένος σε αυτό που πρόκειται να κάνεις εσύ. Υπάρχουν τόσα πράγματα που πρέπει να κάνεις για τη δική σου εμφάνιση στη σκηνή που στην πραγματικότητα δεν έχεις το χρόνο και τη συγκέντρωση να ακούσεις τους άλλους. Η μοναδική μου πραγματική επαφή με την ελληνική μουσική ήταν όταν κάποιοι φίλοι μου με πήγαν σε ένα μαγαζί στη Θεσσαλονίκη όπου έπαιζαν μπουζούκι και αυτό που άκουσα ήταν απίστευτο. Μου αρέσει η μουσική στην αυθεντική μορφή της. Αυτό πραγματικά το απόλαυσα και θυμάμαι είχα μεθύσει κιόλας.

 

Σε αντίθεση με την ελληνική η μέταλν σκηνή έχει επηρεάσει τη μουσική σου... 
Η ροκ μουσική είναι το πρώτο πράγμα που άρχισα να ακούω. Είχα πάθει ψύχωση μου τους Iron Maiden, μετά άρχισα να ακούω Lou Reed, Velvet Underground τα οποία ήταν κάτι διαφορετικό για μένα. Αργότερα η ατμοσφαιρική νορβηγική black metal μουσική των 90’s κέρδισε το ενδιαφέρον μου, και πραγματικά συνδέθηκα με αυτή. Δεν με ενδιαφέρουν τα φωνητικά, αλλά η κατανυκτική ατμόσφαιρα κάτι το οποίο πιστεύω ότι διαθέταμε και με τους Madrugada.

Πώς σου φαίνεται που το "Prisoner of the Road" είναι επίκαιρο;
Είναι ένα τραγούδι για το οποίο είμαι εξαιρετικά υπερήφανος. Το γεγονός ότι είναι επίκαιρο είναι τραγικό. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ένα άτομο που ασχολείται με την πολιτική, αν και προέρχομαι από ένα βαθύτατα πολιτικό περιβάλλον. Οι γονείς μου είχαν πολιτικές ρίζες κι εγώ ήμουν ένα χαζό μικρό παιδάκι. Με ενδιέφερε περισσότερο η ιστορία, η μουσική και δεν μπορούσα να παρακολουθήσω εκείνες τις πολιτικές συζητήσεις γύρω από το τραπέζι. Ήμουν ονειροπόλος χαρακτήρας, αλλά το περιβάλλον αυτό μου πρόσφερε αρκετές αξίες στην ανατροφή μου. Έχω ένα αίσθημα δικαιοσύνης και συμπάσχω με τις πιο αδύναμες κοινωνικές ομάδες της κοινωνίας, αισθάνομαι μια αλληλεγγύη για τους ανθρώπους. Προφανώς, η προσφυγική κρίση είναι κάτι που μπορεί και θα έπρεπε να αφορά όλους μας γιατί είναι κάτι το οποίο έχει να κάνει με τους ανθρώπους και είναι επείγον. Δεν ξέρω αν αυτό το τραγούδι μπορεί να κάνει κάτι ουσιαστικό αλλά χρησιμοποιήθηκε ως soundtrack για διαφήμιση από μια νορβηγική οργάνωση για τους πρόσφυγες, προκειμένου να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο. Τουλάχιστον κάνει κάτι για εκείνους. Είμαι πολύ περήφανος για αυτό το κομμάτι και μου «δίνει» πολλά όταν το ερμηνεύω ζωντανά.

 

Πώς βλέπεις την πολιτικοκοινωνική κατάσταση στην Ευρώπη; Ο πολιτικοκοινωνικός αναβρασμός στην Ευρώπη και στην ανατολή σε κινητοποιεί να γράψεις;
Μακάρι να μπορούσα και όπως σου είπα μερικές φορές το κάνω. Το τραγούδι Riviera of hades από τον τελευταίο δίσκο είναι κατά κάποιο τρόπο πολιτικό αλλά αφηγείται παράλληλα και μια ιστορία. Βασίζεται σε πράγματα που διάβασα σε εφημερίδες και είναι κυρίως αφηγηματικό. Νομίζω ότι αυτό είναι κάτι το οποίο θα μπορούσα να ενσωματώσω σε μεγαλύτερο βαθμό στη σύνθεση των τραγουδιών μου. Να γράφω για αυτό που συμβαίνει εδώ και τώρα. Είναι μια φιλοδοξία που έχω αλλά δεν μου αρέσει να γράφω 100% για ένα θέμα σαν κι αυτό. Δεν μου αρέσει η αποκλειστικά πολιτική μουσική γιατί για μένα από ένα σημείο και έπειτα γίνεται ρηχή. Τα τραγούδια μου θα μπορούσαν να είναι πολιτικά, αλλά θέλω ταυτόχρονα να είναι και κάτι άλλο.

Είναι μια πρόκληση να συνδυάσεις την πολιτική με τη μουσική. Αν θέλεις να το κάνεις πρέπει να το κάνεις πολύ καλά διαφορετικά ασχολήσου απλά με την πολιτική.

 

Πώς σου φαίνεται ότι πολλές Ευρωπαϊκές χώρες κλείνουν τα σύνορα στους πρόσφυγες;
Για μένα είναι πολύ σημαντικό ο καθένας να κάνει ό,τι μπορεί για αυτή την κατάσταση. Εννοώ ότι όσο περισσότερα κάνουμε για τους πρόσφυγες που έρχονται σήμερα στην Ευρώπη, τόσο καλύτερη θα είναι η κατάσταση αργότερα.

 

Δεν μπορούν οι πλούσιες χώρες και η βόρεια Ευρώπη να λένε με τη στάση τους «Σας μισώ πηγαίνετε πίσω». Πού πίσω; Πραγματικά νιώθω ότι οφείλουμε να κάνουμε περισσότερα.

 

Στο instagram βλέπουμε ότι κάτι πλέκεις. Σκοπεύσεις να φοράς στις συναυλίες αυτό που φτιάχνεις;
Είναι ένα αστείο που δεν έχω πει σε κανέναν. Ήρθαν κάποιοι μουσικοί που έπαιζαν βιολί και συνεχώς έπλεκαν. Ήθελα κι εγώ να δοκιμάσω για να βγάλω και μια φωτογραφία. Είναι ένα αστείο που κανείς όμως δεν καταλαβαίνει και αυτό με τρομάζει λίγο. Πάντως το πλέξιμο σίγουρα δεν είναι για μένα, δεν έχω καθόλου υπομονή.

 

Ο ερχομός των παιδιών σου άλλαξε τον τρόπο που βλέπεις τον κόσμο και τη μουσική;

Δεν έχω χρησιμοποιήσει κανένα από τα συναισθήματα που μου έχουν δημιουργήσει στα τραγούδια μου. Δεν έχω συμπεριλάβει αυτή την εμπειρία στη μουσική μου και πιστεύω ότι θα έπρεπε γιατί είναι χαζό αν είναι μόνο κάτι αρνητικό. Στον προηγούμενο δίσκο, περάσαμε μια δύσκολη περίοδο γιατί δεν θέλαμε να αλλάξουμε κάποια πράγματα και αυτό αντικατοπτρίζεται στο άλμπουμ. Νιώθω άσχημα γι’ αυτό γιατί τα παιδιά είναι κάτι όμορφο. Είμαι πολύ περήφανος για τα παιδιά μου, με γεμίζουν, με κάνουν να αισθάνομαι καλύτερα με τον εαυτό μου, έχω ένα αίσθημα ευθύνης που δεν υπήρχε πιο πριν και αυτό είναι κάτι το οποίο θέλω να φαίνεται στη μουσική μου. Πρέπει να βρω βέβαια τα κατάλληλα λόγια για να μιλήσω γι’ αυτό. Δεν θέλω να είναι ρηχά και χαζά αλλά λόγια υπέροχα. Έχω πολύ μικρά παιδιά και δεν μπορώ να παρακολουθήσω τον κόσμο. Δεν διαβάζω εφημερίδες τον τελευταίο χρόνο γιατί είμαι συνεχώς απασχολημένος. Δεν μπορώ να αποκοπώ από τον κόσμο και πρέπει να κάνω κάτι γι’ αυτό.